Ostrzeżenie dotyczące treści: ten artykuł zawiera graficzne odniesienia i dyskusje na temat rasizmu
Teraz twórca horrorów, Jordan Peele, powraca na duży ekran ze swoim nowym filmem Nie , widzowie mają gwarancję, że dostaną zdrową dawkę przerażenia, która sprawi, że uciekną z teatru. Gatunek horroru przerażał widzów od początku historii kina, ale niektóre filmy znalazły sposób, by przestraszyć jak najwięcej widzów.
POWIĄZANE: 10 najbardziej mylących horrorów, według Reddita
Niezależnie od tego, czy jest to nadprzyrodzony horror, jak w Obecność , lub wręcz obrzydliwe filmy, takie jak Ludzka stonoga 2 , niektóre filmy doprowadzają widzów do absolutnego punktu wyjścia. Chociaż istnieje wiele klasycznych agregatów chłodniczych, użytkownicy dalej wąsy weszli na stronę, aby zagłosować na filmy, których nie chcieli dokończyć oglądania.
To (1990)
Powszechnie uważana za jedną z najlepszych adaptacji telewizyjnych Stephena Kinga, To próbował uchwycić jeden z najgęstszych tomów autora. Osadzona w latach 60. i 90. grupa przyjaciół łączy siły, by powstrzymać tajemniczą i śmiercionośną istotę, która objawia się jako klaun o imieniu Pennywise.
Zasadniczo wywołując fazę horroru „przerażającego klauna”, historia Kinga zawierała szeroką gamę interesujących postaci i dziwacznych scen. Ponieważ tak wielu widzów widziało To kiedy byli młodsi, wiele najstraszniejszych chwil utknęło w pamięci fanów przez ponad trzy dekady od premiery filmu telewizyjnego.
Zielone piekło (2013)
Próba odtworzenia magii klasycznych horrorów typu grindhouse Holokaust kanibali , Eli Rotha Zielone piekło zabrał swoje okropności do dżungli amazońskiej. Grupa aktywistów studenckich podróżuje do Ameryki Południowej, aby zaprotestować przeciwko niszczeniu lasów deszczowych i szybko zostaje schwytana przez mieszkającą tam ludność tubylczą.
Chociaż niektóre horrory są trudne do przebrnięcia ze względu na ich przerażającą naturę, nie było to do końca prawdą Zielone piekło. Zamiast tego wiele osób miało trudności z ukończeniem go ze względu na kontrowersyjne elementy (w tym sposób, w jaki film przedstawiał ludy tubylcze i ich kulturę). Niektórzy mieli również trudności z przedostaniem się przez to ze względu na nadmierną przemoc i słabą fabułę. Podczas gdy Eli Roth z pewnością nakręcił w przeszłości kilka niezapomnianych horrorów, zdecydowanie nie było to jego najlepsze dzieło.
Dziedziczny (2018)
Wschodząc na scenę jako jeden z najbardziej oryginalnych horrorów ostatnich lat, Dziedziczny był równie filmowy, co przerażający. Pogrążona w żałobie rodzina boryka się ze śmiercią matriarchini, która jest nękana serią przerażających i prawdopodobnie nadprzyrodzonych wydarzeń.
Wygłaszając subtelne stwierdzenia na temat żalu i straty, reżyser Ari Aster przedstawił niektóre z najstraszniejszych momentów kina grozy. Czerpiąc inspirację z wielu źródeł filmowych, Dziedziczny powoli buduje napięcie, aż całość eksploduje deszczem surrealistycznego horroru, z upiornym nachyleniem. To, co sprawia, że film jest tak przerażający, to fakt, że znajduje wiele sposobów na przestraszenie widzów, a widz nieustannie zgaduje, co będzie dalej.
Ringu (1998)
O ile większość fanów zna amerykański remake sprzed kilku lat, Ringu stoi o głowę ponad swoją kopią. Dziennikarka i jej mąż wpadają do ciemnej króliczej nory, badając tajemniczą kasetę wideo, która podobno zabija osobę, która ją obejrzy, w ciągu siedmiu dni.
POWIĄZANE: 14 najlepszych horrorów z ostatnich pięciu lat, według Reddita
Dzięki unikalnemu stylowi J-Horror, Ringu powoli buduje swoje przerażające napięcie, aż widz praktycznie czołga się w fotelu ze strachu. Film łączy powolne tempo z szokującymi momentami grozy, które przez cały czas wytrącają widzów z równowagi. Jednym z najstraszniejszych aspektów filmu jest to, że wszystkie lokalizacje są bardzo proste i jasne jest, że wydarzenia z tej historii mogą wydarzyć się wszędzie.
Ju-on: uraza (2002)
Udowadniając, że jest to jeden z najlepszych japońskich horrorów wszechczasów, Ju-on: Uraza przesunął granice tego, co było możliwe w nadprzyrodzonym horrorze. Pracownica socjalna-wolontariuszka zostaje przydzielona do zbadania sprawy i odkrywa, że w domu, który odwiedziła, nawiedza ją mściwy duch.
