Lata 90. były ogólnie znakomitą dekadą dla filmów, a niedawne odrodzenie się ulubionych serii, z których wiele znajduje się na tej liście, pokazało, jak ukochany może być jej sukces.
Czy są lepsze filmy z lat 90.? Absolutnie tak. Są to jednak filmy, które wydają się przenosić widzów wstecz w czasie do ich pierwotnej dekady lepiej niż jakiekolwiek inne.
Na przykład tak zwane renesansowe filmy Disneya nie znajdują się na tej liście (tylko po to, by szybko zerwać ten plaster), ponieważ oprócz tego, że prawie nie można wybrać między nimi, każdy z nich ma przeważnie ponadczasową jakość ze względu na siłę i styl ich animacji. Jeśli chcesz wybrać się w podróż w przeszłość lub dowiedzieć się więcej o czasie, który przegapiłeś, to są miejsca, od których możesz zacząć.
Maska (1994)
Rok 1994 był bardzo dobry dla Jima Carreya. Ace Ventura: detektyw zwierząt zarobił pieniądze na początku roku, podczas gdy Głupszy i głupszy zrobił jeszcze więcej na koniec. Ale to był jego letni hit, Maska , który zarobił najwięcej i sprzedał Carreya jako czołowego człowieka.
POWIĄZANE: 10 najbardziej zabawnych postaci Jima Carreya, ranking
Maska jest często ubolewany jako stonowany kompromis od swoich komiksowych początków, ale tak naprawdę to reżyser Chuck Russell, dobrze znany ze swoich krwawych horrorów, przypisał sobie uznanie za skierowanie filmu w stronę gatunku komedii romantycznej. Zamiast tego Russell skupił swoje zamiłowanie do groteskowych efektów wizualnych na hybrydzie komedii Looney Tunes z aktorami na żywo i animacją, która prawie na pewno miała wpływ na inny film z tej listy.
Hokus-pokus (1993)
Spośród wielu niezapomnianych filmów, które Disney wypuścił w latach 90., co sprawiło, że ta stosunkowo niewielka komedia na Halloween stała się jednym z najbardziej uwielbianych kultowych klasyków dekady? Jest to niezwykle makabryczne jak na wszystko, co jest tak blisko związane z Disneyem, nawet przedstawia małe dziecko, które dosłownie wysysa z nich życie w scenie otwierającej.
To i jeszcze bardziej niezwykły stopień seksualności sprawiły Hokus Pokus prawie tabu dla firmy słynącej z niezawodnie oswojonych filmów familijnych na żywo i bez wątpienia przyczyniło się do jej początkowej krytycznej i kasowej porażki. Ponowne odkrycie w telewizji i domowych nagraniach wideo sprawia, że wspomnienie o nim wydaje się jeszcze bardziej osobiste.
Prędkość (1994)
Prędkość lub, jak to kiedyś nazwał Homer Simpson, Autobus, który nie mógł zwolnić, był decydującym momentem dla zaawansowanych filmów akcji w latach 90. Przywołał cechy wielkich franczyz gatunku w tamtym czasie, jak np terminatora I Być trudnym do wykorzenienia , ale w przeciwieństwie do tych filmów, Prędkość był bardzo podobny do lat 90. Jego kontynuacja o tematyce żeglarskiej wywraca się trzy lata później i zraża ogromną rzeszę fanów oryginału, przypieczętowując jego dziedzictwo w tamtej dekadzie.
POWIĄZANE: 10 zabawnych memów Keanu Reeves, które są tak czyste jak on
To w duchu i pamięci lat 90 Prędkość działa jednak najlepiej. Działając jako przykład tonu i skali, w których kręcono filmy akcji dekady.
Matylda (1996)
Adaptacja klasycznej książki dla dzieci Roalda Dahla autorstwa Danny'ego DeVito to najbardziej magiczny film, jaki dziecko mogło obejrzeć o poważnym wykorzystywaniu dzieci, zanim pojawił się Harry Potter. Dziwaczna i ujmująca, była to znacznie bardziej przystępna wersja poglądu Tima Burtona na dziwaczną brzydotę w sercu rzekomo normalnego życia klasy średniej.
Trudny do przypisania do gatunku, ma mnóstwo nadprzyrodzonych i fantastycznych elementów, ale nie ma w nim prawdziwej wielkiej przygody. Doskonały przykład niskobudżetowych, niskobudżetowych filmów dla dzieci, które już prawie wymarły. Jego konflikty wynikają bardziej z prostych potrzeb emocjonalnych, takich jak pragnienie bycia pielęgnowanym i zachęcanym.
Projekt Blair Witch (1999)
Często uważany za pierwszy wirusowy film, Projekt Blair Witch katapultował Hollywood w XXI wiek na wiele sposobów. Wykorzystanie internetu, kiedy internet wciąż był uważany za potencjalnie przemijającą modę, i oczywiście spopularyzowanie stylu found footage sprawiło, że stał się zarówno kulturowym punktem orientacyjnym, jak i kinowym doświadczeniem.
POWIĄZANE: 15 filmów inspirowanych projektem Blair Witch
Często niedoceniany powód Projekt Blair Witch Ogólny wpływ filmu to sposób, w jaki został nakręcony. Połączenie 16-milimetrowych kamer i 8-milimetrowych kamer na kasety wideo, pozostawione całkowicie w rękach aktorów, sprawiło, że było to doświadczenie, którego nie tylko nigdy wcześniej nie widziano, ale tak naprawdę nigdy już nie zobaczy się ponownie, wraz ze zbliżającym się pojawieniem się tańszego sprzętu cyfrowego na początku 2000s.
