Gra wideo „Life is Strange” pozwala młodej dziewczynie cofnąć czas, badając możliwości wyboru i konsekwencje, podobnie jak te 10 filmów o podróżach w czasie.
Czas może przybierać różne formy – dla niektórych może to być płaski okrąg, dla innych pieniądze – ale ludzkości wciąż nie udało się powstrzymać jego przepływu tylko w jednym kierunku. Na szczęście jest to zasada, której nie muszą przestrzegać osoby wplatające fikcję w literaturę, film, telewizję i gry wideo. Ale pomijając fantazje, czy zdolność do zaginania lub łamania czasu naprawdę byłaby wszystkim, na co wygląda?
Weź na przykład, Życie jest Dziwny - nowa, epizodyczna seria gier, opisana już jako mieszanka wszystkiego Bliźniacze Szczyty Do Dość małe kłamczuchy i prawie każda niezależna historia o dojrzewaniu, od Tribeki po Sundance. Jednak to bohaterka gry i jej wyjątkowy talent do cofania czasu wyróżnia tę grę. Haczyk? Potrafi cofnąć czas tylko o kilka minut – a to, dla fanów podróży w czasie, stanowi zagadkę, z którą rzadko się spotykamy.
Nieskończone szanse na ponowne przeżycie danej chwili wydają się błogosławieństwem dla tych, którzy zastanawiają się nad każdą swoją decyzją. Ale Życie jest dziwne 'S ograniczenia oznaczają, że prędzej czy później czas będzie biegł naprzód... a konsekwencji tej ostatecznej decyzji nigdy nie będzie można cofnąć.
To dało nam do myślenia: czy istnieją inne historie o podróżach w czasie, w których skorzystalibyśmy z szansy na życie dla siebie, ale w praktyce skończylibyśmy bliżej koszmaru na jawie? Nasze odpowiedzi są przed nami ( podobnie jak SPOILERY poszczególnych filmów ) na naszej liście 10 filmów o podróżach w czasie, których nigdy nie chcielibyśmy przeżyć .
-
Efekt motyla (2004)
Efekt motyla zaczyna się dość prosto: młody chłopak o imieniu Evan (Ashton Kutcher) jest prześladowany i dręczony z powodu niewyjaśnionych omdleń i utraty pamięci. Czytając swoje pamiętniki z dzieciństwa jako dorosły mężczyzna, Evan zostaje odesłany do tych samych traumatycznych utraty przytomności, mając swobodę zmiany wydarzeń według własnego uznania.
Kto nie tęskniłby za szansą ponownego spojrzenia na najbardziej zawstydzające, traumatyczne lub przerażające doświadczenia z dzieciństwa, mając starszą, mądrzejszą wiedzę? Morał z tej historii jest taki, że czasami złe życie nie jest wcale takie złe, a nasze blizny – choć paskudne – czynią nas tym, kim jesteśmy. Może po prostu jeden pamięć można by łatwo zmienić, ale… po co na tym poprzestawać? Odpowiedź: wielokrotne amputacje.
-
Policjant mierzący czas (1994)
Jeśli chodzi o filmy akcji science-fiction z lat 90., nie ma nic fajniejszego Policjant mierzący czas . Po odkryciu podróży w czasie rząd zakłada agencję, która ma zbadać nadużycia, rekrutując „Czasowców” do przeskakiwania przez historię w imię prawa. Dla fanów filmu, którzy już chcą zostać bohaterem na poziomie Jean-Claude'a Van Damme'a, żadna praca nie może być bardziej atrakcyjna. Jednak film nie traci czasu na pokazanie, ile bałaganu spowodowałaby podróż w czasie, niezależnie od nadzoru rządu, czy nie.
Jasne, aresztowanie futurystycznych gangsterów na Starym Zachodzie (wprawiających w zakłopotanie widzów takich jak Butch i Sundance) jest kuszące, ale oddaj kontrolę nad samą rzeczywistością w ręce menedżerów (czytaj: multimilionerów), a skończysz z fabułą, która brzmi: jak science-fiction Mad Libs paradoksów kończących świat. Poza tym wątpimy, czy ktokolwiek poza Van Damme byłby w stanie osiągnąć elastyczność i siłę nóg, których wyraźnie wymaga ten zawód.
