Te wywołujące nostalgię filmy z lat 90. przeniosą Cię w przeszłość szybciej niż autobus, którym jechała Sandra Bullock w Speed.
Lata 90. były ogólnie znakomitą dekadą dla filmów, a niedawne odrodzenie się ulubionych filmów serii, z których wiele znajduje się na tej liście, pokazało, jak uwielbiane mogą być ich sukcesy.
Czy są lepsze filmy z lat 90-tych? Absolutnie tak. Są to jednak filmy, które wydają się przenosić widzów w czasie do pierwotnej dekady lepiej niż jakiekolwiek inne.
Na przykład tak zwane filmy renesansowe Disneya nie znajdują się na tej liście (żeby szybko zerwać ten plaster), ponieważ poza tym, że wybór pomiędzy nimi jest prawie niemożliwy, każdy z nich ma przeważnie ponadczasową jakość ze względu na siłę i styl ich animacji. Jeśli chcesz wybrać się w podróż wspomnieniami lub dowiedzieć się więcej o czasie, który przegapiłeś, to są miejsca, od których możesz zacząć.
Maska (1994)
Rok 1994 był bardzo dobry dla Jima Carreya. Ace Ventura: Zwierzęcy detektyw zarobił pieniądze na początku roku, podczas gdy Głupszy i głupszy na koniec zrobił jeszcze więcej. Ale to był jego letni hit, Maska , który zarobił najwięcej i sprzedał Carreya jako czołowego człowieka.
POWIĄZANE: 10 najzabawniejszych postaci Jima Carreya, ranking
Maska często ubolewa się, że jest to stonowany kompromis w stosunku do komiksowych początków, ale tak naprawdę to reżyser Chuck Russell, dobrze znany ze swoich krwawych horrorów, przypisał sobie skierowanie filmu w stronę gatunku komedii romantycznej. Zamiast tego Russell skupił swoje upodobanie do groteskowych efektów wizualnych w aktorskiej i animowanej hybrydzie komedii Looney Tunes, która prawie na pewno miała wpływ na inny film z tej listy.
Hokus Pokus (1993)
Co spośród góry zapadających w pamięć filmów, które Disney wypuścił w latach 90., sprawiło, że ta stosunkowo niewielka komedia na Halloween stała się jednym z najbardziej uwielbianych kultowych klasyków dekady? To niezwykle makabryczne jak na wszystko, co jest tak blisko związane z Disneyem, nawet jeśli w scenie otwierającej małe dziecko dosłownie wysysa z niego życie.
To, a także jeszcze bardziej niezwykły stopień seksualności, przyczyniło się do tego Hokus Pokus niemal tabu dla wytwórni słynącej z solidnie oswojonych familijnych filmów akcji na żywo i bez wątpienia przyczyniło się to do jej początkowej porażki krytycznej i kasowej. Jego ponowne odkrycie w telewizji i domowych nagraniach wideo sprawia, że jego pamięć wydaje się jeszcze bardziej osobista.
Prędkość (1994)
Prędkość lub, jak to kiedyś nazwał Homer Simpson, „Autobus, który nie mógł zwolnić”, był decydującym momentem dla zaawansowanych filmów akcji w latach 90. Przywoływał cechy wielkich marek tego gatunku tamtych czasów, m.in Terminatora I Być trudnym do wykorzenienia , ale w odróżnieniu od tych filmów, Prędkość było w dużej mierze sprawą lat 90. Kontynuacja o tematyce marynistycznej wywraca się do góry nogami trzy lata później i zniechęca ogromną rzeszę fanów oryginału, przypieczętowując jego dziedzictwo w tamtej dekadzie.
POWIĄZANE: 10 zabawnych memów Keanu Reevesa, które są równie czyste jak on
To jest w duchu i pamięci lat 90 Prędkość działa jednak najlepiej. Stanowiąc przykład tonu i skali, w jakich kręciłyby się filmy akcji tej dekady.
Matylda (1996)
Adaptacja klasycznej książki dla dzieci Roalda Dahla w reżyserii Danny’ego DeVito to najbardziej magiczny film, jaki dziecko mogło obejrzeć, opowiadający o poważnym molestowaniu dzieci, zanim pojawił się Harry Potter. Dziwaczna i ujmująca, była to znacznie bardziej przystępna wersja poglądu Tima Burtona na dziwaczną brzydotę w sercu rzekomo normalnego życia klasy średniej.
Trudno określić konkretny gatunek, ma mnóstwo elementów nadprzyrodzonych i fantastycznych, ale nie ma w nim żadnej wielkiej przygody. Doskonały przykład średniobudżetowych filmów dla dzieci o niskich stawkach, które już prawie wymarły. Jego konflikty wywodzą się bardziej z prostych potrzeb emocjonalnych, takich jak pragnienie bycia pielęgnowanym i zachęcanym.
Projekt Blair Witch (1999)
Często uważany za pierwszy film wirusowy, Projekt Blair Witch na wiele sposobów wprowadził Hollywood w XXI wiek. Korzystanie z Internetu, gdy był on wciąż uważany za potencjalnie przemijającą modę, i oczywiście popularyzacja stylu found footage uczyniły z niego w równym stopniu punkt orientacyjny w kulturze, jak i przeżycie kinowe.
