Subskrybenci usług przesyłania strumieniowego są prawdopodobnie zaznajomieni z pierwszą kategorią wyszukiwania, która często pojawia się po zalogowaniu: sugerowane filmy lub seriale telewizyjne na podstawie historii oglądania. Jednak możliwe jest, że widzowie już widzieli oferowane tutaj selekcje, a kopanie w poszukiwaniu unikalnych, pozornie nieznanych filmów może stać się męczące lub nieskuteczne.
Powiązany: 10 najpopularniejszych oryginalnych filmów Netflix według ich danych
W przypadku tak szerokiego i szeroko spopularyzowanego gatunku filmowego, jak thriller, którego charakterystyczne cechy można łatwo zanurzyć w innych pokrewnych gatunkach, takich jak horror i dramat, określenie następnego filmu może być trudne. Ta wyselekcjonowana kolekcja filmów Netflix powinna zadowolić zapalonych fanów szukających świeżego thrillera.
Gra Geralda (2017)
Oparty na powieści Stephena Kinga z 1992 roku, przez długi czas uważanej za nie nadającą się do adaptacji filmowej, Gra Geralda fachowo łączy elementy horroru psychologicznego — a wszystko to podczas gdy większość wydarzeń w filmie rozgrywa się w jednym pomieszczeniu.
Małżeństwo Jessie (Carla Gugino) i Gerald Burlingame (Bruce Greenwood) postanawiają wziąć udział w intymnej grze wstępnej w odosobnionym domu nad jeziorem. Sytuacja pogarsza się, gdy Gerald umiera na zawał serca, podczas gdy Jessie zostaje przykuta kajdankami do łóżka. ulegając swoim psychicznym złudzeniom. Koszmarna i trzymająca w napięciu historia, film ostatecznie odnosi sukces dzięki godnej uwagi głównej roli Carli Gugino.
Nie czuję się już jak w domu na tym świecie (2017)
Fanatycy thrillerów szukający bardziej komediowego podejścia do gatunku filmowego prawdopodobnie będą zadowoleni z dziwactw Nie czuję się już jak w domu na tym świecie . Pogrążona w depresji Ruth Kimke (Melanie Lynskey) w średnim wieku wraca do obrabowanego domu i postanawia wziąć sprawy w swoje ręce, tropiąc skradziony dobytek, wspomagany przez ekscentrycznego sąsiada Tony'ego (Elijah Wood).
Podczas gdy rozmach we wcześniejszej części filmu sprzyja bardziej precyzyjnemu rozwojowi postaci, rozwikłane wydarzenia prowadzą głównych bohaterów w coraz bardziej niebezpieczne kłopoty w głęboko satysfakcjonującej, ale niecodziennej historii.
Zabicie świętego jelenia (2017)
Lekceważąca mieszanka horroru psychologicznego i thrillera od A24, Zabicie świętego jelenia służy jako współczesna interpolacja starożytnej greckiej tragedii, Ifigenia w salach napisany przez dramatopisarza Eurypidesa między 408 a 406 rokiem p.n.e. Kardiochirurg Steven Murphy (Colin Farrell) zaprzyjaźnił się i regularnie spotyka nastolatka Martina Langa (Barry Keoghan) — bez wiedzy żony i dzieci Stevena — a ich ciągłe interakcje powodują, że członkowie najbliższej rodziny Stevena stopniowo chorują bez żadnego wyjaśnienia.
Dziwaczne osobowości głównych bohaterów i ich niezwykłe, solidne linie dialogowe są pozornie charakterystyczne dla twórczości reżysera Yorgosa Lanthimosa, a ich idiosynkratyczne decyzje prawdopodobnie sprawiają, że nawet najbardziej przyziemne działania wydają się naprawdę niepokojące.
