Te ukryte klejnoty powinny pomóc każdemu fanowi w poszukiwaniu najlepszych i najbardziej niedocenianych współczesnych horrorów dostępnych obecnie.
Nie wszyscy kochają horrory, a nawet ludzie, którzy często je kochają, nie kochają ich. Jest to prawdopodobnie najbardziej integralny gatunek w całej historii filmu, a znalezienie dobrego materiału z dowolnego okresu może być długą drogą, zwłaszcza, że wszystkie nasze osobiste gusta się różnią.
Mając to na uwadze, oto 10 wspaniałych horrorów z ostatnich 20 lat, o których być może nigdy nie słyszałeś. Nie wszystko na tej liście będzie dla każdego, ale jeśli jesteś fanem wysokiej jakości filmów, które pozostawiają trwały wpływ, na tej liście znajdziesz coś dla siebie.
10Cukierki diabła (2015)
Australijski scenarzysta i reżyser Sean Byrne kontynuował swój przełomowy, pełnometrażowy debiut Bliscy z jeszcze bardziej ambitnym debiutem w świecie amerykańskich filmów i rozdzierająca nerwy opowieść o rodzinie przeprowadzającej się do dawnego domu seryjnego mordercy nie zawodzi.
Po części nadprzyrodzony szokujący szatan, a po części mrożący krew w żyłach prawdziwy psycho-dramat, Cukierki diabła to niesamowicie intensywna jazda nawet dla najbardziej wytrawnych fanów horrorów, która wyciąga rozrywkę z najbardziej wstrząsających scenariuszy, jakie można sobie wyobrazić.
9Amer (2009)
Pierwszy pełnometrażowy film, w którym pisze / reżyseruje zespół męża / żony Hélène Cattet i Bruno Forzaniego, Amer jest ewidentnie częściowym listem miłosnym do często małpowanego stylu Giallo włoskiego kręcenia filmowego, ale wykonanego zręczną ręką i mnóstwem kubełków własnego, charakterystycznego stylu.
Amer jest daleki od zwykłego horroru lub ogólnie kinowego doświadczenia. Cattet i Forzani konstruują większość swoich historii poprzez niezwykle intensywne wykorzystanie ekstremalnych zbliżeń, a sama historia przedstawia trzy równoważne akty życia kobiety, od dzieciństwa po okres dojrzewania i dorosłość. Agresywny erotyzm Giallo przenosi się na zmysłowy zmysł reżysera, który tworzy wyjątkowy dreszczyk emocji.
8Zemsta (2006)
Kiyoshi Kurosawa może nie jest tak sławny jak inny wielki Kurosawa w japońskim kinie (bez związku), ale w ciągu ostatnich 40 lat zbudował całkiem reputację dzięki swojemu wyjątkowemu dorobkowi. Zemsta jest mniej znanym przykładem licznych wpisów reżysera w gatunku horroru, ale jednym z jego najbardziej godnych uwagi.
Fani jego międzynarodowego przełomowego klasyka, Lekarstwo , dostrzeże szereg podobieństw w cichej niesamowitości i niemal apokaliptycznym przeczuciu tej historii o nawiedzonym glinie, który staje się coraz bardziej przekonany, że jest potajemnie seryjnym mordercą.
7Kalwaria (2004)
Pełnometrażowy debiut belgijskiego reżysera Fabrice du Welz jest pod wieloma względami nie do opisania, częściowo ze względu na fakt, że niewiele można go porównać pod względem tonu i fabuły. Istnieją elementy tortur i degradacji, które widać w pracach współczesnych reżyserowi w ruchu New French Extremity, które trwają w tym samym czasie. Ale jako anglojęzyczny tytuł filmu ( Próba ) najważniejsze, Kalwaria to o wiele bardziej podróż.
Fabuła w zasadzie opowiada historię podróżującego piosenkarza / artysty, który po zakończeniu pracy w zacisznym domu spokojnej starości gubi się w lesie, a jego doświadczenie z osobliwymi mieszkańcami stopniowo wsuwa się w krainę żywego piekła.
6Ewolucja (2015)
Bardzo spóźniony drugi film fabularny Lucile Hadžihalilović przedstawia przerażającą atmosferę jej bardzo chwalonego pierwszego filmu, Niewinność , a także nadrzędne podobieństwo fabuły. Jednak tym razem złowieszczy charakter wydarzeń na jej odizolowanej wyspie dzieci i nadzorców jest znacznie wyraźniejszy.
