Ostrzeżenie dotyczące treści: Poniższy artykuł zawiera dyskusje na temat depresji, myśli samobójczych, uzależnień i zespołu stresu pourazowego.
Podczas gdy inne formy mediów, takie jak książki i filmy, mają długą historię przedstawiającą realistyczne spojrzenie na choroby psychiczne, gry wideo dopiero niedawno zaczęły z powodzeniem przedstawiać postacie żyjące z depresją, lękami, zespołem stresu pourazowego i innymi problemami ze zdrowiem psychicznym.
POWIĄZANE: 15 postaci filmowych, które dokładnie przedstawiają chorobę psychiczną
Chociaż wiele gier wciąż frustrująco rozgrywa te warunki dla taniego efektu, inne próbują przedstawić je bardziej uczciwie i realistycznie. Podczas gdy różne gry wykorzystują unikalne strategie narracji i prezentacji, aby przekazać swoje przesłanie, wszystkie najbardziej realistyczne gry przedstawiające chorobę psychiczną mogą pomóc graczom lepiej zrozumieć, jak inni doświadczają ich życia.
Życie jest dziwne
Każda gra w Życie jest dziwne Seria została doceniona przez krytyków za złożone, realistyczne postacie i powiązane narracje, ale oryginał szczególnie dobrze radzi sobie z pokazaniem, jak poważny lęk społeczny i depresja wpływają na młodych ludzi. W tym pięcioodcinkowym doświadczeniu gracze śledzą podróż Maxa Caulfielda, 18-latki, która wróciła do swojego rodzinnego miasta, aby wziąć udział w programie fotograficznym w ostatniej klasie liceum.
Max ma zdolność cofania czasu, a jej decyzje mają wpływ na kilka z nich Życie jest dziwne najciekawsze postacie. Sposób, w jaki gracz wchodzi w interakcje i reaguje na pozytywne i negatywne zwroty w historii, wpływa na stan psychiczny kilku postaci, w tym przyjaciółki Maxa, Kate, która zmaga się z intensywną depresją i myślami samobójczymi.
Co się stało
Co się stało to wciągająca, abstrakcyjna gra, która próbuje poruszyć poważny temat. Ten „symulator chodzenia” opowiada historię licealisty zmagającego się ze skutkami poważnego uzależnienia i sposobu, w jaki nadużywanie substancji wyrządziło szkody jemu samemu i otaczającym go osobom. Gra przedstawia umysł bohatera, Styles, głównie poprzez metafory, chociaż dziwniejsze fragmenty rozgrywki są połączone z narracją i retrospekcjami, które wiążą wszystko z realistycznymi doświadczeniami.
POWIĄZANE: 10 gier wideo z narracją lepszą niż większość filmów
Większość rozgrywki w Co się stało polega na przechodzeniu przez elementy narracyjne, ale są też lekkie elementy układanki, które gracze muszą rozgryźć. Gra wyróżnia się tym, że nie maluje ludzi żyjących z nałogami w kategoriach czarno-białych, ale zamiast tego złożone odcienie szarości, które często się zmieniają.
Noc W Lesie
Noc w lesie był chwalony przez krytyków za przedstawianie chorób psychicznych, ponieważ nie jest to gra o chorobach psychicznych. Zamiast, Noc w lesie koncentruje się na realistycznych, złożonych postaciach z popędami, pasjami i lękami, z których wiele żyje z jakąś formą choroby psychicznej. Główna bohaterka, Mae, zmaga się z lękiem i depresją, gdy po rzuceniu studiów wraca do rodzinnego miasta.
Podczas gdy Mae wchodzi w konflikt z różnymi wewnętrznymi i zewnętrznymi przeszkodami wywołanymi jej depresją, Noc w lesie wyjaśnia, że można walczyć i podejmować wyzwania pojedynczo, gdy rzeczy wydają się przytłaczające lub niemożliwe.
Zadanie depresji
Zadanie depresji to gra, która rezygnuje z dużych scenografii lub skomplikowanych narracji na rzecz czegoś prostszego, aby pomóc graczom odnieść się i zrozumieć, jak to jest przeżyć pozornie zwyczajne dni i sytuacje z ciężką depresją. Większość gry opiera się na tekście, a narracja zmienia się w zależności od decyzji graczy.
Wizualizacje, takie jak klarowność obrazu i kolor, również zmieniają się, aby odzwierciedlić zmieniające się stany psychiczne bohatera. Zgodnie z grą Strona Steama , twórca, Zoe Quinn, stworzył Zadanie depresji aby pomóc graczom zrozumieć życie z depresją, aby gracze z chorobą mogli pocieszyć się faktem, że nie są sami.