Myślę o zakończeniu rzeczy (2020)
Najnowsze dzieło znanego scenarzysty i reżysera Charliego Kaufmana, thriller psychologiczny Myślę o zakończeniu rzeczy bada typowe dla Kaufmana motywy ludzkiej natury i tożsamości. Na podstawie powieści autora Iaina Reida z 2016 roku pod tym samym tytułem, widzowie zostają przedstawieni młodej kobiecie (Jessie Buckley) na wycieczce ze swoim chłopakiem Jake'em (Jesse Plemons), aby po raz pierwszy spotkać się z rodzicami na ich odizolowanej farmie.
Ponieważ rozwijająca się narracja filmu przedstawia młodą kobietę kwestionującą jej zrozumienie Jake'a i jej własnego istnienia, sceny woźnego pracującego w szkole średniej przeplatają się przez cały czas. Prawdopodobnie thriller w bardziej złożonym i metafizycznym sensie, Myślę o zakończeniu rzeczy nagradza tych, którzy doceniają surrealistyczne podejście Kaufmana i mogą zanurzyć się w tym emocjonalnym utworze z otwartym umysłem.
Dobry czas (2017)
Zanim publiczność została wystawiona na doceniony przez krytyków film braci Safdie Nieoszlifowane klejnoty , rodzeństwo duetu filmowców zostało prawdopodobnie docenione za mniej znany thriller kryminalny, Dobry czas . Akcja rozgrywa się w Queens w stanie Nowy Jork, przestępca Connie (Robert Pattinson) zabiera swojego upośledzonego rozwojowo brata Nicka (Benny Safdie) z jego sesji terapeutycznej nakazanej przez sąd i zabiera go ze sobą, by obrabować nowojorski bank.
Powiązany: 10 fascynujących filmów o związku między dwoma braćmi
Kiedy Nick zostaje złapany i aresztowany przez policję (po tym, jak wpadł w panikę i próbował uciec pieszo), Connie szybko wyrusza, aby zabezpieczyć dodatkowe 10 000 $, aby mógł wpłacić kaucję za swojego brata i uwolnić go z Rikers Island. Wywołujący duży stres i niepokój, ten najwyższej klasy thriller o napadzie jest fachowo dopełniony atrakcyjnymi wizualnie i szorstkimi zdjęciami, mroczną i złowrogą ścieżką muzyczną muzyka elektronicznego Oneohtrix Point Never oraz napędzaną adrenaliną najlepszą kreacją w karierze Roberta Pattinsona .
Zabójca Clovehitcha (2018)
Ostatecznie zdefiniowane elementy dynamiki rodziny w połączeniu z podejściem do dojrzewania Zabójca Clovehitcha jako skuteczny thriller grozy. Oparty głównie na życiu seryjnego mordercy Dennisa Radera, niesławnie znanego jako BTK Killer, film opowiada o 16-letnim Tylerze Burnside (Charlie Plummer), który mieszka z rodziną w Clarksville w stanie Kentucky, gdzie niesławny Clovehitch Killer pozornie zniknął z 10 lat wcześniej po zabiciu 10 ofiar płci żeńskiej.
Pożyczając pewnej nocy ciężarówkę swojego ojca Dona (Dylan McDermott), odkrywa między siedzeniami fotografię związaną z BDSM i zaczyna podejrzewać, czy Don ma jakiś związek z zabójcą. Z mocną, budującą napięcie narracją bez polegania na typowych tropach horroru, Zabójca Clovehitcha z powodzeniem ustanawia złowrogą atmosferę, która jest stale wzmacniana aż do satysfakcjonującego zamknięcia.
Aktywność paranormalna (2007)
Trzeba przyznać, że bardziej rozpoznawalny niż inne wpisy na tej liście, włączenie Aktywność paranormalna w szeregu filmów Netflix 15 lat później pozwala młodszemu pokoleniu oglądać klasykę horroru i thrillera. Przerażający, niezależny film fabularny z budżetem zaledwie 15 000 dolarów, młoda para (Katie Featherston, Micah Sloat) wierzy, że jest nawiedzana przez nadprzyrodzonego demona po przeprowadzce do domu na przedmieściach i ustawia kamerę, aby spróbować zarejestrować wszelkie zdarzenia podczas noc.
