Horrory kwitną w 2022 roku dzięki ekscytującym wydaniom, takim jak Mężczyźni , X i nadchodzących Nie . Chociaż w dzisiejszych czasach trudno jest przedstawić oryginalne, przerażające historie, jeszcze trudniejsze jest ich satysfakcjonujące zakończenie. To dlatego, że nie jest łatwo powiedzieć, co sprawia, że zakończenie horroru jest dobre, ponieważ może zakończyć się pesymistycznym tonem lub pokazać, że dobrzy ludzie prosperują nad złem. To zależy od ich skuteczności.
W najbardziej pamiętnych przypadkach horror utrzymuje się nawet po napisach końcowych: niezależnie od tego, czy bohaterów spotkał przerażający los, czy też udało im się przeżyć po krwawej nocy, liczy się to, że terror wpłynął na nich i widzów w niezapomniany, ale mrożący krew w żyłach sposób. Są to filmy, które osiągnęły cel w ostatniej scenie.
Lista zabójstw (2011)
Lista zabójstw podąża za zabójcą, który prawie rok po nieudanej misji przyjmuje nowe zlecenie z obietnicą dużej zapłaty za trzy zabójstwa. To, co początkowo wydawało się łatwym zadaniem, wkrótce okazuje się czymś złowrogim, wabiącym zabójcę w centrum przerażającego kultu.
Powiązane: 10 najlepszych krzyków w horrorach, według Reddita
Lista zabójstw to szokujący thriller psychologiczny pełen intensywnych sekwencji i brutalnych scen, ale to końcowa scena filmu zapewnia ostateczny cios. Gdy zabójca zostaje otoczony przez kultystów, zostaje skonfrontowany z jedną zamaskowaną i zamaskowaną postacią i obaj angażują się w brutalną walkę na noże. Zabójca triumfuje, tylko po to, by odkryć, że zamaskowana postać to jego żona z synem przywiązanym do jej pleców. Wyraz przerażenia zabójcy pozostaje w umyśle widza, nawet gdy napisy końcowe zaczynają się toczyć.
Jestem duchem (2012)
Jestem duchem jest doskonałym przykładem filmu niskobudżetowego, który umie grać ze swoimi ograniczeniami. Film, którego koszt szacuje się na 10 000 dolarów, opowiada historię Emily, niespokojnego ducha, który codziennie nawiedza jej własny dom i nie ma pojęcia, dlaczego nie może go opuścić. Pewnego dnia kontaktuje się z nią jasnowidz, który chce, aby Emily uznała swoją rzeczywistość i znalazła światło, które poprowadzi ją do „następnego miejsca”.
Całe ostatnie 15 minut to podróż w totalne szaleństwo, gdy Emily konfrontuje się z przerażającą prawdą o sobie, ale samo zakończenie jest tym, co się wyróżnia, gdy jej rzeczywistość się rozpada, a dom zaczyna ustępować miejsca przytłaczającej ciemności, ujawniając, że Emily „następna miejsce” jest dalekie od bycia czymś dobrym.
Zaciągnij mnie do piekła (2009)
Typowy dla stylu Sama Raimiego, Zaciągnij mnie do piekła to jeden z jego najlepszych filmów i taki rodzaj horroru, który nie bierze się zbyt poważnie. Christine jest agentką pożyczkową, która eksmituje starszą panią z jej domu i zostaje rzucona nadprzyrodzoną klątwą.
Na przemian z horroru i komedii, film podąża za Christine, która desperacko próbuje ocalić swoją duszę przed siłami zła, które zamierzają ją złapać. Chwila Zaciągnij mnie do piekła nie oferuje żadnych łatwych rozwiązań, to wpadka w ostatniej chwili, która całkowicie skazuje Christine: przygotowując się do ulgowej podróży po wszystkich kłopotach, przez które przeszła, jej chłopak ujawnia przycisk, którego Christine zamierzała użyć, aby złamać klątwę. Kiedy z przerażeniem zdaje sobie sprawę, co to oznacza, demoniczne ręce wyłaniają się z ziemi i ciągną ją do piekła. Jak mówią, nigdy nie licz swoich kurczaków, zanim się nie wyklują.
Wiklinowy człowiek (1973)
Imponujący debiut reżyserski, Człowiek z wikliny jest na liście wszystkich, jeśli chodzi o skuteczne zakończenie. Dzieje się tak dlatego, że wszystko, co zostało zaprezentowane podczas trwania filmu, prowadzi do ostatniej sceny.
W filmie policjant Neil Howie zostaje wezwany do wioski na wyspie w poszukiwaniu zaginionej dziewczyny, która według miejscowych nigdy nie istniała, będąc świadkiem dziwnych rytuałów. W pamiętnym przypadku przewagi złoczyńców Howie dowiaduje się, że wioska od początku planowała złożyć go w ofierze swoim bogom. Policjant zostaje wepchnięty do gigantycznego wiklinowego człowieka, który ostatecznie zostaje podpalony, gdy słońce zachodzi na horyzoncie.