-
O czasie (2013)
O czasie można najlepiej oglądać przez pryzmat szczerej historii miłosnej, w przeciwieństwie do hardcorowej science fiction, ale sedno podróży w czasie jest solidne. Tim (Domhnall Gleeson) dowiaduje się od ojca, że potrafi cofać czas; poszerzanie wiedzy o świecie, cieszenie się czasem spędzonym z rodziną - lub, jak Tim wkrótce zdecyduje, pomóż mu w jego niespokojnym życiu miłosnym.
Pierwsze zwiastuny pokazały korzyści płynące z powtórzenia każdego pierwszego wrażenia i flirtu, ale są pewne wady. Pozostając przy romantyczności, większość zgodzi się, że uczciwość nie jest łatwa w przypadku zakochanych zalotników zawsze najlepszą politykę. Dowiedzenie się na własnej skórze, że dziewczyna (lub chłopak) twoich marzeń tak naprawdę nie była zajęta w ten weekend, nie musiała myć włosów ani tak naprawdę nie spotyka się z nikim innym, to strzał w ego, którego nie ma w podróże w czasie rozwiążą.
-
Wypłata (2003)
Kierunek pracy praktykowany przez Michaela Jenningsa (Ben Affleck) w Wypłata to coś, za co każdy inżynier – i fan science-fiction – dałby się zabić: zatrudniony do przeanalizowania najnowocześniejszego produktu konkurencji i zbudowania ulepszonej wersji dla swojego pracodawcy. Po wykonaniu zadania pamięć Jenningsa zostaje wymazana – budzi się ze snu z ogromnym depozytem na koncie bankowym.
Zarabianie za pracę, której nie pamiętasz, wydaje się zbyt piękne, aby mogło być prawdziwe – dopóki Jennings nie budzi się po wieloletniej pracy i nie stwierdza, że zapłata przepadła. Po rzuceniu okiem (nie technicznie podróżował do ) przyszłość, zamiast tego zostawia szereg wskazówek, które pomogą jego cierpiącemu na amnezję zapobiegnięciu temu. Ponieważ mamy problemy z zapamiętywaniem naszych haseł internetowych, złożenie losu Ziemi na zdolność przewidywania własnego zachowania to gwarantowana apokalipsa.
-
Zbrodnie czasu (2007)
„Wiem, że możemy to zrobić, ponieważ już to zrobiliśmy”. To powszechny sposób rozumowania w fabułach poświęconych podróżom w czasie, ale co się stanie, gdy dane zadania – te, które „już zostały wykonane” – okażą się groteskowe i kryminalne? To stanowi kręgosłup hiszpańskiego filmu Przestępstwa czasowe ( Chronoprzestępstwa ), codzienna historia przedstawiająca losy czterech osób, czyli bez wyjątku najgorszy scenariusz dla każdego aspirującego podróżnika w czasie.
Choć interakcja i zabawa z naszą przeszłością/przyszłością może wydawać się intrygująca, ostateczną ceną za utrzymanie osi czasu w nienaruszonym stanie jest cena, która nie pozwala nam spać w nocy. Dbanie o to, aby nie zawalić wszechświata niewłaściwym działaniem lub komentarzem, wydaje się wystarczającą odpowiedzialnością – robienie tego, gdy wokół biega wiele kopii nas samych, po prostu nie wydaje się sprawiedliwe.
NASTĘPNA STRONA: 5 naszych najlepszych filmów
-
-
Wieczne słońce nieskazitelnego umysłu (2004)
Wywołanie może nie być wyraźnie poprawne Wieczne słońce nieskazitelnego umysłu opowieść o podróżach w czasie, ale podróż Joela (Jim Carrey) przez własny mózg – przeżywanie na nowo wspomnień o swojej byłej dziewczynie, zanim zostaną systematycznie wymazane – równie dobrze mogłaby taka być. I trudno wyobrazić sobie kogoś, kto dobrowolnie zdecydowałby się ponownie przeżyć dobre i złe momenty jakiegokolwiek związku, wiedząc, że zakończy się to złamanym sercem (nasze wspomnienia zwykle radzą sobie z tym wystarczająco dobrze).
Zmiana zdania w połowie procedury nie ma znaczenia (w końcu nie można zmienić tego, co już się wydarzyło), ale proces wymazywania wspomnień wstecz - Zachowywanie najlepszych, najwcześniejszych wspomnień na koniec - to dodatkowa dawka okrucieństwa. Dlaczego nagle odczuwamy ochotę na podróż do Montauk?...
