Po zagraniu w piaskownicy filmów gangsterskich, filmów kung fu i filmów o samochodach, Quentin Tarantino wypróbował gatunek wojenny w swojej mrocznej komedii, docenionej przez krytyków epopei z czasów II wojny światowej Bękarty wojny . Na wiele sposobów, Bękarty wojny był odejściem dla Tarantino. Na początek, ponieważ wszystkie jego poprzednie filmy opowiadały współczesne historie, był to jego pierwszy film z scenerią z epoki (i wszystkie jego filmy od tamtej pory były filmami z epoki).
POWIĄZANE: 10 najlepszych scen Inglourious Basterds, o których wciąż myślimy
Pomimo tonalnego i stylistycznego odejścia od swojej poprzedniej twórczości, Tarantino wciąż wypełniał Bękarty wojny z wieloma jego znanymi reżyserskimi znakami towarowymi, takimi jak czarny humor, drastyczna przemoc, nieporęczne monologi, a nawet odniesienia do popkultury, pomimo historycznej scenerii.
Brutalna przemoc
Najbardziej oczywistym znakiem rozpoznawczym twórczości filmowej Tarantino jest graficzna przemoc, którą umieszcza w swoich filmach – według słynnego klipu – bo to świetna zabawa, Jan! Bękarty wojny to jeden z najbardziej brutalnych filmów w karierze Tarantino.
Bękarty obcinają skalpy wszystkim niemieckim oficerom, których zabijają. I jakby to nie było wystarczająco makabryczne, Donny Niedźwiedź Żyd Donowitz bije nazistów na śmierć kijem bejsbolowym dla rozrywki innych Bękartów.
Czarna komedia
Tarantino uwielbia rozśmieszać swoją publiczność z rzeczy, z których nie powinni się śmiać, na przykład sceny tortur karaoke Rezerwowe Psy lub mężczyzna, który przypadkowo został postrzelony w twarz Pulp Fiction . Bękarty wojny ma wiele poważnych momentów, które nie są odtwarzane dla śmiechu, jak napięta scena otwierająca, ale ma też jeden z najciemniejszych jak dotąd humor scenarzysty-reżysera.
Z kolei Martin Wuttke jako Adolf Hitler to kreskówkowy portret prawdziwego ludobójczego potwora. Niedźwiedzi Żyd opowiada dowcip o baseballu po tym, jak pobił kijem niemieckiego oficera na śmierć. Z szerokim uśmiechem na twarzy sadystyczny nazistowski zbrodniarz wojenny podekscytowany woła: To bingo!
Rozwlekłe monologi
Od ścieżki przemówienia Samuela L. Jacksona dotyczącej prawego człowieka, przez przemówienie Christophera Walkena ze złotym zegarkiem, po jego własną analizę Like a Virgin, Tarantino uwielbia wypełniać swoje scenariusze długimi na stronę monologami, które jego aktorzy mogą przeżuwać.
Jest kilka klasycznych monologów Tarantino Bękarty wojny , jak porucznik Raine rekrutujący Bękartów i szczegółowo opisujący ich misję lub pułkownik Landa wyjaśniający różnicę między szczurami a wiewiórkami.
Rozległy zespół
Filmy Tarantino rzadko mają tylko jednego głównego bohatera. Jego historie zwykle obracają się wokół rozległego zespołu i Bękarty wojny jest doskonałym przykładem. Brad Pitt jest czołową gwiazdą filmową z pierwszej i środkowej części plakatu, ale porucznik Aldo Raine jest wspierany przez resztę Bękartów.
POWIĄZANE: 10 najlepszych postaci drugoplanowych w Inglourious Basterds
Co więcej, Shosanna przejmuje prowadzenie własnej fabuły, płk Landa dostaje kilka scen w centrum uwagi, a do baru w piwnicy, gdzie niektórzy alianccy szpiedzy działają pod przykrywką z niemiecką gwiazdką, czeka długi objazd.
Zbrojny impas
Zbrojne starcia od samego początku były podstawą twórczości filmowej Tarantino. Uzbrojeni gangsterzy kierują broń przeciwko sobie w kulminacyjnym momencie Rezerwowe Psy . Ten finał jest replikowany z Dyniowa i Miodowa Króliczka w jadłodajni na końcu Pulp Fiction .
