Sam Raimi, reżyser m.in Doktor Strange w multiwersie szaleństwa , jest ekspertem w tworzeniu filmów podsycanych sztuczną groteską. Praktyczne efekty specjalne mogą wyglądać głupio, ale nawet najgorsze praktyczne efekty są lepsze niż efekty CGI, które naturalnie się starzeją. Praktyczne efekty są znakiem czasów, kiedy filmy były tworem głównie człowieka, a nie maszyny, i w zasadzie stały się sztuką zagubioną poza pracą Disneya z Gwiezdne Wojny saga.
POWIĄZANE: 10 najlepszych efektów specjalnych i praktycznych horrorów, według Reddita
Na szczęście żaden gatunek nie rozwinął się w świecie efektów praktycznych bardziej niż science fiction, a istnieje pokaźna liczba przykładów z okresu pięćdziesięciu lat, które zasługują na obejrzenie.
Popiół w obcym (1979)
Podczas gdy Ridley Scott Obcy nie był tak drogi jak jego Obcy: Przymierze okazał się pięciokrotnie skuteczniejszy.
Oryginalny Obcy to opowieść o nawiedzonym domu w kosmosie, w której występuje antagonista, który stał się legendą, mimo że rzadko pojawia się w oryginalnym filmie Scotta. Jednak na wystawie ksenomorf jest skomplikowaną bestią o fallicznym wyglądzie i okropnym, zębatym języku. H.R. Giger nigdy się nie przebił, co jest imponujące, biorąc pod uwagę, że wszystkie jego późniejsze prace były takie same (nawet w tym Gatunek ).
Każdy szokujący moment w tej rzeczy (1982)
Rzecz jest tak genialny, że rodzi więcej pytań niż odpowiedzi, ale gwarantuje wielokrotne oglądanie, przez cały czas gdy widz wie, że prawda jest nieuchwytna.
Zimnowojenna paranoja, która napędza klasykę Johna Carpentera, jest duszą filmu, ale mistrzowskim posunięciem jest połączenie fabuły i oszałamiających efektów stworzeń Roba Bottina. Brak dwóch zastrzyków pieniężnych Rzecz są podobne, znacznie mniej identyczne, i do dziś pozostaje ostatecznym przykładem praktycznych efektów horroru. Nie ma powodu sądzić, że kiedykolwiek zostanie przebity.
ET W ET: The Extra-Terrestrial (1982)
ET to najlepszy film o kosmitach Stevena Spielberga bo to cios w brzuch... ale prosto w serce. Dorosły lub dziecko, ET pozaziemskie praktycznie gwarantuje, że widz się rozpłacze, co nie byłoby możliwe, gdyby tytułowy bohater nie był przekonujący.
Na szczęście każdy chwytający za serce moment jest bezbłędnie sprzedawany przez tytułową kreaturę filmu, a z czasem E.T. staje się o wiele bardziej indywidualny niż stworzenie. Widz nigdy nie wątpi w autentyczność E.T., nawet z jego szalenie pomysłowym projektem i rozszerzającą się szyją.
Twarz T-800 w Terminatorze (1984)
Być może scena w Terminator miejsce, w którym T-800 gładzi twarz w hotelowym lustrze w łazience, nie wygląda dziś prawdziwie, ale nadal wygląda przerażająco iz pewnością wyglądało realistycznie w 1984 roku.
POWIĄZANE: 10 reżyserów filmowych, którzy stworzyliby niesamowitą grę wideo
Wciąż istnieje niepokojąca jakość oglądania mężczyzny usuwającego części własnej twarzy i jest to tak dziwny widok, że niewiele można go porównać (zwłaszcza w 1984 r.), Nawet w kinie. Tak więc, chociaż oczywiste jest, że twarz jest protetycznym modelem Arnolda Schwarzeneggera, jest w tym trochę realizmu; Nie ma powodu, dla którego aparat protetyczny miałby wyglądać jak prawdziwy po oderwaniu mechanicznego szkieletu w prawdziwym życiu. Wyglądałoby to ohydnie nienormalnie i sprawdza się zarówno w przypadku filmu, jak i antagonisty.
Brundlefly w locie (1986)
Tylko jeden z kilku przerażających klasyków Davida Cronenberga, Mucha sprawdziłby się choćby ze względu na fenomenalne efekty specjalne. Na szczęście ma również niesamowity scenariusz, fachową reżyserię i niezwykłą chemię między głównymi bohaterami, Geeną Davis i Jeffem Goldblumem.
