Ogólnie przyjmuje się, że aby być autorem, reżyser musi mieć silny styl, który jest natychmiast rozpoznawalny jako „ich”. Jak dotąd w 2022 roku pojawiło się kilka bardzo wyraźnych przykładów tego zjawiska, ale być może najbardziej wyraźnym z nich jest nadchodzący horror Davida Cronenberga Zbrodnie przyszłości , który wydaje się być tuż przy jego alei.
Ale wiele razy filmowiec znany z trzymania się określonego stylu lub gatunku idzie w zupełnie nowym kierunku. Czasami drastyczna zmiana się nie opłaca, ale kiedy się to udaje, powstały film może być genialnym dziełem, które wyróżnia się jako jedno z najlepszych w reżyserii.
Dziury (Andrew Davis)
Louis Sachar Dziury jest ukochaną powieścią o dorastaniu, która jest dobra dla całej rodziny, więc musiała wydawać się dziwna wiadomość, że obowiązki reżysera filmu powierzono Andrew Davisowi z Pod zwycięstwami I Uciekinier . Podczas gdy Davis w czasach swojej świetności był solidnym reżyserem, wszystkie jego dobrze znane filmy to thrillery akcji, które czasami mogą być dość brutalne.
POWIĄZANE: 10 najlepszych występów przeciwko typowi w filmach, ranking
Choć nie na miejscu w jego filmografii, Dziury wyróżnia się obok Uciekinier jako jeden z jego najlepszych filmów, będąc inteligentnym, zabawnym, a nawet dramatycznym, kiedy trzeba. Zarówno współczesna historia niesłusznie oskarżonego Stanleya Yelnatsa, jak i retrospekcje ujawniające, w jaki sposób Camp Green Lake powstało, aby zapewnić dobrą rozrywkę, która przewyższa typowy film dla młodych dorosłych.
Duch (Jerry Zucker)
Jako jeden z członków słynnego trio Zucker, Abrahams i Zucker, Jerry pomagał wprowadzać zabawne parodie, takie jak Samolot! I Naga broń do ekranu. Jednak jego solowy debiut Duch , romantyczny film fantasy o tym, jak miłość trwa nawet po śmierci, nie mógł bardziej różnić się od zwariowanych komedii, dzięki którym zasłynął.
Na szczęście hazard się opłacił, z Duch będąc ogromnym sukcesem krytycznym i finansowym, stając się nawet jednym z nielicznych filmów romantycznych, które zdobyły Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny. Częścią tego, co sprawia, że film jest tak niezapomniany, jest chemia między Patrickiem Swayze, Demi Moore i Whoopi Goldberg, którzy świetnie odgrywają swoje role i sprawiają, że historia z duchami, medium i demonami wydaje się wiarygodna.
Mężczyźni z zapałkami (Ridley Scott)
Chociaż nie był to hit kasowy, Zapałki mężczyźni to bardzo dobry film o napadzie, z jedną z najbardziej niedocenianych kreacji Nicolasa Cage'a jako oszusta Raya Wallera, który jest zarówno sympatyczny, jak i dziko przesadzony. To także szok ze strony Ridleya Scotta, mniejszego, bardziej kameralnego filmu, który kontrastuje z jego wysokobudżetowymi eposami.
POWIĄZANE: 10 reżyserów, którzy stworzyli dwa drastycznie różne filmy jeden po drugim
Zapałki mężczyźni jest prawdopodobnie najbardziej znany z godnych memów kwestii Cage'a podczas jego ataków paniki, ale widzowie oglądający film po raz pierwszy mogą być zaskoczeni jego zawiłą fabułą i sposobem leczenia fobii i zaburzeń psychicznych. Nie są one odtwarzane dla taniego śmiechu, a film zasługuje na uznanie za przedstawienie OCD i zespołu Tourette'a bardziej realistycznie niż większość innych w tamtym czasie.
Aleja Koszmarów (Guillermo del Toro)
Najnowszy film Guillermo del Toro, wizjonera w dziedzinie filmów fantasy, jest prawdopodobnie najbardziej nietypowy w całej jego filmografii. Aleja Koszmarów to thriller z epoki o karnawałowym medium, które oszukuje swoją drogę do sławy i fortuny, i chociaż zawiera mnóstwo makabrycznych obrazów, jego jedynymi elementami fantastycznymi są kilka salonowych sztuczek.
Chociaż Aleja Koszmarów była komercyjną porażką Spider-Man: Nie ma drogi do domu , to wciąż wielki hołd dla filmów noir z lat 40., który wydaje się autentyczny i autentyczny. Nie pociąga za sobą żadnego ciosu w przedstawianie bohatera Stana Carlisle'a jako szumowiny za szybką kasę, a historia ma zwroty akcji, które sprawiają, że droga do tragicznego zakończenia jest wciągająca i powolna.
To nie jest kraj dla starych ludzi (Bracia Coen)
Historia mężczyzny uciekającego przed bezwzględnym zabójcą po tym, jak ten pierwszy zabiera tajemniczą walizkę pełną pieniędzy, To nie jest kraj dla starych ludzi to genialny neo-western o odpowiednio ponurym tonie i świetnych kreacjach, zwłaszcza Javiera Bardema. To także drastycznie inny film niż typowa taryfa braci Coen, zamieniająca ich charakterystyczną czarną komedię na nieubłaganą ponurość.
