Prosto z Compton sukces wprawił w osłupienie całą branżę. Jego weekend otwarcia o wartości 60 milionów dolarów przeczył wszelkim przewidywaniom i zdetronizował Niewykonalna misja na szczycie kasy. Fala profesjonalistów z branży drapała się po głowach i zastanawiała, z czego można zrobić zwycięską formułę letniego hitu. Compton trwa 150 minut, ma głównie czarną obsadę i ocenę R. Być może letnie hity mogą być bardziej zróżnicowane, niż wcześniej sądziliśmy?
To nie pierwszy raz, kiedy film o tematyce hip-hopowej stał się przebojem tej wielkości: 8 mil miał weekend otwarcia za 51 milionów dolarów jesienią 2002 roku. Ale w większości filmy o tematyce hip-hopowej były generalnie bardziej niszowe. Krytycy nie byli bardziej łaskawi, ale są wyjątki: Oto dziesięć filmów, które słusznie zostały okrzyknięte przełomem w kręceniu filmów hip-hopowych.
8 mil (2002)
W 2002 roku Eminem chciał nakręcić film luźno oparty na swoim życiu. Właśnie wychodził z wiru Płyta Marshall Matters i była najpopularniejszą gwiazdą hip-hopu na świecie. Dostał Poufne LA I Cudowni chłopcy reżysera Curtisa Hansona, aby wniósł do filmu realizm i brutalność. W filmie występuje Eminem jako Jimmy „B-Rabbit” Smith Jr., początkujący raper, którego życie odzwierciedla życie mężczyzny, który go gra. Dorastając, Marshall „Eminem” Mathers nie miał najłatwiejszego życia, podobnie jak Rabbit.
Mieszkając w śródmieściu Detroit i marząc o tym, by pewnego dnia zostać znanym raperem, Rabbit musi radzić sobie z problemami, takimi jak matka alkoholiczka na zasiłku (Kim Basinger), jej agresywny chłopak (Michael Shannon) i bycie białym raper w dziedzinie zdominowanej przez czarnych artystów. Film usprawiedliwił szum, a sam raper udowodnił swoją wartość jako aktor. Bitwa rapowa, która zamyka film, jest wyraźnym punktem kulminacyjnym i pokazuje, jak poetycki i muzyczny może być ten gatunek.
Notoryczny (2009)
Christopher Wallace, znany jako The Notorious B.I.G, był znany z najlepszego flow ze wszystkich raperów. Jego mainstreamowy sukces przetrwał po śmierci i osiągnął status legendy. W 2009 roku Notoryczny , historia od pucybuta do milionera, jego życie jest w pełni i kompleksowo przedstawione, od wczesnych lat jako handlarz narkotyków, przez dni sławy jako Biggie, aż do tragicznego morderstwa, które nie zostało wyjaśnione do dziś.
Nieznany Jamal Woolard został obsadzony w roli zmarłego rapera, co wzbudziło pewne zdziwienie. Ale trudno sobie wyobrazić kogoś innego, kto uchwyciłby fizyczność i charyzmę Wallace'a. Kiedy Woolard kładzie swój flow w studiu nagraniowym i mówi „wszystko w porządku, kochanie, Bay-bee, uh”, wiesz, że nikt inny nie mógłby go zagrać. Reżyser George Tillman Jr. upchnął tak wiele z życia Biggiego w 123-minutowym czasie trwania filmu, że czasami wydaje się, że kręci się w pośpiechu, ale ogólny efekt jest oszałamiający.
Biggiego i Tupaca (2002)
Tupac miał teksty, a Biggie miał flow. Biggiego i Tupaca , wyreżyserowany przez niezwykłego dokumentalistę Nicka Broomfielda, ma mnóstwo bogatego materiału do pracy. Historia Biggie'go i Tupaca, którzy stają się przyjaciółmi i upadają jako zaprzysiężeni wrogowie, to materiał, o którym Szekspir oddałby życie, gdyby żył w XXI wieku.
Broomfield nie stroni od niczego, co dotyczy tej historii, z wyraźnym potępieniem sposobu, w jaki LAPD zajęła się sprawą obu artystów. Wiele uwagi poświęca się rywalizacji Wschodniego i Zachodniego Wybrzeża, ale także szczególnym podejrzanym. Punktem kulminacyjnym jest wywiad za kratami z Suge Knightem, szefem Death Row Records, który, jak niektórzy podejrzewają, odegrał rolę w morderstwach obu artystów.