-
Już widziałem (2006)
Polegając na reżyserze Tonym Scottze, który wprowadzi ekscytujący zwrot w podróżach w czasie, Już widziałem śledzi wysiłki agenta ATF, aby znaleźć człowieka odpowiedzialnego za szokujący atak terrorystyczny. Zamiast jednak korzystać z tradycyjnych podróży w czasie, film pozwala spojrzeć wstecz w czasie, na dni poprzedzające zamach bombowy. Wraz z upływem czasu w teraźniejszości i przeszłości jest to jedyna znana nam opowieść o podróżach w czasie, zawierająca scenę pościgu między dwoma samochodami w odstępie kilku dni.
Choć ostatni akt filmu (z agentem przeniesionym w przeszłość) może być ekscytujący, obserwowanie ofiar morderstw w ich ostatnich godzinach wydaje się zadaniem dla nielicznych. Po pierwszej zmianie nie mogliśmy przestać się zastanawiać, czy w tej chwili nie obserwuje nas ktoś z przyszłości, czekając, aż popełnimy ostatni fatalny błąd.
-
dzień świstaka (1993)
Trzeba przyznać, że trafniejsze byłoby opisanie niekończącej się pętli, którą przeżył meteorolog Phil Connors (Bill Murray) w dzień świstaka to przekleństwo, a nie podróż w czasie; chociaż w końcu podróż w czasie Jest Klątwa. Podobnie jak inne filmy z naszej listy, dzień świstaka zadaje pytanie, jak wiele by się zmieniło, gdyby miał szansę przeżyć dzień od początku do końca. A potem jeszcze raz. I jeszcze raz. I jeszcze raz.
Choć jedzenie tego, na co mamy ochotę, mówienie tego, co chcemy i robienie, co nam się podoba, może wydawać się wyzwalające, można bezpiecznie założyć, że nieskończona pętla ludzi i rozmów szybko się zestarzeje. Jednak według reżysera Harolda Ramisa Phila uchwycono w okresie od 30 do 10 000 lat, ponieważ „Aby stać się w czymkolwiek dobrym, potrzeba co najmniej 10 lat”. Przejdziemy.
-
Biegnij Lola, biegnij (1998)
Kiedy tytułowa bohaterka Biegnij Lola, biegnij (Franka Potente) musi ścigać się z czasem, aby uratować życie swojego chłopaka, a pojęcie „efektu motyla” dochodzi do skrajności. Publiczność traktowana jest nie tylko jedno, ale trzy różne próby i wyniki, przy czym najmniejsze działania Loli (i czysty zbieg okoliczności) wymykają się spod kontroli życiu niewinnych przechodniów.
Żadna z trzech nie przynosi „dobrych” rezultatów dla wszystkich zaangażowanych, ale pojawiają się wskazówki, które pokazują, że Lola zachowała część swojej wiedzy z poprzednich prób. Czy obejmuje to wiedzę o losie, jaki czeka otaczających ją ludzi? Zebranie 100 000 dolarów w dwadzieścia minut to wystarczające wyzwanie, ale zobaczenie, jak nasz najmniejszy gest może zrujnować życie… dziękuję, ale nie, dziękuję.
-
Krawędź jutra (2014)
Wiemy, co myślisz: kto przy zdrowych zmysłach przepuściłby szansę zostania jednym z najbardziej doświadczonych i zaprawionych w bojach żołnierzy w historii ludzkości? Szansa na przypięcie futurystycznej broni w celu obrony Ziemi przed inwazją obcych – bez groźby śmierci, a jedynie ponownego rozpoczęcia dnia – to szansa, którą ma wiele, nawet bardzo wziąłbym. Ale to są części Krawędź jutra które nie są pokazane, a które nas martwią.
Twórcy filmu są na tyle mądrzy, że zaczynają od sedna sprawy – śledząc każdą śmierć majora Cage’a (Tom Cruise), podczas którego następnym razem uniknął śmierci – ale to nie cała historia. Pomyśl o tym jak o wielogodzinnej grze wideo bez funkcji zapisywania. Umrzesz? Zaczynasz wszystko od nowa. Dokuczliwy ból głowy? To teraz twoje życie. Masz problem z przekonaniem znajomego, że jesteś w pętli czasu? Przygotuj się na rozmowę kilkadziesiąt razy.
