Hollywood kocha przeróbki filmów. Ostatnie wydania nt Historia z West Side I Ojciec panny młodej udowodnij, że przeróbki mogą być świetne, jeśli są wykonane prawidłowo, poprawiając reputację oryginału, nie plamiąc go. Rzeczywiście, niektóre przeróbki są tak niesamowite, że są nawet lepsze niż oryginał.
Z drugiej strony, niektóre przeróbki są okropne, tak złe i żenujące, że znacznie szkodzą reputacji oryginału. Te przeróbki dowodzą, że czasami lepiej jest wrócić do prawie doskonałego filmu, zamiast próbować odzyskać magię i ponieść porażkę.
Żony ze Stepford (2004)
Niedoceniany kampowy klasyk Żony ze Stepford przedstawia Katharine Ross jako gospodynię domową przyciągniętą do pozornie idyllicznego miasteczka Stepford, gdzie pod spodem czai się znacznie mroczniejsza prawda. Satyryczny i kwaśny film jest doskonałym przykładem wywrotowego gatunku miejskiego horroru, który wykorzystuje rzeczywiste sytuacje, wyolbrzymiając je w celach dramatycznych.
POWIĄZANE: 10 hollywoodzkich filmów, które trafiły do kin, ale stały się hollywoodzkimi klasykami
Jednak remake z 2004 roku to głupia i przesadzona historia, która nigdy nie wie, czym chce być. Strzela do tego samego tonu obozowego, co oryginał, ale nie udaje mu się go odzyskać, zamiast tego wydaje się nieszczery. Jest w nim kilka świetnych elementów – głównie obłąkany występ Glenn Close – ale to nie wystarczy, aby wynieść gotowy produkt.
Różowa pantera (2006)
Kultowy aktor komediowy Steve Martin ma karierę, za którą wielu innych wykonawców dałoby się zabić. Jednak nie jest bezpieczny przed okazjonalnym niewypałem; 2006's Różowa Pantera jest jedną z takich klap. Martin jest prawdopodobnie źle obsadzony jako niezdarny inspektor Clouseau, zamieniając swoje wybryki w akty idiotyzmu, a nie w wyniku niekompetencji i roztargnienia.
Kreacja Petera Sellersa była zabawna, ponieważ aktor nigdy nie traktował Clouseau jako przedmiotu kpin. Remake z 2006 roku zadowala się najtańszym możliwym humorem, marnując niesamowitą komediową wrażliwość Martina w głupiej fabule, która niczego nie wymaga od publiczności i nie oferuje nic w zamian.
Godzilla (1998)
Godzilla był gwiazdą wielu filmów, z których prawie wszystkie przedstawiały go w pozytywnym świetle. Godzilla nie jest złoczyńcą; jest najbliższy antybohaterowi. 1998r godżilla nie rozumie postaci i to widać. Film przedstawia go jako pełnowymiarowego potwora, który stara się zapewnić przetrwanie swojemu potomstwu.
Usunięcie elementu japońskiego z historii Godzilli to najgorszy z możliwych pomysłów. Film przedstawia również Godzillę jako dinozaura – zachęcony sukcesem filmu Park Jurajski filmów, bez wątpienia - zamiast potwora stworzonego przez człowieka.
Ben Hur (2016)
Charlton Heston stał się ikoną kina dzięki swojemu występowi w latach 59 Ben-Jak , matka wszystkich eposów filmowych. Film był już remakiem niemego filmu z 1925 roku, opartego na powieści Lwa Wallace'a z 1880 roku Ben-Hur: Opowieść o Chrystusie .
W remake'u z 2016 roku brakuje epickiego poczucia wielkości, które uczyniło oryginał klasykiem. Wydaje się to małe i nieważne, a nawet refleksja. Ben-Jak jest tak rozczarowujący, że jego scena wyścigów rydwanów blednie w porównaniu z oryginałem, nawet z dodatkową zaletą CGI. Film odbił się szerokim echem w kasie i zniweczył obiecujące niegdyś kariery Jacka Hustona i Toby'ego Kebbella.
W 80 dni dookoła świata (2004)
Adaptacja klasyka Juliusza Verne'a z 1973 roku z 1956 roku Dookoła świata w 80 dni wystąpił David Niven i meksykańska legenda Mario Moreno „Cantinflas”. Ambitny film zdobył pięć Oscarów, w tym dla najlepszego filmu, i nawet jeśli jego reputacja nie jest najlepsza, pozostaje zabawnym i imponującym osiągnięciem technicznym.
POWIĄZANE: 15 najniżej ocenianych nominowanych do najlepszego filmu według Rotten Tomatoes
Remake'owi z 2004 roku brakuje stylu i osobowości oryginału. Zadowalający się tanim śmiechem i zmęczonymi gagami, 2004 Dookoła świata w 80 dni jest śmieszny i zmęczony. Nawet parada kamei, w tym Arnold Schwarzenegger, Kathy Bates i bracia Wilson, nie może uratować tego przed byciem bezmyślnym niewypałem, który nie wnosi nic nowego do historii.
