Strzelby, strzykawki i syrop. O mój!
Horror to jeden z nielicznych gatunków, w przypadku którego budżet filmu niekoniecznie decyduje o jego jakości. Jedyne narzędzia potrzebne początkującym filmowcom to napięcie, sztuczna krew i mnóstwo pomysłowości. W niektórych przypadkach myślenie na bieżąco oznacza skorzystanie z nietypowej wiedzy specjalistycznej. Czasami ci profesjonaliści spotykają się i tworzą coś tak zapadającego w pamięć, tak mrożącego krew w żyłach, że na samą myśl o tym ciarki przechodzą po plecach.
Oto dziesięć takich wspomnień w MapleHorst’s 10 faktów o kręceniu filmów, które musisz znać o najstraszniejszych horrorach
Poltergeist (1982)
Lata osiemdziesiąte to dziwny czas: ludzie nosili spandex, Duran Duran królował w falach radiowych, a ludzkie szkielety były tańsze od plastikowych. W 1982 roku, gdy reżyserował Tobe Hooper Hałaśliwy i złośliwy duch odkrył to.
Kluczową sceną filmu jest aktorka JoBeth Williams, która podskakuje w błotnistym basenie, a szkielety uderzają z góry w ulewny deszcz. Wykorzystanie w tej scenie prawdziwych ludzkich szkieletów podsyciło przesądy, że plan został przeklęty, ponieważ podczas produkcji zginęło kilka osób. Człowiek czy nie, Williams mniej przejmowała się kośćmi, zamiast tego skupiała swoje obawy na porażeniu prądem. Scena rozgrywająca się w basenie podczas burzy opierała się na wielu różnych urządzeniach elektronicznych, z których wszystkie mogły wpaść do basenu w dowolnym momencie, zabijając Williamsa.
W akcie solidarności (i chcąc złagodzić jej niepokój) producent Steven Spielberg (który podobno wyreżyserował większą część filmu) wszedł z aktorką do wody i zwrócił uwagę, że gdyby zgasło światło, przynajmniej oni Zarówno .
Piła II (2005)
Seria Saw, skupiająca się wokół zabójcy o imieniu Jigsaw, zasłynęła dzięki wyszukanym pułapkom w stylu Rube Goldberga, które zabójca zastawia na swoje ofiary. Jedna z naszych ulubionych pułapek jest dla wielu również jedną z najbardziej niepokojących.
Druga część serii, trafnie nazwana Widziałem II , zawiera sekwencję zakopywania klucza w dole zużytych strzykawek. Po wrzuceniu do dołu aktorka Shawnee Smith wściekle stara się go znaleźć i zostaje dźgnięta brudnymi igłami po całym ciele. Dział rekwizytów zużył 60 000 prawdziwych igieł, a wymiana ich metalowych końcówek na bardziej miękkie światłowody trwała cztery dni, a następnie pomalowano je tak, aby wyglądały na używane. Kilka innych przyczepiono do pianki pod koszulą Smith, dając złudzenie, że przykleiły się do jej tułowia.
Po odkryciu, że sześćdziesiąt tysięcy igieł nie wystarczy do stworzenia sceny, zespół zamówił kolejne sześćdziesiąt tysięcy i wyściełał dno pułapki, aby wyglądała na jeszcze pełniejszą.
Halloween (1978)
Kolejna ciekawostka na naszej liście pochodzi z niezależnego slashera Johna Carpentera z 1978 roku: Halloween . Po zamordowaniu swojej siostry, gdy był jeszcze dzieckiem, psychopata występujący w filmie, Michael Myers, został umieszczony w sanatorium. Po 15 latach spędzonych w klinczu Meyers ucieka, terroryzując miasto serią makabrycznych morderstw.
