Chociaż złoczyńcy z horrorów są często zabójczy i przerażający, tylko nieliczni są znani ze swoich mózgów. Którzy antagoniści horroru są najbardziej inteligentni?
Od początków niemieckiego ruchu ekspresjonistycznego aż do obecnego renesansu horrorów, dzięki studiom takim jak A24 i Blumhouse, gatunek horroru nieustannie tworzy nowe straszydła, które inspirują koszmary. Chociaż większość złoczyńców z horrorów spełnia swoje zadanie w danym kontekście filmowym, zanim zniknie z pamięci zbiorowej, kilku wybranym udało się zakorzenić się w całej popkulturze.
POWIĄZANE: 10 najbardziej niekonwencjonalnych złoczyńców z horrorów
Podczas gdy niektórzy z tych kultowych złoczyńców czerpią strach z brutalnej siły lub całkowitego szaleństwa, istnieje inny zbiór przerażających, którzy przerażają widzów z powodu ich umysłu, mrocznych możliwości wyższego intelektu, które uległy zniszczeniu. Kto jest najmądrzejszym złoczyńcą z horrorów?
Sweeney Todd – Sweeney Todd: Demoniczny golibroda z Fleet Street
Krwawa adaptacja gotyckiego hitu Stevena Sondheima na Broadwayu w reżyserii Tima Burtona to ostatnia wyprawa reżysera na tereny ściśle horroru. Wnosząc do niego swoją unikalną paletę wizualną świat musicalu Sondheima okazała się doskonałym sposobem na pokazanie dzieła szerszemu gronu odbiorców.
Podobnie obsadzenie Johnny'ego Deppa w roli tytułowego złoczyńcy stworzyło jedną z najgroźniejszych postaci w filmografii aktora. Połączenie ognistej wściekłości i bystrego umysłu Todda do manipulowania scenariuszami na swoją korzyść czyni z Todda inteligentnego i nieprzewidywalnego antybohatera.
Annie Wilkes – Nieszczęście
Świat poznał talenty aktorskie Kathy Bates, gdy pojawiła się jako antagonistka w filmowej wersji popularnej powieści Stephena Kinga pod tym samym tytułem Roba Reinera. Nieszczęście pozostaje jedną z najlepszych adaptacji filmowych twórczości Kinga, niemal wyłącznie dzięki szalonej kreacji Batesa.
Bates nasyca swojego złoczyńcę elementem dziecięcej niewinności, który w połączeniu z jej brutalnymi tyradami tworzy groźną siłę, z którą należy się liczyć. Im mniej mówi się o niesławnej scenie „kuśnięcia”, tym lepiej. Inteligentny i podły jak diabli Wilkes jest fanem, o którym marzy każdy artysta.
Mick Taylor – Wolf Creek
Chociaż Wilczy Potok był kontrowersyjny i wywołał podziały w momencie premiery, główny czarny charakter Mick Taylor był niemal powszechnie określany jako przerażający. Powodem, dla którego Australijczycy tak bardzo obawiają się Taylora, jest jego niesamowita umiejętność udawania głupiego.
POWIĄZANE: 10 przerażających horrorów inspirowanych prawdziwymi historiami
Kiedy Taylor po raz pierwszy pojawia się w australijskim horrorze, jest ciepłą i zabawną osobą, która wkrótce ustępuje miejsca całkowitemu przestawieniu przełącznika, gdy staje się okrutnym łowcą ludzi. Gra Johna Jarratta jest w równym stopniu genialna, co niepokojąca.
Jang Kyung-chul – Widziałem diabła
Widziałem diabła to południowokoreański horror psychologiczny z 2010 roku, utrzymany w tym samym duchu co Zobacz Lub Stary chłopiec . Bezlitosny pod niemal każdym względem film jest brutalną tete-a-tete pomiędzy bezdusznym seryjnym mordercą a stróżem prawa, który postanawia zabrać zabójcę w pełną tortur podróż zemsty.
Występ Choi Min-sika jest naprawdę mrożący krew w żyłach, jest to jeden z najmniej miłosiernych zabójców, jakich kiedykolwiek pokazano na ekranie. Dodatkowo walka na rozum Jang Kyung-chula ze stróżem prawa ujawnia, że zabójca ma niezwykle zdolny zły umysł.