Noroi: Klątwa (2005)
Noroi: Klątwa to wolno wypalany horror typu found footage, którego bohaterem jest twórca filmów dokumentalnych, Kobayashi, który w swoim nowym filmie „Klątwa” bada odosobnione zjawiska paranormalne, które wydają się być powiązane z legendą o starożytnym demonie. Od samego początku film dawał do zrozumienia widzom, że życie Kobayashiego wywróciło się do góry nogami po ukończeniu „Klątwy”: jego dom spłonął, jego żona została znaleziona martwa w ruinach, a on w tajemniczy sposób zniknął. Film śledzi jego śledztwo i to, czego się dowiedział.
Powiązane: 10 rzeczy, o których nie wiedziałeś Noroi Klątwa
Błoto ostatnie chwile ujawniają wydarzenia, które doprowadziły do zniszczenia domu Kobayashiego: mrożąca krew w żyłach scena z okropnościami nie do uwierzenia. Choć to, co się stało, wiadomo od początku, bycie świadkiem tego jest niezwykle szokujące.
Dziecko Rosemary (1968)
Rozmarynowe dziecko jest najlepszym przykładem na podsumowanie tego, czym jest gatunek horroru. W tym filmie widz nieustannie obawia się, w jakim kierunku potoczy się narracja, ponieważ zło ogarnia życie bohatera do punktu, z którego nie ma odwrotu. W tym scenariuszu jedyną drogą jest śliskie zbocze w nieznane.
Po przeprowadzce z mężem do bogato zdobionego mieszkania Rosemary zostaje wciągnięta przez swoich osobliwych sąsiadów w niecny spisek: ma urodzić syna Szatana. W ostatniej scenie Rosemary jest przerażona oczami swojego dziecka, konfrontując się z sabatem sąsiadów, zanim podda się instynktowi macierzyńskiemu. Decyzja o nie pokazywaniu ohydnego dziecka jest niesamowita, ponieważ ostateczny cios pozostawia wyobraźni widza.
Projekt Blair Witch (1999)
Projekt Blair Witch jest jednym z doskonałych przykładów niskobudżetowego filmu, który zdobył złoto w kasie , będąc jednocześnie nowoczesnym klasykiem, który spopularyzował trop found footage w horrorach. Liczy się tylko dwie kamery, aby opowiedzieć historię trzech studentów-filmowców, którzy zniknęli w lesie, próbując udokumentować historię miejscowej czarownicy.
Po stworzeniu intensywnej atmosfery strachu i nieufności, kamera przenosi widzów w jądro ciemności, gdzie troje uczniów spotyka swój przerażający los. Jedyny moment, w którym kamera rejestruje Mike'a stojącego w kącie, jest wyjątkowo niepokojący.
Nie patrz teraz (1973)
Nie patrz teraz to rodzaj filmu, który koncentruje się na zagadkowym, wywołującym niepokój narastaniu dla wspaniałej wypłaty na końcu. Laura i John, zasmuceni straszną stratą córki, jadą do pracy do Wenecji i spotykają dwie tajemnicze siostry, które twierdzą, że mają dla pary wiadomość z zaświatów.
Powiązane: 10 najbardziej satysfakcjonujących estetyk horrorów
W niezapomnianej końcowej sekwencji John ściga postać w czerwieni, która wygląda jak jego zmarła córka i zapędza ją w róg, ale zamiast tego znajduje ohydną krasnoludkę, która go morduje. Okazuje się, że wszystko, czego John był świadkiem w ostatnich latach, łącznie ze śmiercią córki, było zapowiedzią jego śmierci
Mgła (2007)
Trochę kontrowersyjne podejście, ale zarówno ludzie, którzy nienawidzą tego filmu, jak i zagorzali fani mogą zgodzić się co do jednego: Mgła Końcowa scena musi być jednym z najbardziej niepokojących momentów w historii kina. Po tym, jak tajemnicza mgła spowija ich rodzinne miasto, grupa ocalałych musi zrobić wszystko, co w ich mocy, aby uniknąć krwiożerczych stworzeń zamieszkujących mgłę.
W końcu zdając sobie sprawę, że nie ma wyjścia, grupa postanawia zakończyć swoje życie, aby uniknąć cierpienia. Mając tylko cztery pozostałe kule, bohater strzela do czterech ocalałych, w tym do swojego syna, i zostawia samochód, aby stworzenia zabrały go, tylko po to, by mgła nagle się rozproszyła, a armia amerykańska przywracała porządek. Kochaj lub nienawidź, sam Stephen King oświadczył, że przygnębiające zakończenie filmu było o wiele lepsze niż to, które napisał.
Teksańska masakra piłą mechaniczną (1974)
Niewiele scen było w stanie przekazać grozę bycia ściganym przez seryjnego mordercę w tak intensywny, realistyczny sposób jak Teksańska masakra piłą mechaniczną ostatnia sekwencja. Przez cały film grupa przyjaciół staje w obliczu przerażającego losu po tym, jak skrzyżowali ścieżki ze Leatherface'em i jego rodziną kanibali, i tylko jednemu z nich udaje się przeżyć.
Po niezdarnej ucieczce ostatnia dziewczyna desperacko pędzi na drogę, a Leatherface i jego maniakalny brat depczą jej po piętach. Ostatnie ujęcie, na którym Leatherface histerycznie wymachuje piłą łańcuchową w gniewie, jest pięknie nawiedzonym zakończeniem niepokojącego arcydzieła slashera.
Dalej: 10 najbardziej innowacyjnych horrorów 2022 roku do tej pory