Śmierć jest czasami punktem zwrotnym w filmach lub programach z powodu tragedii. Te filmy jednak wywołują raczej śmiech niż łzy.
W dzisiejszych czasach, gdy pandemia Covid-19 może spowodować śmierć milionów ludzi na całym świecie, ludzie patrzą na śmierć nieco inaczej. Ale to nie znaczy, że nie możesz się śmiać w obliczu niebezpieczeństwa. Pomogą Ci w tym te zabawne komedie o śmierci.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów komediowych wszechczasów (według Rotten Tomatoes)
W bezpiecznym miejscu, w izolacji społecznej, możesz cieszyć się niecodziennymi spojrzeniami na śmierć, ostateczny cel, który czeka na nas wszystkich. Ale patrząc na tę listę, najbardziej zaskakujące jest to, jak często te chorobliwe komedie naprawdę afirmują życie. Nic tak nie ożywia Twojej woli życia, jak spojrzenie na śmierć z bliska.
Śmierć Stalina (2017)
Zwykle śmierć jest bardzo osobistym doświadczeniem. Ale co się dzieje, gdy umierająca osoba jest głową państwa, i to nie byle jaką głową państwa, ale jednym z najbardziej bezwzględnie kontrolujących dyktatorów w historii?
Cóż, masz więc idealny scenariusz na szaloną komedię pomyłek, w której ludzie starają się wykorzystać próżnię władzy, aby się rozwijać. Od hałaśliwej sceny początkowej po mrocznie ironiczne zakończenie, Śmierć Stalina to świetnie skonstruowana maszyna komediowa, pełna intryg i niespodzianek, mimo że wszyscy znamy zakończenie.
Miasto duchów (2008)
Ricky Gervais zasłynął jako David Brent, szef oryginalnej brytyjskiej wersji Biuro . W Miasto duchów Gervais wykazuje ten sam zakłopotany urok, co Brent. Teraz jest Bertramem Pincusem, mizantropijnym dentystą, którego ścigają duchy.
Główny problem z duchami: są jak ludzie, tylko martwi. I nie zostawią go w spokoju, dopóki nie pomoże im uporać się z niedokończonymi sprawami z ich życia. Ten film przypomina nam, że nasza śmierć prawdopodobnie pozostawi wiele niedokończonych spraw i że powinniśmy postarać się załatwić jak najwięcej z nich, zanim odejdziemy. Jeśli szukasz innego podejścia do tego samego założenia, wypróbuj grę kierowaną przez Roberta Downeya Jr Serce i Dusze od 1993 r.
Przecinacze nadgarstków: historia miłosna (2006)
A co powiesz na założenie ponurej komedii: kiedy ludzie popełniają samobójstwo, trafiają do otchłani wypełnionej wyłącznie innymi samobójcami? To życie pozagrobowe jest takie samo jak normalne życie, tylko trochę gorsze, szczególnie biorąc pod uwagę towarzystwo.
Aha, i nikt nie potrafi się uśmiechać. Film ukazuje, co ludzie czują w związku z decyzją o popełnieniu samobójstwa i jak starają się odzyskać swoje życie, gdy się z niego zrezygnowali. To humorystyczna, freudowska przypowieść o sile miłości (Eros) pozwalającej przezwyciężyć pęd ku śmierci (Thanatos).
Harold i Maude (1971)
Harolda i Maude w momencie premiery był żałośnie niedoceniany. Zwykle wnikliwy krytyk filmowy Roger Ebert ocenił film z dystansu, uznając go za nieudaną historię Erosa i Thanatosa, w której „obaj wydają się tak podobni, że życie nie jest warte dodatkowego zawracania sobie głowy”.
POWIĄZANE: 10 komedii z lat 60., które dziś są równie zabawne
Jednak to część problemu. Lepszy niż jakikolwiek inny film na tej liście, Harolda i Maude pozwól spojrzeć egzystencjalnemu strachowi w twarz, śmiać się i odejść z uśmiechem. Na szczęście z czasem film zyskał na popularności. I ma ogromny wpływ. Wesa Andersona Rushmore (1998) przypomina zwykłe dokręcenie śruby Harolda i Maude .
Weekend u Berniego (1989)
Do tej pory większość filmów na tej liście była dość ciężka, ale Weekend u Berniego to tak lekki film o śmierci, jak tylko można sobie wyobrazić. Założenie jest takie, że dyrektor generalny ds. ubezpieczeń Bernie oszukuje własną firmę, dopóki dwóch pracowników niskiego szczebla nie odkryje jego defraudacji.
Chce ich zabić, ale zamiast tego zabijają go jego wspólnicy z mafii. Następnie dwaj pracownicy odkrywają ciało Berniego i postanawiają wykorzystać je, aby udawać, że wciąż żyje, aby nie zostać oskarżonym o morderstwo i nadal mogli imprezować w jego domu na plaży w Hampton. To głupie i głupie, ale zabawne. Jest to także metaforyczny scenariusz „zjedz bogatych”, który działa zaskakująco oczyszczająco.