W filmie nie podano, ile razy Cage przeżywa ten dzień, co naszym zdaniem jest bardzo, bardzo złym znakiem. Pozostaniemy przy wersji gry wideo, jeśli wszystko będzie takie samo.
-
Wyróżnienia
Projekt Almanach - Każdy nastolatek ma chwile, które chciałby powtórzyć (lub młodzieńcze fantazje, które chciałby spełnić), więc udostępnienie mu możliwości podróżowania w czasie będzie się wiązało z dużym ryzykiem i małą przezornością. Jak to mogło pójść nie tak? Jeśli mówimy o NASZYCH nastoletnich osobowościach, odpowiedź brzmi: „na różne sposoby…” PRZECZYTAJ NASZĄ RECENZJĘ
Raport mniejszości - Technicznie rzecz biorąc, nie jest to „podróż w czasie”. Ten kultowy klasyk science-fiction Toma Cruise'a przedstawia przyszłość, w której ludzi ocenia się na podstawie działań, jakie podejmują. miałby popełnionych w alternatywnej rzeczywistości, gdyby nie interwencja gliniarzy zajmujących się przestępstwami czasowymi, którzy patrzą na możliwą przyszłość przez pryzmat psychicznego zaufania Briana. Więzienie za to co ty móc Do? Za chwilę mielibyśmy 25 lat lub dożywocie... Nie, dziękuję.
Terminatorzy 1 i 2 - Wszyscy graliśmy w tę grę, w której pytamy: A co jeśli mógłbyś cofnąć się w czasie i zabić Hitlera? ? Cóż, reżyser James Cameron stawia to pytanie na głowie w swoich filmach science-fiction/akcji/horrorach o złej przyszłości AI. który wysyła cybernetycznych zabójców w przeszłość, aby zabili nie wielkiego niszczyciela (jak Hitler), ale wielkiego wybawiciela (John Connor). Ponieważ Sarah i John Connor spędzili większość czasu w ucieczce przed straszliwą śmiercią – w obliczu grożącego im wydarzenia na poziomie wyginięcia – nie mogliśmy tego przeczekać.
Kod źródłowy - Tak jak Deja vu , Kod źródłowy wykorzystuje szczególną technologię, aby umożliwić organom ścigania/urzędnikom wojskowym obserwację i zgłaszanie przerażającego ataku terrorystycznego, który miał miejsce w niedawnej przeszłości. Colter Stevens (Jake Gyllenhaal) wielokrotnie przeżywa ostatnie 8 minut życia mężczyzny imieniem Goodwin, próbując zidentyfikować terrorystę – (SPOILER), by ostatecznie odkryć, że on sam jest zanikającą świadomością w połamanym, śpiączkowym ciele. Wydostanie się z tego kłopotu wymagało alternatywnej teorii osi czasu, której nie do końca rozumiemy, a co dopiero, na której chcemy polegać.
Pętla - Film Riana Johnsona, będący nowszą odsłoną gatunku filmów o podróżach w czasie, ukazuje przyczyny i skutki konsekwencji podróży w czasie i sprowadza je na bardziej intymny poziom. Poprzez postać Joe (Joe Gordon-Levitt) dowiadujemy się, że zmiana przyszłości nie jest jakąś wielką misją; może być tak mała (ale ważna), jak bycie humanitarnym i miłym dla małego dziecka. Biorąc jednak pod uwagę sposób, w jaki Joe ostatecznie „naprawia” przyszłość, chcielibyśmy uniknąć tego doświadczenia.
-
Wniosek
Nie spodziewaliśmy się, że epizodyczna seria gier wideo o kryminałach dla nastolatków/morderstwa wzbudzi w nas wątpliwości co do tego, jak nowatorskie podróże w czasie będą wyglądać w praktyce, ale proszę bardzo.
Jeśli chcesz sam doświadczyć gry (i połączenia satysfakcjonującego, pozbawionego poczucia winy okrucieństwa i drugiej szansy), które ona oferuje), Życie jest dziwne pierwszy odcinek jest już dostępny na PC, PS3, PS4, Xbox 360 i Xbox One.
Obejrzyjcie poniższy zwiastun gry, a więcej informacji znajdziecie w jego zwiastunie oficjalna strona internetowa :