Ostrzeżenie: ten artykuł zawiera wzmianki o rasizmie i samookaleczaniu.
Gospodarz , horror autorstwa scenarzystki/reżyserki Mariamy Diallo, jest teraz transmitowany na Amazon. Historia obraca się wokół dwóch kobiet, które właśnie przybywają do Ancaster College, fikcyjnej Ivy League — Jasmine Moore, jednej z zaledwie ośmiu kolorowych studentek na kampusie, oraz Gail Bishop, pierwszego Black Master w historii college'u.
Powiązane: 10 najbardziej niepokojąco realistycznych horrorów, według Reddita
To, co rozwija się zarówno poprzez zdjęcia, jak i fabułę, jest jednocześnie znajome i nowe. W niesamowitej kreacji Reginy Hall gra Gail, niezwykle silną postać, której świat powoli się trzęsie. Nowicjusz Zoe Renee jako Jasmine jest również fenomenalna. Geniusz filmu polega na tym, że to, co kryje się pod każdą sceną, jest starannie ukryte, a jednocześnie czai się na widoku.
Gail Bishop ostrzega uczniów
„Nie ma powrotu do tego, co było wcześniej”.
Na spotkaniu wprowadzającym do Belleville House, Gail Bishop, grana przez Reginę Hall ( Dziewięciu doskonałych nieznajomych, Czarny poniedziałek ) w prawdopodobnie jednej ze swoich najlepszych ról filmowych , wyjaśnia znaczenie spuścizny związanej z uczęszczaniem do college'u, który jest prawie tak stary jak kraj. Nowy Mistrz Domu ostrzega również dzieci, że nie mogą wrócić — nie mogą wrócić do miejsca, z którego przybyły ani do tego, kim były. To nowi ludzie. Ona też.
Jasmine Moore naprawdę słyszy to zarówno jako lekcję do nauczenia się, jak i ostrzeżenie. Sytuacja się rozjaśnia, gdy cały kampus przyłącza się do tradycji rozpoczynania pierwszej nocy w kampusie: pierwotny krzyk. Jest bardzo energetyczny i przerażający, dźwięk odbija się echem w otaczającym ich lesie.
Liv i Gail mają szczerą rozmowę
'Myślisz, że nie wiem? My, siostry, jesteśmy zagrożonym gatunkiem na tym kampusie.
W swoim czasie w Ancaster, Gail Bishop przyjaźni się z dr Liv Beckman, jedyną czarnoskórą profesor na kampusie. Dyskutują, czy powinni w ogóle zawracać sobie głowę pobytem w szkole, która jest i zawsze była prawie całkowicie biała.
Ich przyjaźń wydaje się bliska i wspierają się nawzajem w trakcie filmu. Jednak niekoniecznie widzą rzeczy oko w oko. Mają różne cele i różne powody, dla których tam są, ale naprawdę potrzebują siebie nawzajem, jeśli oboje mają przetrwać.
Bibliotekarz i Jasmine skomplikowali pogawędkę
„Twoja rodzina musi być z ciebie dumna”.
Od początku filmu Jasmine Moore traktowana jest jako outsiderka. Nawet kiedy ludzie z wyższej klasy drwią z niej, że jej przydział do pokoju jest nawiedzony, wzrusza ramionami. Jest pewną siebie, inteligentną kobietą, która poradzi sobie z nękaniem.
Powiązane: 10 najlepszych komiksów opartych na horrorach
Zaczyna się kumulować, mikroagresja za mikroagresją. Nawet bibliotekarz obraża ją, mówiąc ten cytat i zakładając, że Jasmine musiała pochodzić z biednej rodziny, a następnie wątpi, że włączenie się alarmu jest pomyłką i sprawdza plecak Jasmine pod kątem skradzionych książek.
Profesor Beckman wykłada Jasmine na temat szkarłatnej litery
„Tylko dlatego, że czegoś nie widzisz, nie oznacza, że tego nie ma”.
Jasmine zapisała się na zajęcia z języka angielskiego prowadzone przez dr Liv Beckman, na których uczą się języka Hawthorne'a. Szkarłatna litera . Na zajęciach komentarze Jasmine są odrzucane przez profesora, ku wielkiemu zmieszaniu Jasmine. Ukończyła jako najlepsza w swojej klasie i jest bardzo pewna swojej inteligencji, więc wątpienie w ten sposób ją odrzuca.
Następnie Jasmine spotyka się z doktorem Beckmanem w jej biurze w sprawie pracy, którą napisała na temat książki, za którą otrzymała piątkę. Nigdy nie otrzymała oceny zbliżonej do tej, więc idzie się bronić. Ku jej wielkiemu szokowi, dr Beckman nadal nie zgadza się z artykułem Jasmine, a wyjaśnienie zawiera ten niesamowity cytat, który odnosi się również do motywów filmu.
Gail w filmie promocyjnym szkolnej inicjatywy na rzecz różnorodności
„Teraz bardziej niż kiedykolwiek pokażmy światu, kim naprawdę jesteśmy”.
Jasmine nie tylko ma przerażające koszmary, ale także jest nękana i wyśmiewana na każdym kroku. W końcu, gdy jest sama w akademiku podczas przerwy na Święto Dziękczynienia, jest zdruzgotana, gdy znajduje płonący krzyż na trawniku kampusu. Ktoś już wyrył „WYJŚCIE” na drzwiach jej pokoju w akademiku i zawiesił pętlę na klamce.