Powiązane: 10 najlepiej znalezionych filmów według Letterboxd
Zastosowanie konwencji horroru found footage szeroko spopularyzowanych we wcześniejszych filmach, takich jak np Projekt Blair Witch , jest to skutecznie przerażający i niepokojący film, który korzysta z pominięcia szybkich elementów horroru i błyskotliwych efektów specjalnych na rzecz intensywnego skupienia się na jednym miejscu. Należy zauważyć, że może to nie być idealny wybór dla „zwykłych” odbiorców.
Złe serce Bustera (2016)
Widzowie szukający niszowego thrillera z elementami tajemnicy mogą trafić na surrealistę Złe serce Bustera być satysfakcjonującym, choć niezwykłym zegarkiem. W roli głównej Pan Robot I Bohemian Rhapsody aktor Rami Malek jako Jonah - nazwany później pseudonimem „Buster” - ta nieco nieliniowa historia ilustruje trzy różne momenty w czasie, poczynając od brodatego Jonasza we współczesnej ucieczce przed władzami na zaśnieżonym paśmie górskim.
Przebłyski najwcześniejszych wspomnień przedstawiają go jako człowieka rodzinnego tęskniącego za odosobnionym stylem życia w odległym środowisku, a cięcia do „punktu środkowego” ujawniają jego postać na łodzi na środku oceanu. Podczas gdy przejścia między tymi liniami czasu tworzą złożoną historię, nagromadzenie emocji pozostaje spójne przez cały czas i umiejętnie rozwiązuje wątek narracyjny otaczający transformację Jonasza.
Winni (2021)
Trzymający w napięciu thriller jest czasami najskuteczniejszy, gdy pominie się intensywne efekty wizualne na korzyść szybkowaru w jednym miejscu. Tak jest w przypadku niedawno wydanego thrillera kryminalnego, Winny . Służy jako remake duńskiego filmu z 2018 roku pod tym samym tytułem i ze scenariuszem Prawdziwy detektyw twórca Nic Pizzolatto, historia śledzi zdegradowanego policjanta Joe Baylora (Jake Gyllenhaal) pracującego na nocną zmianę w call center 911. Kiedy Joe odbiera telefon od kobiety, która twierdzi, że została porwana, tempo narracji przyspiesza, gdy Joe skupia się na radzeniu sobie z sytuacją awaryjną.
Siła tego thrillera jest zakorzeniona w znakomitych występach Jake'a Gyllenhaala, ograniczonych do call center, a rosnąca intensywność w pokoju jest dodatkowo upiększona przez godne pochwały głosy, między innymi Rileya Keougha i Ethana Hawke'a.
Tożsamość (2003)
Jako thriller neo-noir przedstawiony w mrocznym i ponurym tonie, Tożsamość stawia na głowie tradycyjne urządzenie fabularne „whodunit”. Luźno zaczerpnięty z historycznie znaczącej tajemnicy Agathy Christie z 1939 roku A potem nie było żadnych , 10 nieznajomych zostaje uwięzionych w odległym motelu w Nevadzie, gdzie tajemniczy zabójca zabija każdego gościa, jednego po drugim.
Przerywniki równoległej osi czasu w całej historii przedstawiają również masowego mordercę oczekującego na werdykt w procesie decydującym o jego losie. W przypadku filmu, który ukazał się prawie dwie dekady temu, narracja ma śmiałe podejście do tworzenia oryginalnego podejścia do klasycznego założenia, a pierwsze dwa akty fabuły skutecznie prowadzą do szokującego zakończenia.
Dalej: 10 programów Netflix, na które czekamy w 2022 roku