Dzień Niepodległości (1996)
Nie było bardziej błyskotliwego wzrostu do sławy filmowej w latach 90. niż Will Smith. Ze stałego napływu drugoplanowych ról na początku dekady stał się w połowie jednej z największych gwiazd filmów akcji na świecie.
Dzień Niepodległości nie był jego debiutem jako głównego bohatera, ale był to moment, który ugruntował go jako gwiazdę Nowy książę Bel-Air , który zakończył się niespełna dwa miesiące wcześniej Dzień Niepodległości wstrząsająca ziemia w kasie.
Jak znacznie bardziej przestarzały Park Jurajski , Niezależność Dzień zajmuje również wyjątkowe miejsce w historii kina lat 90., będąc najczystszym przykładem odrębnego stylu kultywowanego przez reżysera Rolanda Emmericha i partnera produkcyjnego Deana Devlina. Był szeroko parodiowany w kulturze popularnej i nadal zajmuje szczególne miejsce w ludzkich sercach ze względu na swoją ekstrawagancką teatralność.
Matryca (1999)
Lata 90. były domem dla wielu dziwnych, unikalnych i innowacyjnych filmów science-fiction, które starały się przesuwać granice dostępnej technologii i wyobraźni widzów. Żaden nie odniósł większego sukcesu niż oryginał Wachowskich Matryca film.
POWIĄZANE: 10 rzeczy, które wszyscy mylą o Matrixie
Połączenie technofobii, technofilii, antyautorytaryzmu, cyberpunkowego szyku i elegancji anime sprawiło, że jest to eksploracja współczesnego myślenia sprzed czasów, gdy problemy cyfrowej egzystencji wydawały się nieuniknionym aspektem codziennego życia. To było Gwiezdne Wojny dla pokolenia dial-upów. Mnóstwo przestarzałych technologii może wydawać się osobliwe według współczesnych standardów, ale jego filozoficzne implikacje i choreografia nie tracą nic ze swojej siły.
Kosmiczny mecz (1996)
Czy jest coś bardziej z lat 90. niż film będący adaptacją reklamy Superbowl mającej na celu sprzedaż butów? Odpowiedź brzmi niewiele. Efektem końcowym współpracy pomiędzy ikoną koszykówki Michaelem Jordanem i dyrektorem reklamowym Joe Pytką było pełnometrażowe rozszerzenie ich reklamy Air Jordans z 1992 roku, która z względnego sukcesu kasowego przekształciła się w kulturowy fenomen.
Poza tym wyjątkowo autorefleksyjnym, cynicznym podejściem do komercji, które było tak powszechne w połowie lat 90. Kosmiczny mecz jest pamiętany jako zaskakująco dobrze wykonany. Dziś stanowi wszechstronny przykład tego, czym ogólnie była animacja lat 90., stylistycznie i technologicznie.
Sam w domu (1990)
Popularna kultura lat 90. zaczęła się olśniewająco wraz z odwiecznym ulubieńcem wakacyjnym Chrisa Columbusa. Sam w domu z pewnością nie był to przypadek, pozostaje jednym z najważniejszych wpisów zarówno w panteonie filmów bożonarodzeniowych, jak i ogólnej popkulturze dotyczącej Bożego Narodzenia z wielu mocnych powodów.
POWIĄZANE: 10 filmów, o których zapomniałeś, że Macaulay Culkin był po tym, jak sam w domu
Gwiazda Macaulay Culkin była i nadal jest wielkim powodem nostalgii za filmem i następną dekadą. (Jego rozkwit nostalgii za latami 90. sięgnął zenitu Pagemaster I Richiego Richa w 1994.) Ale zarobił kompozytor John Williams Sam w domu obie nominacje do Oscara, za muzykę i trafnie zatytułowaną oryginalną piosenkę Somewhere in My Memory. Żadne z nich nie wygrało, ale zostały trwale wyryte w duszy każdego dziecka lub dorosłego, który je usłyszał.
Jumanji (1995)
Jeśli chcesz porozmawiać o pamiętnych występach Robina Williamsa w latach 90., naprawdę nie masz wyboru. Bez wątpienia znajdzie się wielu czytelników, którzy będą to pozytywnie oceniać Pani Doubtfire nie został jeszcze wychowany, nie mówiąc już o urzekająco kreatywnych krytycznych niewypałach Stevena Spielberga Hak . Prawdę mówiąc, jest ich zbyt wiele, by je wymieniać.
Dziwaczna przygoda Joe Johnstona – o grze planszowej, która próbuje cię zabić – doskonale ilustruje atrakcyjność Williamsa jako aktora w filmach dla dzieci z tamtych czasów, a także to, co ogólnie pociągało filmy kręcone dla dzieci w tamtych czasach. Od kapryśnej, epickiej ścieżki dźwiękowej Jamesa Hornera do momentu, w którym film po prostu się zmienia Sam w domu na koniec przez pięć minut.
DALEJ: 10 najlepszych sitcomów z lat 90., których nikt nie oglądał (i 9 złych, które wszyscy widzieli)