Być może najbardziej rozpoznawalną ikoną filmu jest maska noszona przez zabójcę, gdy śledzi swoją ofiarę. Kiedy przyszedł czas na produkcję maski, zwrócili się do kilku ekspertów, lecz wszyscy zostali odrzuceni ze względu na skromny budżet filmu. Na szczęście znaleźli niedrogą inspirację w postaci maski Star Trek Jamesa T. Kirka za 1 dolara. Po wprowadzeniu pewnych modyfikacji i pomalowaniu maski zespół stwierdził, że jest ona na tyle niepokojąco przerażająca i pozbawiona emocji, że wykorzystano ją w filmie i jego sequelach.
Carrie (1976)
Liceum to traumatyczny okres dla wielu nastolatków, ale można śmiało powiedzieć, że Carrie (Sissy Spacek) przeżyła to najgorzej. Dorastając z ściśle religijną matką i bez prawdziwych przyjaciół, została opuszczona.
Na balu złośliwa grupa uczniów robi Carrie okrutny psikus. Oszukali system i głosowali na nią na Królową Balu. Zwycięska udaje się na scenę, aby zaakceptować swój nowy tytuł. Pławiąc się w chwili akceptacji, Carrie wylewa na nią wiadro krwi, ku uciesze wszystkich obserwujących.
Zdjęcia trwały 2 tygodnie i 35 ujęć. Pomimo chęci aktorki Sissy Spacek, aby na potrzeby tej sceny polać ją prawdziwą krwią, ekipa użyła mieszanki syropu karo i barwnika spożywczego, który stał się lepki pod wpływem ciepła wytwarzanego przez oświetlenie. Spacek nie zrażało się to i nawet spała w swoim zakrwawionym ubraniu przez 3 dni, aby zachować ciągłość sceny.
Skanery (1981)
Telekinetyków i telepatów przedstawiano na dużym ekranie na wiele różnych sposobów, ale David Cronenberg może być najstraszniejszy. W 1981 roku napisał scenariusz i wyreżyserował Skanery , film o walczących grupach, które potrafią nie tylko czytać w myślach, ale także je kontrolować.
Dzięki umiejętności zwanej skanowaniem bohaterowie mogą sprawić, że czyjaś głowa eksploduje, jeśli zechcą, i na szczęście dla widzów właśnie to robią! Po zabawie z woskiem i formami ceramicznymi, dział efektów osiągnął złoto. Używając pustej w środku żelatynowej repliki głowy aktorów, zespół napełnił ją sztuczną krwią, kawałkami żelatyny i resztkami jedzenia, a następnie zaczął strzelać od dołu ze strzelby. Efektem końcowym jest niechlujna, krwawa eksplozja, którą ogląda się z satysfakcją za każdym razem.
Schronisko (2005)
Są szanse, że widziałeś straszny film lub jakikolwiek jego odcinek Chodzące trupy , znasz już krwawe dzieło Grega Nicotero. Jako człowiek, który może pochwalić się ponad stu osiągnięciami, Nicotero jest jednym z najbardziej utalentowanych artystów zajmujących się makijażem i protetyką zajmującymi się efektami specjalnymi. Nicotero, który nie stronił od wyczerpujących scen, był naturalnym wyborem na gore-festiwal Eli Rotha w 2005 roku. Schronisko .
Zainspirowany opowieściami o wakacjach, podczas których turyści mogą zapłacić za torturowanie kogoś na śmierć, film jest pełen straszliwej przemocy, rzadko spotykanej gdzie indziej. Szczególnie jedna scena przedstawia zniekształcenie twarzy kobiety, do której zużyto 150 galonów sztucznej krwi. W rzeczywistości twórczość Nicotero wywołała u widzów takie mdłości, że pojawiło się kilka doniesień o osobach, które podczas oglądania jej w kinie zemdlały, wymiotowały i miały zawały serca.
