Choć niektóre remake'i okazują się świetne, inne są gorzkim rozczarowaniem, które trwale plami pozornie nietykalne dziedzictwo oryginałów.
Hollywood uwielbia przerabiać filmy. Najnowsze wydania Historia z West Side I Ojciec panny młodej udowodnij, że przeróbki mogą być świetne, jeśli zostaną wykonane prawidłowo, poprawiając reputację oryginału, nie plamiąc go. Rzeczywiście, niektóre remake'i są tak niesamowite, że są nawet lepsze od oryginału.
Jest jednak druga strona medalu, niektóre remake'i są okropne, tak złe i żenujące, że znacząco szkodzą reputacji oryginału. Te remake'i dowodzą, że czasami lepiej wrócić do niemal doskonałego filmu, zamiast próbować odzyskać magię i ponieść porażkę.
Żony ze Stepford (2004)
Niedoceniany klasyk obozu Żony ze Stepford przedstawia Katharine Ross jako gospodynię domową, którą przyciąga pozornie idylliczne miasteczko Stepford, gdzie kryje się znacznie mroczniejsza prawda. Satyryczny i kwaśny film jest doskonałym przykładem wywrotowego gatunku miejskiego horroru, który wykorzystuje sytuacje z życia codziennego, wyolbrzymiając je dla celów dramatycznych.
POWIĄZANE: 10 hollywoodzkich filmów, które odniosły sukces w kinach, ale stały się hollywoodzką klasyką
Jednak remake z 2004 roku to głupia i przesadzona historia, która nigdy nie wie, czym chce być. Utrzymuje ten sam kampowy ton, co oryginał, ale nie udaje mu się go odtworzyć, zamiast tego sprawia wrażenie nieszczerego. Jest w nim kilka świetnych elementów – głównie szalony występ Glenna Close’a – ale nie wystarczą one, aby podnieść poziom gotowego produktu.
Różowa Pantera (2006)
Kultowy aktor komediowy Steve Martin może pochwalić się karierą, za którą wielu innych wykonawców chciałoby się zabić. Jednak nie jest bezpieczny przed okazjonalnymi niewypałami; 2006 rok Różowa Pantera jest jedną z takich klap. Martin prawdopodobnie został błędnie obsadzony w roli niezdarnego inspektora Clouseau, który jego wybryki zamienił w akty idiotyzmu, a nie wynik niekompetencji i roztargnienia.
Rola Petera Sellersa była zabawna, ponieważ aktor nigdy nie traktował Clouseau jako przedmiotu kpin. Remake z 2006 roku zadowala się możliwie najtańszym humorem, marnując ogromną komediową wrażliwość Martina na głupią fabułę, która niczego nie wymaga od widzów i nie oferuje nic w zamian.
Godzilla (1998)
Godzilla był gwiazdą wielu filmów i prawie wszystkie przedstawiały go w przeważnie pozytywnym świetle. Godzilla nie jest złoczyńcą; jest najbliżej antybohatera. Lata 1998 godżilla nie rozumie tej postaci i to widać. Film przedstawia go jako dorosłego potwora, który stara się zapewnić przetrwanie swojemu potomstwu.
Usunięcie japońskiego elementu z historii Godzilli to najgorszy możliwy pomysł. Film interpretuje także Godzillę jako dinozaura, co zachęca sukces filmu Park Jurajski filmów, bez wątpienia – zamiast potwora stworzonego przez człowieka.
Ben Hur (2016)
Charlton Heston stał się ikoną kina dzięki swojej roli w latach 59 Ben-How , matka wszystkich eposów filmowych. Film był już remakiem niemego filmu z 1925 roku, opartego na powieści Lwa Wallace'a z 1880 roku Ben-Hur: Opowieść o Chrystusie .
Remake’owi z 2016 roku brakuje tego epickiego poczucia majestatu, które uczyniło oryginał klasykiem. Wydaje się to małe i nieistotne, nawet po namyśle. Ben-How jest tak rozczarowujący, że scena wyścigów rydwanów blednie w porównaniu z oryginałem, nawet z dodatkowymi zaletami CGI. Sprzedaż filmu spadła i zniweczył niegdyś obiecujące kariery Jacka Hustona i Toby'ego Kebbella.
Dookoła świata w 80 dni (2004)
Adaptacja klasyka Juliusza Verne’a z 1973 roku z 1956 roku Dookoła świata w 80 dni „Cantinflas” z Davidem Nivenem i meksykańską legendą Mario Moreno. Ambitny epos zdobył pięć Oscarów, w tym za najlepszy film, i choć jego reputacja nie jest najlepsza, pozostaje zabawnym i imponującym osiągnięciem technicznym.
POWIĄZANE: 15 najniżej ocenianych nominacji do najlepszych filmów według Rotten Tomatoes
Remake'owi z 2004 roku brakuje stylu i osobowości oryginału. Zdecydowanie się na tani śmiech i nudne gagi, 2004 rok Dookoła świata w 80 dni jest śmieszny i zmęczony. Nawet parada epizodów, w tym Arnold Schwarzenegger, Kathy Bates i bracia Wilson, nie jest w stanie uchronić filmu przed bezmyślnym niewypałem, który nie wnosi nic nowego do historii.