Niebieskie niebo
Niebieskie niebo to jedna z najtrudniejszych gier platformowych wszechczasów , ale wykorzystuje to medium również do opowiedzenia historii o dziewczynie, która próbuje poradzić sobie z lękiem i zaburzoną samooceną. Główna bohaterka, Madeline, chce wspiąć się na górę Celeste po prostu po to, by poczuć, że coś osiągnęła. W trakcie gry Madeline musi stawić czoła wyzwaniom wynikającym z jej obwiniania się i zwątpienia w siebie. Jej projekcje nieustannie próbują powstrzymać ją przed osiągnięciem sukcesu, a Madeline musi nauczyć się akceptować i ostatecznie pokonać swoje wewnętrzne bariery, zanim będzie mogła docenić silną osobę, którą naprawdę jest.
Szary
Szary to jedna z kilku gier, które próbują realistycznie przedstawić chorobę psychiczną — w tym przypadku wyniszczającą, zagrażającą życiu intensywną żałobę — za pomocą abstrakcji wizualnej i metafor. Szary nie próbuje przekonać graczy, że choroby psychiczne należy pokonać lub zapomnieć, ale zamiast tego, że można zaakceptować, gdy coś nie jest w porządku, a czas i pomoc są potrzebne.
POWIĄZANE: Cuphead i 9 innych najpiękniejszych ręcznie rysowanych gier wideo
Gdy Gris konfrontuje się i uznaje, kim jest i czego potrzebuje, powoli odzyskuje autonomię i kontrolę nad swoim życiem oraz składa z powrotem elementy tego, co zniszczył jej żal.
Niezapominajka
Nie ma wielu gier wideo, które próbują przedstawiać postacie z realistycznymi objawami choroby Alzheimera, ale Niezapominajka stara się pokazać graczom, jak to jest żyć z tą trudną, postępującą chorobą. Niezapominajka umieszcza graczy w nieznanym domu i prosi ich o poskładanie różnych sytuacji w oparciu o to, co ich otacza.
Chociaż system nie jest doskonały, twórca gry chciał, aby gracze zrozumieli, jak to jest, gdy nie są pewni, gdzie się znajdują, co mają robić lub przez co przeszli.
Wtrącać się
Gry wideo, a zwłaszcza kilka najlepszych strzelanek FPS, zazwyczaj gloryfikują walkę i ignorują psychologiczny wpływ popełniania powtarzających się aktów przemocy. Wtrącać się próbuje zrobić coś przeciwnego, pokazując graczom, jak to jest żyć z zespołem stresu pourazowego.
Wtrącać się zaciera granicę między grami a literaturą, gdy gracze odkrywają wspomnienia weterana wojny w Zatoce Perskiej. Doświadczenie odbija się między przeszłością a teraźniejszością, przechodząc również tam iz powrotem od rzeczywistości fizycznej do retrospekcji i obrazów mentalnych. Projektanci starali się pokazać nagłe, czasem niekontrolowane rozgałęzienia, jakie zachodzą w umyśle tych, którzy doświadczyli intensywnych, traumatycznych wydarzeń.
Hellblade: Senua's Sacrifice
Hellblade: Ofiara Senuy to nie tylko jedna z najlepszych gier inspirowanych mitologią nordycką wszechczasów, ale także jedna z najbardziej rozbudowanych narracyjnie. Gra podąża za tytułową Senuą, która próbuje uratować duszę swojego zmarłego kochanka. Ma ciężką psychozę, którą uważa za przekleństwo, a jej objawy silnie wpływają na narrację i rozgrywkę.
Twórcy z Ninja Theory ściśle współpracowali z neurobiologami i osobami cierpiącymi na psychozę, aby z szacunkiem przedstawić tę chorobę. Gracze powinni pamiętać, że najlepiej grać ze słuchawkami na uszach, jeśli to w ogóle możliwe. Głosy, które często wtrącają się w myśli Senuy, mają brzmieć blisko głowy i często mają subtelne efekty kierunkowe.
Utonięcie
Utonięcie rezygnuje z prawie wszystkich form rozgrywki na rzecz czegoś prostszego. W tym narracyjnym doświadczeniu gracz musi po prostu iść do przodu. Gdy to robią, otrzymują fragmenty tekstu, które opowiadają historię lat bezimiennego bohatera przechodzącego przez szkołę.
Historia jest dość poruszająca, a gracze powoli obserwują, jak bohater przechodzi przez wyzwania i rozwija silny przypadek klinicznej depresji. Doświadczenia obejmują kilka trudności związanych z depresją, takich jak napięte relacje, rodzinne nieporozumienia i utracone namiętności w intymny, realistyczny sposób.
DALEJ: 15 najbardziej niedokładnych portretów postaci filmowych przedstawiających chorobę psychiczną