Trwa zbrojny starcie między ocalałymi ze strzelaniny w piwnicy a Bękartami czekającymi na piętrze Bękarty wojny . Jak zauważa Aldo, wiesz, walka w piwnicy wiąże się z wieloma trudnościami. Numer jeden, walczysz w piwnicy.
Pożyczanie muzyki z innych filmów
Tarantino nie zawierał oryginalnej ścieżki dźwiękowej w jednym ze swoich filmów, dopóki nie nakręcił Nienawistna Ósemka . Zamiast tego zwykle kradnie partytury istniejących filmów i udziela na nie licencji.
Bękarty wojny wykorzystuje szereg kompozycji z klasycznych ścieżek dźwiękowych do filmów. Jego ścieżka dźwiękowa zapożycza utwory z partytury Ennio Morricone Wielka strzelanina (za chwalebne wejście Niedźwiedzia Żyda) i partyturę Charlesa Bernsteina dla Biała Błyskawica (aby sprzedać terror samochodu pełnego nazistów wjeżdżającego do kina Shosanna). Temat Davida Bowiego z Ludzie kotów gra, gdy Shosanna przygotowuje się do premiery (i nakłada makijaż jak barwy wojenne).
Odniesienia do popkultury
Od debaty nad znaczeniem Madonny Like a Virgin w Rezerwowe Psy do omówienia różnic między amerykańskim a europejskim McDonald’s w Pulp Fiction , Tarantino wypełnił wszystkie swoje filmy odniesieniami do kultury popularnej. Bękarty wojny nie jest inaczej, pomimo swojego historycznego kontekstu.
POWIĄZANE: 5 tropów z filmów wojennych (i 5 Subversion) w Inglourious Basterds
Dzieło Tarantino z czasów II wojny światowej zawiera ukłon w stronę współczesnej popkultury King Kong i filmy G.W. Pabst. Tematycznie film bada rolę kina w wojnie poprzez historię propagandowej premiery.
Zemsta
Zemsta jest jedną z charakterystycznych cech opowiadania Tarantino. W Kill Bill , Panna Młoda dokonuje zemsty za pobicie i zakrwawienie przez dawnych kolegów. W Django Unchained , Django dokonuje zemsty za zniewolenie i rozstał się z żoną. Bękarty wojny jest podobnie zakotwiczona w wielkiej historii zemsty.
Shosanna Dreyfus prowadzi osobistą zemstę przeciwko SS, będąc żydowskim uchodźcą w okupowanej przez nazistów Francji. W kultowej scenie otwierającej jej bliscy zostają zastrzeleni wokół niej, gdy ukrywa się pod podłogą farmy mlecznej.
Rozdziały
Tarantino zawsze podchodził do każdej historii bardziej jak powieściopisarz niż scenarzysta. Pierwszym scenariuszem, który podzielił na rozdziały, był Kill Bill , ale powtórzył ten trop w Bękarty wojny .
Narracja oparta na rozdziałach pozwoliła Tarantino skakać po całej okupowanej przez nazistów Europie, przełączając się z perspektywy na perspektywę. Później ponownie wykorzystał strukturę rozdziałów w Nienawistna Ósemka .
Alternatywna historia
Z Bękarty wojny , Tarantino ustanowił nowy stylistyczny znak firmowy, który zdefiniował koniec jego kariery. Najbardziej śmiałym momentem w filmie jest historycznie niedokładna scena śmierci Adolfa Hitlera. Hitler nie umiera w zaciszu bunkra, jak w prawdziwym życiu; zostaje zastrzelony przez żydowskich żołnierzy amerykańskich, podczas gdy żydowski uchodźca pali żywcem jego szafkę wokół niego.
Odkąd zabił Hitlera, filmy Tarantino zostały zdefiniowane jako naprawianie krzywd historii. Jego następny film kręcił się wokół niewolnika z epoki przedwojennej, który chwyta za broń i strzela do legionów białych handlarzy niewolników. W jego najnowszym filmie telewizyjny kowboj, kaskader i pitbull patroszyli morderców z Rodziny Mansonów, zanim dotarli do Sharon Tate.
DALEJ: Bękarty wojny i 9 innych filmów, które zmieniły historię