Ptaki (1963)
Alfred Hitchcock nazywany jest Mistrzem Suspensu i każdy, kto widział klasykę z 1963 r. Ptaki rozumie dlaczego. Akcja filmu rozgrywa się w Bodega Bay w Kalifornii i koncentruje się wokół morderczych ptaków, które terroryzują mieszkańców. Atakują bezkrytycznie i często atakują swoje ofiary, gdy najmniej się tego spodziewają.
Podczas gdy niektóre rodzaje ptaków, takie jak jastrzębie, mewy i papugi, można wyszkolić do wykonywania poleceń, wrony to wybredna gromada. Zamiast treningu ptaki na planie karmiono ciężką dietą złożoną z pszenicy i whisky, aby utrzymać je na ziemi.
W okrutnym ostatnim ataku filmu aktorka Tippi Hendren zostaje otoczona przez ptaki. Kręcenie tej jednej sceny zajęło siedem dni i było dla Hendren tak trudne, że po jej ukończeniu dostała urlop. Sekwencja wymagała przymocowania żywych ptaków do jej ubrania za pomocą nylonowych pasm, aby nie mogły odlecieć. Po spędzeniu takiego tygodnia każdemu przydałby się urlop.
Złowrogi (2012)
Przeprowadzka do nowego domu to dobry sposób na wyczyszczenie łupków i rozpoczęcie nowego rozdziału życia, co dokładnie zrobił Ellison Oswalt (Ethan Hawke) w filmie z 2012 roku Złowrogi . Eksplorując nowe tempo, Ellison natrafia na pudełko filmów tabakowych przedstawiających makabryczne morderstwa poprzednich mieszkańców domu.
W szczególności jeden film, Pool Party ’66, został wymieniony przez scenarzystę C. Roberta Cargilla jako szczególnie trudny do nakręcenia. Nie tylko utrzymanie aparatu Super 8 w suchości było wyzwaniem, ale wszystkie akrobacje odbywały się całkowicie ręcznie. Aktorzy byli naprawdę przywiązani do krzeseł i naprawdę wciągnięci pod wodę, co spowodowało więcej niż kilka bliskich wezwań wykonawców. Filmowego demona, pana Boogie (Nick King), można zobaczyć stojącego na dnie basenu, co można osiągnąć poprzez przymocowanie ciężarków do ciała, w obecności nurka bezpieczeństwa znajdującego się zawsze w pobliżu.
Noc żywych trupów (1968)
Gdy Noc żywych trupów został wydany w 1968 roku, publiczność była zaskoczona krwią i brutalnością. Filmowanie w czerni i bieli było bardzo korzystne dla działu efektów, ponieważ pozwoliło mu przekształcić codzienne jedzenie w okropne i obrzydliwe rekwizyty. Główny składnik używany na planie?
Sos czekoladowy. Ludzkie kończyny połknięte na ekranie były w rzeczywistości zrobione z szynki, a następnie pokryte czekoladą, ku wielkiemu zniesmaczeniu każdego aktora, któremu powierzono zadanie zjedzenia tej części. W jednej ze słynnych scen aktorka Kyra Schon dźga kobietę narzędziem ogrodniczym, a krew rozpryskuje się po całej ścianie. W rzeczywistości Schon wbijał kielnię w poduszkę, podczas gdy członek ekipy spoza ekranu obrzucał tło syropem czekoladowym. Dźwięk został nagrany osobno, a następnie zsynchronizowany podczas postprodukcji.
Wniosek
Oczywiście każdy film przechodzi przez wiele zwrotów akcji podczas produkcji, a ekipa jest po to, aby sprostać wyzwaniu bez względu na wszystko. Jest mnóstwo ukochanych horrorów, a wiele z nich ma niesamowite sceny dzięki determinacji ludzi stojących za kamerą, którzy czasami gubią się w gąszczu tworzonych przez siebie filmów. Przy tak dużej liczbie kultowych scen do wyboru trudno (i być może niesprawiedliwie) zawęzić listę do zaledwie dziesięciu, dlatego liczymy, że opowiecie nam o swoich ulubionych w komentarzach poniżej.