W przypadku tytułowego stwora widz wie, że patrzy na Goldbluma, ale film nie pozwala zapomnieć, że patrzy na kompozycję coraz bardziej groteskowych efektów makijażu. Na szczęście ta przemiana jest tak samo sednem filmu, jak międzyludzka dynamika między Sethem Brundlem Goldbluma a Veronicą Quaife Davisa.
Zwierzęta w zwierzętach (1986)
Zwierzęta była skutecznie (ale nie oficjalnie) próbą wykorzystania finansowego sukcesu Joe Dantego Gremliny i, co dziwne, zdobył więcej kontynuacji niż ten klasyk z 1984 roku. Ponadto projekt Crites ( Zwierzęta 'antagoniści) jest prawdopodobnie równie znakomita, jak praca wykonana we wcześniejszym świątecznym klasyku.
Rozważając Zwierzęta został wydany w połowie lat 80., przy znacznie niższym budżecie niż Gremliny , Crites mają niezwykły poziom ruchu. Dodaj zgrabny efekt zwijania się i toczenia w kierunku celu, a Crites są prawdopodobnie jeszcze lepszym tworem niż brzydki kuzyn Mogwai.
Robocop w Robocopie (1987)
Upadek Dicka Jonesa z siedziby OmniCorp to głupio wyglądający moment, ale poza tym, RoboCop jest pełen całkowicie przekonujących praktycznych efektów.
POWIĄZANY: 10 rzeczy, które wciąż trzymają się Robocopa (1987) dzisiaj
Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli chodzi o funkcjonariusza Alexa Murphy'ego i jego ostateczny, odmieniony wygląd. Reżyser Paul Verhoeven i operator Jost Vacano fotografują RoboCop z bliska, ale interakcje RoboCop z jego partnerem i filmowymi czarnymi charakterami, oparte na praktycznych efektach, nigdy nie wydają się głupie, co bardzo mogłoby mieć. Zamiast tego jest wiarygodny i szorstki.
Kobieta w pamięci całkowitej (1990)
Paula Verhoevena Całkowite przypomnienie jest pełen imponujących efektów, zwłaszcza biorąc pod uwagę jego stosunkowo wiek.
Podobnie jak inne filmy Verhoevena na zewnątrz Pusty człowiek I Żołnierze statków kosmicznych , Całkowite przypomnienie obejmuje świat praktycznych efektów. Po pierwsze, są efekty atmosfery Marsa, które sprawiają, że oczy Arnolda Schwarzennegera i Ronny'ego Coxa wychodzą na wierzch w przerażająco kreskówkowy sposób. Ale jest też robot szpiegowski, którego zamieszkuje Schwarzenegger, ścigając Richtera Michaela Ironside'a. Gdy twarz kobiecego robota przesuwa się na bok, ukazując twarz Schwarzeneggera, wygląda to fenomenalnie. Kiedy jest to makieta twarzy Schwarzeneggera na szyi robota, wygląda to wstrząsająco, ale to, co dzieje się wcześniej, jest imponujące.
Wszystkie dinozaury w parku jurajskim (1993)
Scena na padoku T-Rex Stevena Spielberga Park Jurajski wygląda równie niewiarygodnie realnie w latach 20. XX wieku, jak na początku lat 90. To samo można powiedzieć o większości pozostałej części filmu, z wyjątkiem niektórych nierównych (ale wciąż imponujących) CGI podczas pierwszej sceny Brachiozaura i sceny T-Rex kontra Gallimimus na początku trzeciego aktu filmu.
W większości jednak Park Jurajski jest zdumiewający, a jego efekty okazują się równie przekonujące, jak zarówno narracja, jak i perfekcyjne wykonanie.
Obrotowy korytarz na początku (2010)
Christophera Nolana Początek był przebojem kasowym i pozostaje popularnym filmem do czasów współczesnych. Nawet po 10 latach jest dobrze zestarzały, a to przynajmniej częściowo ze względu na jego praktyczne efekty mierzące się z efektami cyfrowymi.
Scena obracających się korytarzy jest w rzeczywistości bardzo podobna do sceny śmierci Tiny Gray w oryginale Wesa Cravena Koszmar na ulicy Elm , a Nolan robi to prawie tak dobrze jak Craven. Widok Josepha Gordona-Levitta kręcącego się po obrotowym korytarzu stał się ikoną Początek obrazy, podobnie jak składane miasto CGI, które pokazuje, że dwie formy tworzenia efektów mogą współistnieć polubownie.
DALEJ: 10 największych pytań bez odpowiedzi w filmach