Norman Bates – Psychol
Arcydzieło Hitchcocka prawdopodobnie nie byłoby tak skuteczne, jak było, i nadal jest, gdyby nie wytrącająca z równowagi praca Anthony'ego Perkinsa w roli Normana Batesa. Bates stał się prawdziwą ikoną gatunku dzięki połączeniu niezdarności społecznej, chłopięcego uroku i absolutnie dziwacznych zaklęć, gdy przebiera się za swoją zmarłą matkę i zaczyna dźgać kobiety pod prysznicem.
Perkins sprawia, że Bates jest pełną niuansów i tragiczną postacią, emanującą dziwnym rodzajem sympatycznej chemii, której jeszcze nie udało się odtworzyć.
Jacek/pan Wyrafinowanie – dom, który zbudował Jack
Lars von Trier od dwudziestu lat potajemnie kręci horrory. Choć jego filmy nigdy nie przynależą ściśle do jednego gatunku, jego najnowszy film pt. Dom, który zbudował Jack , to najbliższe, do jakiego prowokator zbliżył się, tworząc zwykły horror.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów Larsa Von Triera według IMDb
Pozornie studium charakteru naprawdę złego, a jednocześnie genialnego seryjnego mordercy o imieniu Jack (w tej roli najlepszy w karierze Matta Dillona ), film splata się z kilkoma scenami przedstawiającymi zabójczą postać Jacka, „Mr. Wyrafinowane planowanie i popełnianie „morderstw doskonałych”. Filozoficzne meandry Jacka i jego skłonność do ponurej i bezlitosnej przemocy czynią go realistycznym straszydłem dla tłumu artystów.
Doktor Seth Brundle – Mucha
David Cronenberg dokonał swojego komercyjnego przełomu w 1986 roku dzięki tej zgrabnej aktualizacji klasyka kina klasy B z 1958 roku. Materiał okazał się dla Cronenberga idealnym kontekstem do ukazania swojego unikalnego gatunku horroru ciała, dostarczając jednocześnie ostrzegawczej opowieści o zabawie w Boga.
Jeff Goldblum gra doktora Brundle'a, błyskotliwego, ale zmartwionego naukowca, który podczas próby teleportacji nieumyślnie łączy swoje DNA z muchą domową. Poniżej znajduje się jeden z najlepszych horrorów tej dekady i jedna z najlepszych historii o tragicznych złoczyńcach w historii horroru.
Wyrzynarka – piła
Chociaż nikt nigdy by nie oskarżył Piła filmy są zbyt inteligentne, nie ma wątpliwości, że jego główny antagonista, Jigsaw, jest przebiegle sprytnym tworem.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów o seryjnych mordercach pierwszej dekady XXI wieku według IMDb
Wykorzystując ludzkie błędy przeciwko nim jako sposób na pokrętną interwencję, Jigsaw zawsze był o krok przed wszystkimi innymi, a cecha ta została inteligentnie wykorzystana w pierwszych dwóch filmach, zanim stała się śmieszna i nielogiczna. Zwłaszcza jeśli chodzi o wydarzenia z pierwszej części Piła filmu, przebiegłość Jigsawa czyni go tak onieśmielającym i ponadczasowym.
Doktor Hannibal Lecter – Milczenie owiec
Kwintesencja współczesnego przykładu i prawdopodobnie numer 1 dla wielu ludzi jest taki sam od 1991 r., kiedy Milczenie owiec sparaliżował naród. Anthony Hopkins w roli doktora Hannibala „Kanibala” Lectera dzięki swojemu legendarnemu występowi niemal natychmiast zyskał status ikony.
Krytyczny kochany i sukces finansowy, Milczenie owiec wyznaczył ważny moment w horrorze, zwrot w kierunku bardziej realistycznego i niepokojącego horroru, w przeciwieństwie do fantasy i ciężkich slasherów z lat 80. Lecter zapoczątkował wprowadzenie slashera, którego największym atutem jest umysł, a nie topór.
Wiktor Frankenstein – Frankenstein
Victor Frankenstein plasuje się na szczycie, ponieważ to właśnie jego inteligencja zmienia go z bohatera w antagonistę. Zasadniczo gotycka wersja Ikara, dr Frankenstein reprezentuje model tego, co się dzieje, gdy geniusz zostaje pokonany przez ambicję i chęć przekraczania ludzkich granic.
Victor stanowi archetyp postaci wszystkich szalonych naukowców, które będą nawiedzać horrory przez dziesięciolecia. Doktor Victor Frankenstein i jego ogromne ego są po prostu zbyt bystrzy dla własnego dobra i stanowią kwintesencję „geniuszu zła”.
DALEJ: 10 najlepszych w 100% horrorów w serwisie Rotten Tomatoes