Rysując swoje projekty duchów z japońskiego folkloru, Uraza przerażające duchy są dość proste, a jednocześnie skuteczne. Używając dźwięku i grafiki, film podkręca terror, wprowadzając przerażające dzieci. Film był tak efektowny swoją grozą, że nawet rozwodniony, amerykański remake jest przerażający.
Wyczarowanie (2013)
Podobno czerpiąc swoją historię z akt spraw badaczy zjawisk paranormalnych Eda i Lorraine Warrenów, Obecność dodał kolejny wymiar nadprzyrodzonym. Wezwani do pomocy dwaj znani badacze zjawisk paranormalnych próbują uwolnić rodzinę od nadprzyrodzonej siły, która okupuje ich gospodarstwo.
Łączenie elementów opowieści o duchach z opętaniem przez demony, Obecność otworzył drzwi do zupełnie nowego filmowego świata terroru. Podczas gdy jego kontynuacje poszły w dziwnych kierunkach, oryginalny film jest przyziemny w swoim podejściu i powoli buduje napięcie przez cały czas. Wykorzystując medium filmowe do zaprezentowania dziwnych i przerażających efektów wizualnych, film jest powolnym spalaniem z dużym zyskiem.
Podstępny (2010)
Poprowadzenie historii o duchach w nowych kierunkach było trudnym zadaniem, ale Podstępny szybko udowodnił, że nadal można pokazać zupełnie nową wizję horroru. Rodzina rekrutuje pomoc medium, gdy zaczynają podejrzewać, że ich syn w śpiączce może być uwięziony w przerażającym zaświatach znanym jako Dalszy.
Różnorodność to nazwa gry, jeśli chodzi o Podstępny , a film zapewnia bogactwo przerażających duchów przez cały czas. Nie polegając wyłącznie na jednym projekcie postaci, ghule w filmie są liczne, a każdy z nich odzwierciedla pewne pierwotne lęki widzów. Narastający powoli punkt kulminacyjny filmu pogrąża widza w przerażającym świecie Dalszych, gdzie jeszcze bardziej dreszcze przechodzą.
Zejście (2005)
Potwory są wystarczająco przerażające, ale dodając do tego element klaustrofobii, Zejście okazała się przerażającą opowieścią. Grupa przyjaciół wyrusza na ekspedycję do grotołazów przez szereg jaskiń. Sprawy przybierają mroczny obrót, gdy zostają uwięzieni w środku i ścigani przez grupę podziemnych drapieżników podobnych do ludzi.
POWIĄZANY: 10 najlepszych horrorów historycznych według Rotten Tomatoes
Korzystając z przerażających zastosowań dźwięku, Zejście najlepiej smakuje w ciszy i z pewnością sprawi, że publiczność będzie pełzać po skórze. Film jest zasadniczo opowieścią o dwóch horrorach, ponieważ pierwsza połowa dotyczy lęków wielu widzów przed ograniczoną przestrzenią, a druga bardziej pierwotnych lęków przed śmiercią.
Egzorcysta (1973)
Kiedy dyskutujemy o najstraszniejszych filmach wszechczasów, jeden film stale pojawia się w rozmowach od czasu jego premiery. Egzorcysta to historia młodej dziewczyny o imieniu Reagan, która jest opętana przez demona i musi zostać egzorcyzmowana przez pogrążonego w żałobie księdza i tajemniczego księdza, który jest ekspertem od demonów.
Każdy aspekt Egzorcysta ocieka strachem, od przerażającej ścieżki dźwiękowej po przerażający obraz opętanej dziewczynki. Realistyczny styl filmowania reżysera Williama Friedkina tylko potęguje przerażenie, gdy sytuacja zmienia się ze złej na jeszcze gorszą. Podczas gdy historie zostały połączone w celach promocyjnych, Egzorcysta miał widzów dosłownie uciekających z kin w przerażeniu, kiedy został wydany po raz pierwszy.
Ludzka stonoga 2 (2011)
Jako kontynuacja najlepszego filmu o wyzwaniach, Ludzka stonoga , kontynuacja przeniosła rzeczy do rzeczywistości, jak żadna inna seria horrorów wcześniej. Zainspirowany fikcyjną historią z pierwszego filmu zdesperowany samotnik obmyśla plan porwania i morderstwa, aby odtworzyć złe czyny fikcyjnego lekarza.
Biorąc pod uwagę, że film jest zakazany w kilku krajach, w tym w Wielkiej Brytanii, ze względu na „potencjalnie nieprzyzwoity i seksualny charakter” (przez Reporter z Hollywood ), nie jest zaskakujące, że niektórzy mają trudności nawet z zbliżeniem się do filmu. Nie tylko pierwszy film został uznany za kontrowersyjny z powodu nadmiernej przemocy i niepotrzebnych obrazów graficznych, ale nawet krytycy mieli trudności z jego recenzją (w tym Rogera Eberta ). Z pewnością nie jest to film, który fani będą oglądać w pośpiechu.
DALEJ: 10 najlepszych horrorów według AFI