W Hulu Ofiara, wydany w lipcu 2022 roku, Predator okazał się atakować i polować tylko na gatunki, które uważa za zagrożenie, i często to one atakują go jako pierwsze. Ten często pomijany element fabuły przywodzi na myśl ciekawy czynnik w królestwie horrorów, polegający na tym, że niektóre postacie z tego gatunku są po prostu przygotowane do siekania.
Czy to przez ich własne machinacje, głupotę czy bezmyślne działania, są ofiary horroru, które po prostu to nadchodzą. Istnieje wiele wpisów w tym gatunku, które przebierają swoje przerażenie stroną karmicznej sprawiedliwości.
Opowieści o terrorze (1962)
Częstym tematem antologicznych horrorów są okropni ludzie spotykający okropne losy, a niewielu pisarzy rozumiało to pojęcie lepiej niż Edgar Allan Poe. W tym trio przerażających opowieści Vincent Price prowadzi serial wraz z innymi absolwentami horroru w adaptacjach Morella, Czarny kot, I Fakty w sprawie M. Valdemara .
POWIĄZANE: 10 najstraszniejszych horrorów PG-13, według Reddita
W tych trzech opowieściach widzowie są traktowani przez mściwe duchy, spisek mordercy ujawniony przez dość wytrwałego kota oraz zwłoki ratujące żonę przed niechcianymi zalotami lekarza. Jest ponury, gotycki i ma wszystko, czego fani mogą oczekiwać od ikon horroru, Poe i Price'a.
Maska czerwonej śmierci (1964)
Jedna z najstraszniejszych produkcji w karierze Vincenta Price'a, Maska Czerwonej Śmierci miał cały zamek pełen ofiar, które prosiły o to od samego początku. Film rozwija opowiadanie Poego o tym samym tytule, ale podnosi stawkę pod względem krwi, szoku i przerażenia.
Książę Prospero jest jedną z najbardziej nikczemnych postaci Price'a. Jest sadystycznym monarchą, praktykującym satanistą i znęcającym się partnerem, który czerpie przyjemność z torturowania członków swojego dworu i obserwowania, jak jego poddani cierpią z powodu krwawiącej plagi. Jak można się było spodziewać, zarówno on, jak i jego królewska świta wkrótce spotykają swój usprawiedliwiony koniec z rąk zakapturzonego szkarłatnego nieznajomego.
Opowieści z krypty (1972)
Wszystko związane z Opowieści z krypty prawie zawsze będzie miał fabułę, w której okropne rzeczy przytrafiają się okropnym ludziom za zrobienie czegoś okropnego, praktycznie to sprawiło, że oryginalne komiksy stały się tak sławne. Oczywiście adaptacja filmowa musiałaby robić dokładnie to samo.
Wszystkie ofiary przedstawione w antologii opowiadań zrobiły coś, co uzasadniało ich poetycką śmierć i potępienie. Niezależnie od tego, czy chodzi o zamordowanie współmałżonka, skandaliczny romans, czy doprowadzenie samotnego starszego mężczyzny do samobójstwa, obsada obrzydliwych postaci jest niesamowicie nielubiana i praktycznie błagają o szybkie kopnięcie w pachwinę od jakiejś karmicznej sprawiedliwości.
Krypta grozy (1973)
Chociaż ta antologia może nie być tak dobrze znana jak jej duchowy poprzednik, Skarbiec grozy ma podobną formułę, ale ma zdecydowanie bardziej nadprzyrodzony smak. Mnóstwo martwych, przeklętych dusz jest zmuszonych patrzeć, jak ich losy rozgrywają się przed nimi przez całą wieczność, dzięki czemu widzowie mają okazję zapoznać się z kilkoma przerażającymi opowieściami.
POWIĄZANY: 10 najlepszych horrorów należących do domeny publicznej według IMDb
Ten zbiór karmicznych horrorów składa się z chciwego brata, który odziedziczył gniazdo wampirów, skradzionej iluzji, która podnieca morderczego maga, oraz mściwego malarza rzucającego klątwę voodoo na handlarzy, którzy ukradli jego dzieło. To tylko lekki opis filmu, ale przesłanie i morał są z pewnością dobrze przyjęte.
Widowisko (1982)
Creepshow to horror stworzony przez twórców, którzy kochają horrory, proste i proste. To antologia horroru rażąco inspirowana Opowieści z krypty który niesie ze sobą wszystkie klasyczne elementy, w tym postać podobną do Crypt-Keeper i mnóstwo ofiar, które spotykają makabryczne i upiorne cele.