Podczas gdy fani Coen wiedzieli, że mogą zrobić świetną robotę z historiami nieszczęsnych przestępców, granymi dla mrocznego śmiechu, To nie jest kraj dla starych ludzi wydaje się prawie dekonstrukcją ich zwykłej pracy. Scenariusz, zaadaptowany z uznanej powieści Cormaca McCarthy'ego, czyta się prawie tak, jakby przenosił jednego z ich bohaterów do prawdziwego świata, w którym historie kryminalne prawie nigdy nie kończą się szczęśliwie.
Amerykański wilkołak w Londynie (John Landis)
John Landis podarował widzom na całym świecie jedne z najlepszych komedii późnych lat 70. Dom dla zwierząt , Bracia Bluesowi , Miejsca handlowe , I Przybywać do Ameryki wszystkie są niezwykle popularnymi filmami, które nadal są kochane. Jest także człowiekiem z tyłu Amerykański wilkołak w Londynie , komedia grozy z mocnym naciskiem na to pierwsze.
POWIĄZANE: 10 ulubionych filmów Edgara Wrighta
Świadectwem zdolności Landisa jako reżysera jest to, że film może zawierać zarówno sceny przerażającej przemiany Davida, jak i mrocznie zabawną sekwencję jego halucynacji rozmawiających ze wszystkimi swoimi ofiarami, i oba działają doskonale, bez żadnego uczucia nie na miejscu . Dowodzi, że czasami najzabawniejsi ludzie naprawdę są najlepsi w tworzeniu przerażających historii.
Olej Lorenza (George Miller)
Filmy George'a Millera występują zasadniczo w dwóch odmianach: postapokaliptyczne filmy akcji, takie jak Mad Max lub rodzinne przygody, takie jak Babe: Świnia w mieście I szczęśliwe stopy . Ale prawdopodobnie jego najbardziej niedocenianym filmem jest Olejek Lorenza , trudny dramat o dwójce rodziców desperacko poszukujących lekarstwa na prawie na pewno śmiertelną chorobę ich syna.
Olejek Lorenza był rozczarowaniem kasowym, ale ci, którzy go widzieli, pokochali go, co doprowadziło do nominacji do Oscara dla Susan Sarandon i samego Millera. To, co sprawia, że film działa tak dobrze, to fakt, że choć jest inspirujący, nigdy nie staje się zbyt sentymentalny, realistycznie pokazując, jak okropny może być stan, taki jak ALD, oraz emocjonalne żniwo, jakie ponosi pacjent i członkowie jego rodziny.
Prosty plan (Sam Raimi)
Z Samem Raimi z powrotem w centrum uwagi Doktor Strange w multiwersie szaleństwa , fani prawdopodobnie świętują, wracając do jego poprzednich filmów o superbohaterach lub horrorach. Podczas Człowiek Pająk I Martwe zło trylogie są z pewnością niezbędnym elementem oglądania, zagorzali fani Raimiego nie powinni ich pomijać Prosty plan , thriller kryminalny, który pokazuje zaskakujący zasięg autora.
Prosty plan opowiada historię braci Hanka (Bill Paxton) i Joe (Billy Bob Thornton), których wysiłki zmierzające do utrzymania ogromnej ilości brakujących pieniędzy prowadzą ich rodzinę do zagłady. Wśród jego najlepszych cech są świetne występy Paxtona i Thorntona, a także zimna, śnieżna sceneria Minnesoty, która skutecznie dodaje mrocznego, cynicznego tonu.
Hugo (Martin Scorsese)
Podczas gdy Martin Scorsese jest często uważany za króla filmów gangsterskich, jest jednym z najbardziej wszechstronnych reżyserów w Hollywood i Hugo jest chyba najlepszym przykładem jego imponującego zasięgu. Podążając za paryskim sierotą Hugo Cabretem, który próbuje odbudować wynalazek swojego zmarłego ojca, film opowiada szczerą historię, często uważaną za jedną z najlepszych filmów Scorsese.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów niegangsterskich Martina Scorsese według IMDb
Ponadto, Hugo jest także listem miłosnym do historii kina od jednego z najbardziej uważnych studentów tej dziedziny. Pionier kina, Georges Méliès, to ważna postać, a historia jego wzlotów, upadków i ponownego odkrycia to tragiczna, ale podnosząca na duchu opowieść dla wszystkich, którym filmy są bliskie sercu.
Prosta historia (David Lynch)
Ze wszystkich przypadków, w których reżyser wychodził ze swojej strefy komfortu, David Lynch Prosta historia może być najbardziej dramatyczny. Pochodząca od filmowca znanego z najbardziej surrealistycznych narracji, jakie kiedykolwiek pojawiły się na ekranie, prosta opowieść o mężczyźnie, który wyrusza w podróż traktorem, aby zadośćuczynić swojemu bratu, z którym był w separacji, jest szokująca pod względem tego, jak dobrze działa.
Podczas gdy hardkorowi fani Lyncha mogą tęsknić za jego charakterystyczną dziwacznością, Prosta historia to pełen miłości portret życia na często zapomnianym wiejskim środkowym zachodzie. To także wspaniała wizytówka Richarda Farnswortha, którego nieuleczalny rak w czasie produkcji tylko sprawia, że jego poświęcenie dla swojego rzemiosła jest jeszcze bardziej imponujące.
KOLEJNY: 10 aktorów, którzy zdobyli Oscary za niewłaściwy film