POWIĄZANE: 15 filmów inspirowanych projektem Blair Witch
Często niedoceniany powód Projekt Blair Witch Ogólne wrażenie wywiera sposób, w jaki został nakręcony. Połączenie kamer na taśmę filmową 16 mm i kamer na kasety wideo 8 mm, pozostawionych całkowicie w rękach aktorów, sprawiło, że było to doświadczenie, którego nie tylko nigdy wcześniej nie widziano, ale tak naprawdę nigdy więcej nie można było zobaczyć wraz ze zbliżającym się pojawieniem się tańszego sprzętu cyfrowego na początku Lata 2000.
Dzień Niepodległości (1996)
Nie było bardziej błyskawicznego wzrostu sławy kina w latach 90. niż Will Smith. Ze stałego strumienia ról drugoplanowych na początku dekady stał się w połowie dekady jedną z największych gwiazd kina akcji.
Dzień Niepodległości nie był to jego debiut w roli głównego bohatera, ale był to moment, który ugruntował jego pozycję gwiazdy poza nią Nowy książę Bel-Air , który zakończył się niecałe dwa miesiące wcześniej Dzień Niepodległości wstrząsający sukces w kasie.
Podobnie jak znacznie bardziej przestarzały Park Jurajski , Niezależność Dzień zajmuje także wyjątkowe miejsce w historii kina lat 90., będąc najczystszym przykładem odrębnego stylu kultywowanego przez reżysera Rolanda Emmericha i partnera produkcyjnego Deana Devlina. Później był szeroko parodiowany w kulturze popularnej i nadal zajmuje szczególne miejsce w sercach ludzi ze względu na swoją ekstrawagancką teatralność.
Matryca (1999)
Lata 90. były domem dla wielu dziwnych, wyjątkowych i innowacyjnych filmów science-fiction, które starały się przesuwać granice dostępnej technologii i wyobraźni widzów. Żaden nie odniósł większego sukcesu niż oryginał Wachowskich Matryca film.
POWIĄZANE: 10 rzeczy, które wszyscy mylą na temat Matrixa
Połączenie technofobii, technofilii, antyautorytaryzmu, cyberpunkowego szyku i elegancji anime sprawiło, że jest to eksploracja współczesnego myślenia z czasów, gdy problemy cyfrowej egzystencji wydawały się nieuniknionym aspektem życia codziennego. To było Gwiezdne Wojny dla generacji dial-up. Mnóstwo przestarzałej technologii może wydawać się osobliwe według współczesnych standardów, ale jej filozoficzne implikacje i choreografia nie tracą nic ze swojej siły.
Kosmiczny mecz (1996)
Czy jest coś bardziej lata 90. niż film na podstawie reklamy Superbowl, mającej na celu sprzedaż butów? Odpowiedź nie jest duża. Końcowym rezultatem współpracy ikony koszykówki Michaela Jordana i reżysera reklam Joe Pytki było pełnometrażowe rozwinięcie reklamy Air Jordans z 1992 roku, która ze względnego sukcesu kasowego stała się fenomenem kulturowym.
Poza tym wyjątkowo autorefleksyjnym, graniczącym z cynizmem podejściem do komercji, które było tak powszechne w połowie lat 90. Kosmiczny mecz jest pamiętany jako zaskakująco dobrze wykonany. Dziś stanowi wszechstronny przykład tego, o czym ogólnie była animacja lat 90., stylistycznie i technologicznie.
Sam w domu (1990)
Kultura popularna lat 90. miała niesamowity początek dzięki odwiecznemu wakacyjnemu ulubieńcowi Chrisa Columbusa. Sam w domu z pewnością nie był to przypadek, z wielu ważnych powodów pozostaje jedną z najważniejszych pozycji zarówno w panteonie filmów bożonarodzeniowych, jak i ogólnej popkulturze dotyczącej Bożego Narodzenia.
POWIĄZANE: 10 filmów, o których zapomniałeś, że Macaulay Culkin był sam w domu
Gwiazda Macaulay Culkin był i nadal jest powodem ogromnej nostalgii za filmem i następną dekadą. (Jego szczyt nostalgii za latami 90. sięga zenitu Mistrz Strony I Richie Rich w 1994 r.) Ale zarobił kompozytor John Williams Sam w domu obie nominacje do Oscara za muzykę i oryginalną piosenkę Somewhere in My Memory o trafnym tytule. Żadne z nich nie zwyciężyło, ale zostały trwale odciśnięte w duszy każdego dziecka lub dorosłego, który je usłyszał.
Jumanji (1995)
Jeśli chcesz porozmawiać o pamiętnych występach Robina Williamsa w latach 90., naprawdę masz ogromny wybór. Bez wątpienia znajdzie się wielu czytelników, którzy pozytywnie to ocenią Pani Doubtfire nie został jeszcze poruszony, nie mówiąc już o urzekająco kreatywnym niewypale krytycznym Stevena Spielberga Hak . Prawdę mówiąc, jest ich zbyt wiele, aby je wymienić.
Dziwaczna przygoda Joe Johnstona – o grze planszowej, która próbuje cię zabić – doskonale ilustruje atrakcyjność Williamsa jako aktora w filmach dla dzieci z tamtych czasów, a także to, co ogólnie podobało się w filmach kręconych w tamtych czasach. Od kapryśnej, epickiej muzyki Jamesa Hornera do momentu, w którym film po prostu się zmienia Sam w domu na koniec przez pięć minut.
DALEJ: 10 najlepszych seriali komediowych z lat 90., których nikt nie oglądał (i 9 złych, które wszyscy oglądali)