Są takie horrory, które naprawdę świetnie potrafią zajść za skórę. Jeden taki jest Rzecz , arcydzieło Johna Carpentera. Ma wszystkie elementy, które składają się na naprawdę niepokojący film: odosobnione miejsce (Antarktyda), stworzenie, które może przybierać różne tożsamości, oraz grupę ludzi powoli doprowadzanych do szaleństwa przez spotkanie z nim. Chociaż większość krytyków nie lubiła go w tamtym czasie, stał się klasykiem gatunku horroru.
POWIĄZANE: 5 kolejnych serii horrorów, które potrzebują nowej kontynuacji (i 5, które wymagają ponownego uruchomienia)
Jest pod wieloma względami bardzo wyjątkowy, ale jest też wiele filmów, które są do niego podobne na różne sposoby.
Obcy
Oczywiście jeden z najbardziej lubianych filmów Rzecz to taki, który został wydany zaledwie kilka lat wcześniej. Obcy uderza we wszystkie te same nuty, z istotami ludzkimi walczącymi ze stworzeniem, które wydaje się biegłe w przejmowaniu ich systemów cielesnych (przynajmniej na jakiś czas). To głęboko niepokojący film, w dużej mierze dlatego, że zmusza widza do konfrontacji z porowatością ludzkiego ciała. Nawet teraz, czterdzieści lat po premierze, ma moc szokować, odpychać i fascynować. Co więcej, jego postacie pozostają niezatarte jak zawsze.
Prometeusz
Ponieważ jest częścią serii Alien, Prometeusz uderza w wiele takich samych nut, jak jego poprzednicy, iz tego powodu jest dobrym wyborem dla tych, którzy kochali The Thing. Podobnie jak wiele innych filmów z tej serii, jest to naprawdę niepokojący film, ale tym, co naprawdę go wyróżnia, jest postać grana przez Michaela Fassbendera, androida, który zawsze jest kimś więcej, niż się wydaje. Choć oczywiście nie brakuje tu śmierci i rozczłonkowania, nie brakuje też momentów prawdziwego patosu i tragedii.
Blob
Lata 80. były czymś w rodzaju złotego wieku zarówno dla horroru ciała, jak i opowieści o inwazji obcych Blob wyjaśnia. W filmie tytułowa istota, podobnie jak stworzenie w Rzecz jest zdeterminowany, by pożreć jak najwięcej ludzi.
POWIĄZANE: Każdy ranking filmów Johna Carpentera, od najgorszego do najlepszego
Chociaż współczesnym widzom przyzwyczajonym do wysokobudżetowych efektów specjalnych może się to wydawać nieco tandetne, w rzeczywistości jest sporo scen, które wciąż przerażają, nawet po tylu latach od premiery.
Kosmici
Na wszelki wypadek, gdyby widzowie nie mieli dość horroru ciała w pierwszym filmie, widzowie zostali zaproszeni na kontynuację, w której Ellen Ripley grana przez Sigourney Weaver musi ponownie zmierzyć się z tytułowymi stworzeniami. Jeśli już, jest jeszcze bardziej intensywny i przerażający niż jego poprzednik i naprawdę przesuwa granice tego, czego widzowie mogą się spodziewać, widząc na ekranie (i czując się w swoich ciałach, gdy to robią). To naprawdę arcydzieło współczesnego horroru, ludzie o fascynujących postaciach.
Drapieżnik
Poczucie, że ludzie nie są sami we wszechświecie, jest jedną z głównych motywacji stojących za znaczną ilością science fiction i horrorów. Raz po raz ludzie w tych filmach muszą zmagać się z faktem, że istnieją stworzenia, które nie mają nic wspólnego z ludźmi i tak naprawdę postrzegają je jedynie jako coś, na co trzeba polować. Tak jest z pewnością w przypadku Drapieżnik , w którym grupa ludzi musi oczywiście walczyć z obcą istotą, która chce ich zabić.
Rzecz z innego świata
Choć niektórzy fani mogą tego nie wiedzieć, Rzecz jest w rzeczywistości oparty na noweli i nie był to pierwszy raz, kiedy ktoś próbował sfilmować tę historię. Ten zaszczyt przypadł temu filmowi z lat 50. Biorąc pod uwagę czas jego produkcji, film w dużej mierze opowiada o naturze ja i innych, o inwazji stwora, który stanowi zagrożenie nie tylko dla ludzi na stacji, ale dla całej ludzkości. Niektórym może wydawać się nieco przestarzały, ale w rzeczywistości trzyma się zaskakująco dobrze.
Inwazja porywaczy ciał
Istnieją trzy różne wersje tej historii, ale ta z lat 70. jest prawdopodobnie najbardziej mrożąca krew w żyłach. Podobnie jak inne iteracje tej historii, film opowiada o tym, co dzieje się, gdy grupa kosmitów najeżdża i zaczyna przejmować ludzkie ciała, replikując je za pomocą strąków. Jednak w przeciwieństwie do niektórych innych wersji nie ma szczęśliwego zakończenia. W rzeczywistości końcowa scena, w której jeden z przemienionych bohaterów zaczepia swojego byłego przyjaciela, do dziś mrozi krew w żyłach.
Wideodrom
David Cronenberg jest jednym z tych reżyserów, którzy wydają się dopracowywać gatunek horroru ciała do formy artystycznej, a ten film jest dobrym przykładem jego szczególnej marki filmowej. Między innymi bada przepuszczalność ludzkiego ciała, a także rzekomo niebezpieczną naturę nowych technologii (w tym przypadku magnetowidu). To z pewnością dziwny film, ale to horror.
Unicestwienie
Lata 2010 to kolejna z tych dekad, które wydają się szczególnie dotyczyć ludzkiego ciała, aż do poziomu komórkowego. Jest to szczególnie niepokojące w tym filmie, w którym bierze udział grupa naukowców, którzy badają obszar wokół miejsca uderzenia z kosmosu. W promieniu DNA podlega szybkiej ewolucji.
POWIĄZANE: 10 cięć reżyserskich, które mogą tam być
To jeden z tych filmów – mieszanka horroru i science fiction – który naprawdę zmusza widza do krytycznego myślenia o własnym ciele i własnej tożsamości, i stawia najbardziej niepokojące pytanie ze wszystkich: jak bardzo każda osoba znać ich prawdziwą tożsamość?
Czarny jak smoła
Ten film to trochę zapomniany klejnot z początku lat 2000-- który był czymś w rodzaju złotego wieku horroru – i to naprawdę szkoda, ponieważ zawiera kilka świetnych występów i świetne teksty. Koncentruje się na grupie kosmicznych podróżników, którzy zostają uwięzieni na planecie zamieszkałej przez mordercze stworzenia, które pojawiają się tylko w nocy. To idealne połączenie science fiction, horroru i thrillera, w którym nie ma nikogo innego Vin Diesel w roli Riddicka .
NASTĘPNY: The Thing: 10 najstraszniejszych momentów, ranking