Hadžihalilović woli opowiadać swoje historie za pomocą nastrojów i obrazów, a nie dialogów, a nawet jeśli nie jesteś fanem przeżywania tego, co jest zasadniczo filmem gatunkowym, prawie niemożliwe jest nie dać się oczarować kinematografii Manuela Dacosse. Ewolucja to dziwny, ale potężny pomysł oglądania koszmaru innej osoby, który rozwija się przed tobą.
5Oczy Julii (2010)
Fani Giallo i ogólnie Euro-slasherów mogą znaleźć bardziej konwencjonalną noc strachu z thrillerem reżysera Guillema Moralesa o kobiecie, która musi rozwiązać zagadkę okrutnego morderstwa, jednocześnie radząc sobie ze stopniową utratą wzroku.
Jest z pewnością czysta precyzja gatunkowa, której można oczekiwać po filmie z kredytem Guillermo del Toro (czarne rękawiczki psychotycznego zabójcy, który zawsze jest poza zasięgiem wzroku itp.). Ale prawdziwa wyjątkowa jakość Oczy Julii musiałby być jej emocjonalnym dramatem. Bez tego wszystko byłoby zbyt zimne, a Morales rozumie, że nie ma napięcia, jeśli tak naprawdę nie dbasz o postacie.
4Sesja 9 (2001)
Kiedy walcząca grupa robotników zajmujących się usuwaniem azbestu ma za zadanie oczyścić nieużywany azyl, w ścianach budynku i wewnątrz samych robotników pojawia się wiele starych duchów i rywalizacji. Niskobudżetowe, wpływowe spojrzenie Brada Andersona na gatunek nawiedzonego domu i znajdującą się pod presją klasę robotniczą w Ameryce, mogło zostać uznane za arcydzieło, jeśli zostanie wydane w innym czasie, ale pozostaje we względnym zapomnieniu.
Sesja 9 to film, w którym główna lokacja (obecnie zburzony szpital Danvers State Hospital w Massachusetts ) dużo mówi, ale wystrzępione relacje i pękające umysły obsady zespołu, zwłaszcza główny występ Petera Mullana, tak bardzo dodają mocy temu przerażającemu współczesnemu amerykańskiemu klasykowi.
3Antywirusowe (2012)
Brandon Cronenberg (syn niesławnego Davida Cronenberga) wkroczył do rodzinnej firmy, pisząc i reżyserując dziwne kanadyjskie filmy typu body horror z wielkim entuzjazmem w tym fantastycznym horrorze science fiction.
Cronenbergowskie cechy biomechaniki w stylu Gigera i jeszcze bardziej groteskowe połączenie biznesu i nauki zajmują ważne miejsce w tej wizji świata, w którym obsesja na punkcie kultury celebrytów doprowadziła do kupowania i sprzedawania chorób znanych, takich jak kosmetyki. W związku z tym praktyczne efekty i gore są bardzo zabawne, ale to główny występ Caleba Landry'ego Jonesa naprawdę sprzedaje tę coraz bardziej istotną historię choroby korporacyjnej, która dosłownie oszalała.
dwaListopad (2017)
Urzekająca estońska bajka Rainera Sarneta o miłości - i dosłownym traktowaniu diabła stworzonym po to, by ją zdobyć - wyróżnia się jako autentyczny oryginał i to nie tylko w dziedzinie horroru.
Piękne czarno-białe zdjęcia Mart Taniela w połączeniu z niezachwianym dziwnym i mrocznym poczuciem humoru Sarnera ożywiają makabryczną fantazję pełną fantastycznych występów, wizualnej pomysłowości i niesamowitych kulturowych horrorów. Fani nowoczesnych hitów Roberta Eggersa Czarownica i Latarnia należy go poszukać.
1The Uninvited a.k.a. A Table for Four (2003)
Niezwykle niekonwencjonalny psychologiczny horror Soo-youn Lee może mieć pewne szorstkie krawędzie, ale jego osiągnięcia w złożonym i nawiedzającym dramacie więcej niż nadrabiają. Nieproszony to jedna z tych rzadkich opowieści o duchach, w których duchy są prawie najmniej ważną częścią. A przynajmniej duchy nie są tym, czym myślisz, że są.
Fabuła opowiada historię młodego architekta, który wkrótce ma się ożenić, po tym, jak jest on świadkiem następstw straszliwej zbrodni. Jego problemy naprawdę zaczynają się, gdy napotyka ścieżki z tajemniczą i piękną kobietą, która może posiadać odpowiedzi na pytania dotyczące widm, które nękają jego myśli. Jednak prawda jest o wiele bardziej osobista i przerażająca, niż mógł przypuszczać. Poglądy na religię, klasę i zdrowie psychiczne w szybko zmieniającej się Korei są dokładnie badane w tym szokująco niedocenianym klejnocie.