Następnie scena przechodzi do wesołego materiału do reklamy promocyjnej promującej inicjatywę różnorodności szkoły. Gail Bishop uśmiecha się i wypowiada ten cytat, chłodny podwójny sens w ekspozycji tego, co jest na powierzchni i tego, co jest pod spodem.
Liv przywołuje płonący krzyż podczas bitwy o swoją kadencję
„To nie jest incydent. To jest sytuacja nagła.'
Dr Beckman jest na kadencję. Zbiera się komisja jej rówieśników, aby ją ocenić, w tym dr Bishop. Wszyscy martwią się jej brakiem publikacji. Chcą wiedzieć o formalnej skardze Jasmine na nią Szkarłatna litera stopień. Dr Beckman, który do tej pory był dość spokojny, odwraca sytuację w komitecie.
Powiązany: 10 najlepszych horrorów 2010 roku według Rankera
Dr Beckman oskarża ich wszystkich o bagatelizowanie okropnego stwierdzenia, że krzyż mówi o ich kampusie i społeczności. Podobnie jak w przypadku wielu innych przypadków rasizmu, wydaje się, że jest to zamiatane pod dywan. Dr Beckman jest mądry. Ona wie, co robi. Wie, jak grać w ich grę.
Gail walczy o to, by Jasmine nie wypadła
— Nie, Jaśmin. Jasmine, nie możesz odejść. To nie duchy. To nie jest nadprzyrodzone. To... Ameryka.
Koszmary Jasmine — wszystkie zabarwione na czerwono — stają się tak straszne, że nie może powstrzymać ich przed wślizgnięciem się do jej rzeczywistości. Dokładnie zbadała mrożące krew w żyłach domniemane samobójstwo pierwszej czarnoskórej uczennicy Ancastera, Louisy Weeks z 1968 roku, która według uczniów nawiedza pokój Jasmine. Nawet współlokatorka Jasmine była tak zaniepokojona, że zrezygnowała.
Po tym, jak Jasmine zaczyna czytać pamiętnik Louisy, ma koszmar tak straszny, że wyskakuje przez okno swojego akademika. Na szczęście przeżyje. W szpitalu Gail błaga ją tym przerażającym cytatem. Niestety wkrótce następuje tragedia.
Gail traci wszelką nadzieję
„Zawsze myślałem, że to była nagroda. Wytrzymać, przetrwać, wytrwać. Po co tak naprawdę to robimy?
Gail i Liv zmagają się z samobójstwem Jasmine, rozmawiając o swoich zmaganiach bez względu na to, gdzie mieszkały. Obie kobiety rozmawiają o ciężkiej pracy w środowisku akademickim i osiąganiu celów, ale Gail wątpi w siebie. W końcu walczy tylko o to, by usprawiedliwić życie w domu Mistrza z jego błotnistymi śladami, dzwonkami służących przypominającymi duchy i plagą robactwa.
Liv jest zrelaksowana, kiedy mówi „tak”, to jest to, o co walczyła. Chociaż najwyraźniej są dobrymi przyjaciółmi w filmie, mają dwie bardzo różne perspektywy na swoje doświadczenia. Gail z pewnością wątpi w swoje cele życiowe po stracie ucznia.
Gail puszcza wszystko na wydziale
„To może nie być białe kaptury i minstrele, ale tam jest. Nigdy nie byłem mistrzem. Jestem pokojówką. Sprowadziłeś mnie tutaj, żebym posprzątał.
Wydział urządza przyjęcie z okazji przyjęcia Liv na stanowisko, podczas gdy Gail poznaje tajemniczą kobietę w restauracji. Esther Bickert, ubrana w strój wieśniaczki, opowiada Gail sekrety o Liv, nagle zmieniając i tak już chwiejny pogląd Gail na życie. Liv równie dobrze mogłaby być sprytnym złoczyńcą w zwrocie akcji w filmie.
Gail wraca na zgromadzenie odrętwiała z szoku. Potyka się przez przyjęcie, zauważając groteskowe szczegóły innych profesorów, z podobieństwami do starych zdjęć na ścianie, odzwierciedlającymi to, że nic się nigdy nie zmienia. Nagle doznaje objawienia i na oczach wszystkich swoich kolegów ogłasza ten smutny i przerażający cytat.
Gail odpowiada podejrzanemu białemu ochroniarzowi
„Właśnie wychodziłem”.
Na samym końcu filmu, po konfrontacji z innymi wykładowcami, a konkretnie Liv, o prawdzie, wychodzi. Wędruje po kampusie w ciemności. Podobnie jak w przypadku wszystkich scen w tym filmie, ta odzwierciedla wiele momentów z najlepszych horrorów/thrillerów wszechczasów, w których główny bohater wyraźnie widzi rzeczywistość.
Biały ochroniarz otrzymuje telefon, że podejrzana kobieta przechodzi przez kampus i zatrzymuje Gail. Przesłuchuje ją i pyta, czy należy do kampusu. Zastanawia się przez chwilę, kiedy za jej plecami zaczyna pracować cała czarnoskóra ekipa naziemna, po czym wypowiada ten głęboki cytat i zmienia kierunek, prawdopodobnie po to, by opuścić kampus i nigdy nie wrócić.
Dalej: 10 najlepszych horrorów dla osób, które nie lubią tego gatunku, według Reddit