Chciwych członków rodziny wybiera dziadek zombie, morderca konfrontuje się ze zwłokami swoich ofiar, bezlitosny szef zostaje pochłonięty przez karaluchy, a znęcający się ojciec otrzymuje pomoc dzięki odrobinie czarnej magii. To nawet nie obejmuje segmentu komediowego z zaskakująco głupią stroną Stephena Kinga.
Ogień głupców (1992)
Julie Taymor może być lepiej znana ze swoich artystycznych przedsięwzięć na scenie, ale jej przygoda z gatunkiem horroru nadeszła w postaci Ogień głupców. Ta adaptacja Poego Chmiel-Żaba widzi, jak nastawiony błazen dokonuje zemsty na groteskowych członkach rodziny królewskiej, którzy znęcają się nad nim i jego ukochaną.
Podążając za przerażającą historią Edgara Allana Poe, Hop-Frog udaje się oszukać swojego pana i dwór kumpli, by przebrali się za schwytane orangutany. Łącząc ich razem i konstruując kostiumy z futra i smoły, podpala je w wielkim, chwalebnym i upiornym żarcie. W końcu błazen śmieje się ostatni.
Opowieści z kaptura (1995)
Opowieści z Kaptura był antologią horroru wyprzedzającego swoje czasy. Przedstawił zbiór historii przedstawiających różne problemy, które nękają społeczność Czarnych, takie jak brutalność policji, rasizm i przemoc z użyciem broni. Wykorzystując narrację grozy, film jest w stanie przedstawić przejmujący komentarz, nie będąc pouczającym.
POWIĄZANE: 10 horrorów, które traumatyzowały Redditorów jako dzieci
Biorąc to wszystko pod uwagę, wciąż niewiarygodnie satysfakcjonujące jest obserwowanie, jak obelżywe, skorumpowane i rasistowskie osobowości dostają sprawiedliwe zasługi za wszczynanie walk z niewłaściwymi siłami nadprzyrodzonymi. Od zombie po dzieciaki z mocami psychicznymi, film poruszał wyzwanie klasycznych motywów horroru.
Cukierek i psikus (2007)
Najlepszy sposób na przeżycie ten kultowy klasyczny horror jest po prostu przestrzegać zasady „nie szturchaj niedźwiedzia”. Jeśli postacie będą przestrzegać zasad i tradycji Halloween, nie wywołają przerażającego losu. Niestety dla obsady Cukierek albo psikus, nie grają według zasad.
To prawda, że ofiary składają się ze szkolnych łobuzów, seryjnych morderców i morderców dzieci, ale to tylko sprawia, że rzeź jest tym bardziej zasłużona. Świat mógłby być bezpieczniejszym miejscem, gdyby więcej wilkołaków i duchów powstrzymywało grasujących na ulicach.
Carrie (1976/2013)
Bez względu na to, która to wersja klasyka Stephena Kinga, Carrie zasłużyła na zemstę, a jej prześladowcy zasłużyli na topór. Każdy, kto bezlitośnie dręczy i znęca się nad potulną dziewczyną o zdolnościach paranormalnych, praktycznie błaga o jakąś paranormalną karę.
Może to być oryginał lub jeden z różnych przeróbek, ale jedną rzeczą, która nigdy nie opuszcza historii Carrie, jest zasłużona zemsta na gangu łobuzów. Żaden przyzwoity człowiek nie uważa wiadra świńskiej krwi i martwej dziewczyny z balu maturalnego za dziecinny żart.
Mandy (2018)
Mandy to wszystko, czego fan horrorów może chcieć i oczekiwać od przerażającego filmu z udziałem Nicolasa Cage'a. Jednak to Cage wymierza sprawiedliwość karmiczną, dokonując bolesnej zemsty na morderczym sekcie, który zabił jego ukochaną Mandy. Nie trzeba dziś, zapewnia to absolutnie satysfakcjonujące i rozpryskujące się sekwencje akcji.
Uzbrojony w topór zwany „Bestią”, Red Miller wyrusza na wyprawę zemsty na poziomie Conana, by pomścić swoją żonę. Przedzierając się przez demonicznych motocyklistów, kultystów i własną traumę, jest w stanie pokonać swoich przeciwników i pozostawić po sobie ślad rzezi.
KOLEJNY: 10 horrorów rozgrywających się na południu Ameryki