„The Thing” Johna Carpentera to kultowy horror z lat 80., ale droga przed nim do kin była wyboista. Oto 10 sekretów zza kulis.
John Carpenter wyreżyserował mnóstwo klasycznych filmów, w tym m.in Ucieczka z Nowego Jorku , Oni żyją , Halloween, I Wielkie kłopoty w małych Chinach . Jednym z jego najbardziej znanych dzieł jest rok 1982 Rzecz . Po premierze ponury horror został uznany przez krytyków za nudny i nadmiernie pobłażliwy w swojej przemocy. Masy ledwie zawracały sobie głowę pójściem do kina, aby to zobaczyć.
Powiązane: 10 filmów, które warto obejrzeć, jeśli lubisz serię Halloween
Jednak po latach znalazł publiczność, która doceniła jego doskonałość. Atmosfera, efekty specjalne i występy są na najwyższym poziomie. Aby uczcić klasykę horroru, poniższa lista przedstawia dziesięć sekretów tworzenia Rzecz .
Ennio Morricone
Ennio Morricone jest legendarny dzięki komponowaniu takich eposów jak Dobry, zły i brzydki , Pewnego razu w Ameryce I Nietykalni . Niewiele osób wie, że włoski kompozytor napisał także kilka krótkich utworów Rzecz . Ostatecznie Carpenter niewiele wykorzystał dorobku muzyka, zamiast tego zdecydował się na nagranie własnych utworów. Reżyser, znany także ze swoich kompozycji muzycznych, uznał, że muzyka Morricone nie pasuje do nastroju i atmosfery filmu. Niektóre fragmenty znalazłyby się w twórczości Quentina Tarantino The Nienawistna ósemka .
Tobe Hooper prawie wyreżyserowany
Universal początkowo wahał się, czy Carpenter będzie reżyserem. Ich pierwszym wyborem był Tobe Hooper, dzięki któremu wyrobił sobie markę Teksańska masakra piłą mechaniczną . Wizja Hoopera dotycząca projektu różniła się dramatycznie od Kto tam idzie? , nowela, na której Rzecz jest oparty. Film bardziej przypominałby horror science-fiction Moby Dicka , i nawet nie przedstawiał zmiennokształtnego potwora. Hooper nie był zainteresowany przystosowaniem się Kto tam idzie? . W końcu studio polubiło Johna Carpentera po jego wczesnych udanych wysiłkach reżyserskich.
John Carpenter uwielbiał Howarda Hawksa
Oprócz adaptacji noweli science fiction, Rzecz jest także remakiem filmu z 1951 roku Rzecz z innego świata . John Carpenter był fanem oryginału i jego producenta Howarda Hawksa i nie starał się po prostu odtworzyć go w swojej wersji. Choć Hawks jest uznawany za producenta, krążą plotki, że to on nieoficjalnie wyreżyserował film. Legendarny filmowiec wyróżnia się także oryginałem człowiek z blizną I Brawo Rzeka . W jego twórczości widać głęboki szacunek Carpentera dla kina klasycznego.
R.J. MacCready’ego
Kurt Russell współpracował z reżyserem już przed powstaniem filmu, ale nie był pierwszym wyborem R.J. MacCready’ego; dostał tę rolę dopiero w ostatniej chwili. Wcześnie Zwrócono się do Christophera Walkena, Nicka Nolte i Krisa Kristoffersona, ale zgodzili się, zanim rozpoczęły się dalsze rozmowy.
Powiązany: 10 najbardziej złych postaci Kurta Russella, ranking
Ed Harris, Fred Ward i Brian Dennehy przygotowywali się do tej roli, ale ostatecznie Russell ją dostał. Carpenter czuł się komfortowo w towarzystwie Russella, ponieważ już z nim pracował, i wiedział, że nie będzie miał żadnych zastrzeżeń, pracując nad zimnymi i niewygodnymi planami zdjęciowymi.
Storyboardy
Storyboardy nie są niczym niezwykłym w przypadku sekwencji akcji i scen z mocnymi efektami specjalnymi. Pomagają twórcom filmu zaplanować odcinek z wyprzedzeniem i dają wszystkim zaangażowanym przybliżone wyobrażenie o tym, jak powinien on wyglądać.