Mumia (2017)
Lata 1999 Mumia to idealny hit na lato. Jest zabawny, wartki, porywający i z niewiarygodnie uroczym Brendanem Fraserem w roli głównej. Już remake horroru o zjawiskach nadprzyrodzonych z 1932 roku z Borisem Karloffem w roli głównej, z 1999 roku Mumia zestarzał się zaskakująco dobrze, przekształcając historię w epicką przygodę, dzięki czemu jest bardziej przystępna, a nawet przyjemna.
Wręcz przeciwnie, w 2017 r Mumia jest przewidywalny, nudny i ma bezsensowną fabułę, która z minuty na minutę staje się coraz głupsza. Nawet niezaprzeczalna gwiazdorska moc Toma Cruise'a i Russella Crowe'a nie jest w stanie uratować filmu przed bałaganem, w jakim się skończył. Mumia jest tak zła, że w pojedynkę zakończyła kwitnący Dark Universe studia Universal, sygnalizując, że widzom nie spodobały się jego bezsensowne scenografie akcji.
Kobiety (2008)
Kiedy ukazała się w 1939 roku, George’a Cukora Kobiety był niemal przełomowy. Film, w którym wystąpiła wyłącznie żeńska obsada, z udziałem dwóch najbardziej kultowych aktorek MGM, Normy Shearer i Joan Crawford, z humorem i dowcipem eksplorował dynamikę kobiet. Dziś może się to wydawać przestarzałe, ale jest to niemal doskonały produkt swoich czasów.
Remake z 2008 roku nie sprawdza się natomiast jako komedia i komentarz do współczesnych relacji kobiecych. Zdecyduje się na naśladowanie fabuły oryginału bez humoru i inteligencji, co skutkuje leniwym i pozbawionym inspiracji filmem, który szkodzi reputacji oryginału, zamiast ją honorować. Nie trzeba tego mówić, ale Eva Mendes nie jest Joan Crawford.
Zmiecione (2002)
Madonna jest wspaniałą artystką, jedną z najlepszych w historii. Na scenie jest nieodparta i pełna energii, władając całymi scenami swoim głębokim i uwodzicielskim głosem. Jednak nie jest aktorką. Katastrofalny remake włoskiego romansu z 1974 roku w reżyserii Guya Ritchiego Zmieciony jest wystarczającym dowodem, obsadzenie Materialnej Dziewczyny w roli zepsutej żony uwięzionej na bezludnej wyspie z przystojnym włoskim marynarzem.
Oryginał był już wystarczająco kontrowersyjny dzięki pozornie mizoginistycznemu podejściu i celnemu komentarzowi na temat walk klasowych i działań wojennych. Remake pogarsza sprawę, eliminując kontekst społeczno-polityczny i zmieniając historię w niedokończoną próbę dramatu erotycznego.
Planeta małp (2001)
Tim Burton unosił się na fali sukcesów na początku nowego tysiąclecia po serii tak ukochanych przez krytyków filmów, jak Eda Wooda I Jeździec bez głowy . Jednak reżyser znacznie odszedł od swojego charakterystycznego stylu łączącego gotyk z szaleństwem i nakręcił wysokobudżetowy film science-fiction Planeta małp . Próba poszerzenia horyzontów przyniosła odwrotny skutek.
POWIĄZANE: 10 zakrętów tak złych, że zrujnowało film, według Reddita
Oryginalny Planeta małp , z udziałem Charltona Hestona i Roddy'ego McDowalla, to klasyka gatunku science fiction z jednym z najlepszych zwrotów akcji w historii kina. Wersja Burtona to przesadzona, granicząca z śmiesznością historia ze śmiesznie kiepskim występem Marka Wahlberga i absurdalnym zakończeniem, na który nawet M. Night Shyamalan przewróciłby oczami.
Psychoza (1998)
Alfreda Hitchcocka Psychol to najlepszy thriller psychologiczny. Arcydzieło trzymające w napięciu i prawdopodobnie najlepszy współczesny slasher, Psychol to jeden z najbardziej wpływowych filmów w historii. Pozostaje wysoko ceniony przez krytyków i fanów, często naśladowany, ale nigdy nie dorównywany.
Naprawdę nie ma potrzeby tworzenia remake'u filmu niemal idealnego, a tym bardziej takiego, który jest dosłowną repliką ujęcie po ujęciu. Gus Van Santa jest niepotrzebny Psychol nie wniósł do filmu nic nowego; nie było świeżej perspektywy, nowego spojrzenia. Film był repliką pozbawioną innowacji i emocji oryginału. Poza tym, pomimo naprawdę niepokojącego występu, Vince Vaughn nie jest Anthonym Perkinsem.
Dalej: 10 najlepszych nowych filmów do obejrzenia w serwisie Netflix w tym miesiącu