Wrzosy (1988)
Film, którego prawie nie trzeba przedstawiać, Wrzosy czułem się jak idealny środek do czyszczenia podniebienia w pozornie niekończącej się ofercie komedii romantycznej Johna Hughesa z lat 80. Ten film w mroczny sposób ukazuje siłę popularności w szkole średniej, gdy Veronica (Winona Ryder) zostaje wywabiona z kręgu popularnych dziewcząt o imieniu Heather przez outsidera J.D. (Christian Slater).
POWIĄZANE: 10 komedii dla nastolatków z ostatniej dekady inspirowanych twórczością Johna Hughesa
Rydera i Slatera łączy doskonała chemia, pokazując rodzaj miłości, która na początku jest czysta, ale może stać się toksyczna. Choć zabawny, zawiera poważne przesłania na temat lęków nastolatków, popularności i sposobu, w jaki często wykorzystuje się śmierć ofiar samobójstwa poprzez bezsensowne krucjaty, utrwalając stresujący system, który w pierwszej kolejności zrodził samobójstwo.
Sens życia Monty Pythona (1983)
Monty Python od dawna zamienia śmierć w komediowe złoto. Od „Szkicu martwej papugi” do Życie Briana „Zawsze patrz na jasną stronę życia” do sekwencji Czarnej Plagi w Monty Python i Święty Graal , trupa zawsze znajdowała sposób, aby rozśmieszyć nas z nieskończonej otchłani.
POWIĄZANE: Każdy ranking filmów Monty Pythona (wg IMDB)
Ale Sens życia reprezentuje ich najdłuższą serię dowcipów o narodzinach, śmierci i wszystkich nonsensach, które dzieją się pomiędzy. Jest tak wiele klasycznych piosenek i dowcipów, że wydaje się niemożliwe, aby wszystkie zmieściły się w jednym filmie. I jest to tak wzruszające, że równie dobrze mógłbyś się rozpłakać, gdybyś nie był tak zajęty śmiechem.
Sok z żuka (1988)
Tim Burton prawdziwy debiut reżyserski, Sok z żuka przypomina nam, że po śmierci jesteśmy bezsilni. Nie możemy kontrolować naszego dziedzictwa ani trzymać się rzeczy materialnych, które dawały nam radość w życiu. Niedawno zmarła para Barbara (Geena Davis) i Adam (Michael Baldwin) odkrywają, że ich rustykalny dom w Connecticut został kupiony przez mieszkańców miast, którzy chcą go przekształcić w swój prosty dom z dala od domu.
POWIĄZANE: 10 horrorów, które warto obejrzeć, jeśli lubisz amerykańskiego wilkołaka w Londynie
Korzystają z usług obskurnego „BIO-egzorcysty” Sok z żuka (Michael Keaton) i odkrywają, że woleli współistnieć z rodziną, niż ją krzywdzić, zwłaszcza wrażliwą córkę (Winona Ryder). Życie pozagrobowe przedstawione w filmie jest jednocześnie wypaczone i znośne, a zakończenie filmu jest zasłużone.
Śmierć staje się nią (1992)
Śmierć staje się nią była idealną przypowieścią o epoce chirurgii plastycznej i pozostaje aktualna w epoce botoksu. Dwie kobiety (Meryl Streep i Goldie Hawn), romantyczne rywalki o względy chirurga plastycznego (Bruce Willis, który umiejętnie przeciwstawia się typowi), polegają na eliksirze nieśmiertelności, który chroni przed śmiercią.
Jedyny problem: eliksir nie działa zgodnie z oczekiwaniami, a kobiety nadal się starzeją i doznają obrażeń, mimo że nie mogą umrzeć. Streep i Hawn nadają głębi postaciom, które z łatwością można było grać jako płytkie typy, a przełomowe efekty (w większości) się utrzymały.
Śmierć na pogrzebie (2007)
Pogrzeby są dla żywych i okazją dla tych z nas, którzy zostali, aby uporać się z emocjonalnym dziedzictwem ukochanej osoby. Śmierć na Pogrzebie pokazuje nam, jak zabawne może być to, gdy odkrywamy, że nasi bliscy nie są tymi, za których się uważaliśmy.
Wyreżyserowany przez Muppeteera Franka Oza i z zachwycającą rolą komediową Petera „Tyriona” Dinklage’a, ten film jest pełen oczyszczającego śmiechu, który pomoże Ci pogodzić się nawet z najbardziej skomplikowanymi, straconymi bliskimi. I choć jest mocno oczerniana, warto zobaczyć także amerykańską wersję z 2010 roku, chociaż nie jest ona tak klasyczna.
DALEJ: 10 najlepszych komedii akcji, które idealnie łączą gatunki