Powiązane: 10 ukrytych szczegółów na temat kostiumów na Halloween
Michael Ploog i mentor Huebner narysował niezwykle szczegółowo scenorysy, które są niemal identyczne z filmem wyświetlanym w kinach. Carpenter miał krystalicznie jasną wizję tego, jak powinien wyglądać film, a te plansze naprawdę pokazują, jak blisko był przeniesienia na ekran tego, co miał w głowie.
Obsada prawie zginęła w drodze na zdjęcia
Obsada została przewieziona na plan zdjęciowy w Stewart w Kolumbii Brytyjskiej sześciogodzinną podróż autobusem. Podczas tej długiej jazdy po oblodzonej drodze w środku intensywnych opadów śniegu, autobus się poślizgnął , prawie przy krawędzi urwiska. Na szczęście obsada uniknęła pewnej śmierci i kontynuowała podróż na plan. Gdyby wydarzyło się najgorsze, produkcja filmu prawdopodobnie zostałaby wstrzymana, a efekt motyla mógłby przetoczyć się przez historię kina, na zawsze zmieniając obecny krajobraz Hollywood.
Keith David złamał rękę przed rozpoczęciem zdjęć
Keith David, który zagrał także w innym legendarnym filmie Carpentera, Oni żyją , złamał rękę na krótko przed rozpoczęciem produkcji. Ponieważ jest oddanym aktorem, aktor pojawił się w gotowości do pracy bez odpowiedniego leczenia. Twórcy filmu zauważyli jego spuchniętą rękę i odesłali go pod odpowiednią opiekę. Aby kontynuować zdjęcia, założył rękawiczkę pomalowaną na kolor jego skóry, a złamana dłoń przez pierwszą część filmu była wygodnie poza kadrem. To niesamowite, co magia filmu może ukryć przed widzami.
Wysadzanie zestawu
Kulminacyjna bitwa pod koniec filmu spala stację badawczą. Aby uzyskać niezbędne ujęcia, produkcja naprawdę rozwaliła plan. Ponieważ nie mogli zdalnie uzbroić materiałów wybuchowych, asystenci kamery musieli znajdować się na planie, ustawiać i uzbrajać bomby. Następnie uciekli w bezpieczne miejsce, po czym wyrazili zgodę na wysłanie całego miejsca w powietrze. Ponieważ w aparatach mieści się tylko niewielka ilość filmu, musieli to zrobić szybko, aby nie zepsuć ujęcia. Na szczęście wszystko przebiegło bez zakłóceń i nikomu nic się nie stało.
Roba Bottina
Rob Bottin wykonał większość imponujących efektów specjalnych filmu. Był zaangażowany w każdy aspekt projektu stworzenia, pracując nad projektem przez ponad rok bez dni wolnych i zasadniczo mieszkając w studiu, korzystając z szatni i zestawów do spania. To ekstremalne poświęcenie spowodowało, że przepracował się, co doprowadziło do pobytu w szpitalu. W tym czasie Stan Winston oddał swoje usługi, głównie przy scenie, w której stworzenie przejmuje psa. Chociaż tak mocne chrupanie nigdy nie jest wskazane, nie można zaprzeczyć, jak imponująca okazała się jego praca.
Zakończenie
Finał jest szczególnie ponury i być może jest to jeden z powodów słabego odbioru filmu. Ludzie na ogół chcą wyjść z teatru z poczuciem nadziei i ulgi. Drugie zakończenie nakręcono z bardziej optymistycznym zakończeniem dla MacCready'ego, gdy montażysta uznał, że widzowie zareagują nieżyczliwie na oryginał. Ostatecznie reżyser umieścił swoje zakończenie, w którym dwie ocalałe postacie są skazane na mroźny los, zastanawiając się, czy któraś z nich nie jest tytułową istotą. Atmosfera dwuznaczności sprawia, że pozostaje ona w pamięci widza jeszcze długo po napisach końcowych.
Następny: 10 azjatyckich slasherów, o których nigdy nie słyszałeś (ale musisz je teraz obejrzeć)