Zgiełk i przepływ (2005)
„Trudno tu alfonsowi” to chwytliwa fraza z nagrodzonej Oscarem piosenki Three 6 Mafia do tego filmu. To doskonale opisuje Pośpiech i przepływ Naciągacz z Memphis, DJay (Terrence Howard), nieszczęśliwy alfons, który chce zrobić karierę w hip-hopie. Przyprowadza kolegę z liceum do miksowania dźwięku, swoją ciężarną dziewczynę (i prostytutkę) Shug (Taraji P. Henson, który później ponownie spotkał się z Howardem w telewizyjnej sadze hip-hopowej Imperium ) za chórki i nagrywa chwytliwe piosenki, takie jak wspomniane „Hard out here for a Pimp” i „Whoop That Trick”, a wszystko to w nadziei, że sprzeda je miejscowemu raperowi (Ludacris), który zarobi na tym duże pieniądze.
Pomysłowo wyreżyserowany przez Craiga Brewera, film zawiera intensywną, nominowaną do Oscara kreację niedocenianego Terrence'a Howarda jako człowieka, który ma tak dość swojego życia, że kłamie, oszukuje i kradnie tylko po to, by się wydostać.
Blokowa impreza Dave'a Chappelle'a (2005)
Ten film przedstawia nieodparcie optymistyczną imprezę blokową, której częścią po prostu chciałbyś być. Latem 2004 roku Dave Chappelle postanowił urządzić przyjęcie-niespodziankę w dzielnicy Brooklyn. Zawierał niektóre z największych nazwisk hip-hopu, soulu i RnB: Kanye, Mos Def, John Legend, a nawet ponowne spotkanie The Fugees, którzy kłócili się prawie bez przerwy przez ostatnie półtorej dekady. Chappelle zatrudnił także filmowca-czarodzieja Michela Gondry'ego, świeżo po nim Wieczne słońce Spotl Umysł triumf.
Wynik? Zaraźliwie surrealistyczna fiesta, podczas której cały blok podskakiwał do najlepszych bitów, jakie miały do zaoferowania gatunki. Gondry nakręcił całość z mnóstwem kolorów i talentem, którego nauczył się podczas kariery w teledyskach. Wyraźnym punktem kulminacyjnym jest Chappelle przeprowadzający wywiady z mieszkańcami sąsiedztwa, oszołomiony tym, co dzieje się na ich własnym podwórku, ale poczekaj, aż zobaczysz Kanye Westa z orkiestrą marszową, pokazującego swoje ego we wspaniałej chwale.
Prosto z Compton (2015)
Eazy-E, Dr.Dre i Ice Cube byli uosobieniem gangsta rapu późnych lat 80. jako gangsta rapowa grupa NWA z Zachodniego Wybrzeża. Dzięki piosenkom takim jak „Gangsta Gangsta” i „Boyz-n-the-Hood” znalazł się on na środku amerykańskiej debaty. W niespodziewanym hicie tego lata, Prosty Poza Compton , ich historia jest opowiedziana z takim wigorem i brawurą, że wydaje się, że jest to utwór towarzyszący gangsta rapowi. Goodfellas .
Film wyreżyserowany przez F. Gary'ego Graya, który wyreżyserował niektóre z najsłynniejszych teledysków Ice Cube'a z lat 90., film opowiada o dniu, w którym trio We jest tematem rozmów całego narodu, unikając pytań o brutalność policji i biedę Czarnych. Eazy-E (Jason Mitchell) był założycielem, Ice Cube (O'Shea Jackson Jr., syn Ice Cube) był autorem tekstów, a Dr. Dre (Corey Hawkins) miał chore bity, których nikt nie mógł dotknąć. W końcu wszyscy poszli własną drogą, ale nie bez pozostawienia śladu w muzyce na zawsze. Centralnym punktem filmu jest koncert w Detroit, podczas którego policja Detroit grozi grupie, że nie zagrają „F*** Tha Police” pod groźbą aresztowania. Zgadnij, co robią?