Mumia (2017)
1999 Mumia to idealny letni hit. Jest zabawny, szybki, porywający, aw roli głównej występuje niewiarygodnie czarujący Brendan Fraser. Już remake nadprzyrodzonego horroru z 1932 roku z udziałem Borisa Karloffa, 1999 Mumia zestarzał się zaskakująco dobrze, przekształcając historię w epicką przygodę, czyniąc ją bardziej przystępną, a nawet przyjemną.
Wręcz przeciwnie, w 2017 r Mumia jest przewidywalny, nudny i zawiera bezsensowną fabułę, która z minuty na minutę staje się głupsza. Nawet niezaprzeczalna gwiazdorska moc Toma Cruise'a i Russella Crowe'a nie jest w stanie uratować go przed bałaganem, w jakim się znajduje. Mumia jest tak zły, że w pojedynkę zakończył kwitnący Dark Universe Universal, sygnalizując, że widzowie nie przepadali za jego marką bezsensownych scen akcji.
Kobiety (2008)
Kiedy ukazał się w 1939 roku, George Cukor's Kobiety był niemal przełomowy. Film z całkowicie kobiecą obsadą, w której wystąpiły dwie najbardziej kultowe aktorki MGM, Norma Shearer i Joan Crawford, z humorem i dowcipem badał dynamikę kobiet. Dziś może wydawać się przestarzały, ale jest to niemal doskonały produkt swoich czasów.
Z drugiej strony remake z 2008 roku zawodzi jako komedia i komentarz do współczesnych związków kobiecych. Opiera się na naśladowaniu fabuły oryginału bez odrobiny humoru i inteligencji, co skutkuje leniwym i pozbawionym inspiracji filmem, który szkodzi reputacji oryginału, zamiast go uhonorować. Nie trzeba tego mówić, ale Eva Mendes to nie Joan Crawford.
Zmieciony (2002)
Madonna to wspaniała artystka, jedna z najlepszych w historii. Jest nieodparta i energiczna na scenie, podbijając całe areny swoim głębokim i uwodzicielskim głosem. Nie jest jednak aktorką. Katastrofalny remake włoskiego romansu Guya Ritchiego z 1974 roku Zmieciony jest wystarczającym dowodem, obsadzając Material Girl jako zepsutą żonę uwięzioną na bezludnej wyspie z przystojnym włoskim marynarzem.
Oryginał był już wystarczająco kontrowersyjny dzięki pozornie mizoginistycznemu podejściu i celnym komentarzom na temat walk klasowych i wojen. Remake pogarsza sprawę, eliminując kontekst społeczno-polityczny i zmieniając historię w niedopracowaną próbę dramatu erotycznego.
Planeta małp (2001)
Tim Burton płynął na fali sukcesu na początku nowego tysiąclecia po serii uwielbianych przez krytyków filmów, takich jak Eda Wooda I Jeździec bez głowy . Jednak reżyser znacznie odszedł od swojego charakterystycznego stylu gotyku i dziwactwa, aby wyreżyserować wysokobudżetowy film science-fiction Planeta małp . Jego próba poszerzenia horyzontów zakończyła się niepowodzeniem.
POWIĄZANE: 10 zakończeń Twist tak złych, że zrujnowali film, według Reddita
Oryginalny Planeta małp z Charltonem Hestonem i Roddym McDowallem w rolach głównych to klasyka gatunku science fiction z jednym z najlepszych zwrotów akcji w historii kina. Ujęcie Burtona to przesadzona, absurdalna historia ze śmiesznie złym występem Marka Wahlberga i niedorzecznym zakończeniem, na które nawet M. Night Shyamalan przewróciłby oczami.
Psychopata (1998)
Alfreda Hitchcocka Psychopata to najlepszy thriller psychologiczny. Trzymające w napięciu arcydzieło i prawdopodobnie najlepszy współczesny slasher, Psychopata jest jednym z najbardziej wpływowych filmów w historii. Pozostaje wysoko ceniony przez krytyków i fanów, często naśladowany, ale nigdy nie dorównujący.
Naprawdę nie ma potrzeby remake'u prawie idealnego filmu, a tym bardziej takiego, który jest dosłowną repliką strzał po ujęciu. Gus Van Sant jest zbędny Psychopata nie wniósł do filmu nic nowego; nie było świeżej perspektywy, nowego punktu widzenia. Film był repliką bez innowacji i emocji oryginału. Ponadto, pomimo naprawdę niepokojącego występu, Vince Vaughn nie jest Anthonym Perkinsem.
Dalej: 10 najlepszych nowych filmów do obejrzenia w serwisie Netflix w tym miesiącu