CB4 (1993)
Podążając za fikcyjną grupą rapową o nazwie CB4, szeroką parodią NWA, ten film jest hip-hopowym odpowiednikiem To jest Spinal Tap . Równie dobrze możesz to nazwać Kręgosłupowy Rap . Droga do sławy grupy nieznanych muzyków, a mianowicie MC Gusto (Chris Rock, kradnący dumę Eazy-E we wczesnej roli), Stab Master Arson (Deezer D) i Dead Mike (Allen Payne), film pokazuje nam, jak okoliczności a zbieg okoliczności naprawdę może sprawić, że każdy stanie się popularny w branży muzycznej.
Grupa nie ma talentu ani ulicznej wiarygodności, by poprzeć tworzoną przez siebie muzykę gangsta rap, i prawie wyłącznie natknęła się na sławę dzięki szczęśliwemu przypadkowi błędnej tożsamości. Film zawiera jedne z najlepszych gagów Chrisa Rocka i mnóstwo gwiazdorskich występów raperów, takich jak Ice-T, Ice Cube, Flava Flav i Eazy-E.
Dziki styl (1983)
Przez wielu uważany za pierwszy film hip-hopowy, Dziki styl to przełomowy film, którego powiązania z hip-hopem są niezaprzeczalne. To nie była jedyna pomysłowa rzecz w tym filmie. Mieszanka różnych gatunków była postrzegana jako wyprzedzająca swoje czasy, łącząca narracyjny musical z dokumentem.
Przedstawia również artystów z tego gatunku grających samych siebie w wysoce improwizowanej historii, która oddaje ducha hip hopu. Pojawiają się Grand Master Flash, Fab Five Freddy, a nawet The Cold Crush Brothers. Artyzm filmu był tym, co najbardziej uderzyło krytyków. Głównego bohatera Zoro grał Lee Quinones, prawdziwy legendarny artysta graffiti. Nie jest niespodzianką, że Graffiti było wówczas bardzo ważną częścią sceny hip-hopowej, podobnie jak breakdance, freestyle MCing i scratch miksowanie, a wszystko to odgrywało ważną rolę w kluczowych scenach improwizowanych.
Beats, Rhymes and Life: The Travels of a Tribe Called Quest (2011)
Trzeci dokument na liście, ten film opowiada o jednej z najtrwalszych grup złotego wieku hip-hopu: A Tribe Called Quest. Prowadzeni przez dwóch niezwykłych, ale skutecznych MC, Q-Tip i Phife Dawg, stworzyli niesamowitą muzykę na początku lat 90., która była ważna dla rozwoju hip-hopu w XXI wieku.
Bity, rymy i życie został wyreżyserowany przez superfana/aktora Michaela Rapaporta (który jest również narratorem) i odtwarza ich korzenie oraz przedstawia zakulisowy dramat, który ma miejsce w samej grupie. Film jest ważnym dokumentem zespołu, który nigdy w pełni nie zdobył należnej mu popularności, ale przez lata konsekwentnie tworzył spuściznę, która jest znacząca i niezaprzeczalna.
Groove Krusha (1985)
Ten film z 1985 roku wyreżyserowany przez Michaela Schultza jest barwnie opowiedziany o początkach wytwórni Def Jam. Blair Underwood gra Russella Walkera, co ma być wyraźnym, ale dobrze zinterpretowanym przedstawieniem założyciela Def Jam, Russella Simmonsa, założyciela Def Jam.
Występując w filmie pod nazwą Krush Groove Records, Def Jam ugruntował pozycję wielu wschodzących artystów hip-hopowych w głównym nurcie, a wielu z nich faktycznie pojawia się w filmie: LL Cool J wykonuje „I Can't Live Without My Radio” i Run D.M.C rozświetlają ekran „My Adidas”. Def Jam wychował jednych z najlepszych nowojorskich muzyków hop-hop, a film stara się zmieścić wszystkie możliwe osiągnięcia w 97-minutowym czasie trwania. Powstały film ma hałaśliwą energię hip-hopowej piosenki z lat 80.
-
To nie jedyne filmy, na które wpływ ma energia i witalność hip-hopu. Czy któryś z twoich ulubionych filmów miał rytm, rytm i poezję, by znaleźć się na tej liście? Daj nam znać w komentarzach poniżej!