Niezależnie od tego, czy zagorzałym fanom się to podoba, czy nie, ponowne uruchomienie Egzorcysta ma oficjalnie ukazać się 13 października 2023 roku. Film będzie częścią nowej trylogii, kontynuującej hollywoodzki trend, który ma na celu ponowne uruchomienie klasycznych filmów w celu ponownego wykorzystania wcześniejszych triumfów. Formuła nie zawsze się udaje, ale studia nie wycofują się dzięki garstce znaczących sukcesów, jak każdy film DC i Planeta małp seria.
Czy Casablanka Lub Kierowca taksówki , niektóre klasyki nie nadają się do ponownego uruchomienia. Oczywiście wszystko można zrestartować, jeśli jakość nie jest problemem, ale jeśli chodzi o próbę ponownego uchwycenia lub zachowania oryginalnego wyglądu i integralności filmu, klasyki z tej listy pozostają zaciekle niemożliwe do ponownego uruchomienia.
Psychopata (1960)
Jedno z największych osiągnięć legendy kina Alfreda Hitchcocka, Psychopata był filmem o napadzie, który stał się arcydziełem horroru, na który widzowie lat 60. po prostu nie byli gotowi. Ostateczne ujawnienie w filmie właściciela motelu, Normana Batesa, który przyjął osobowość swojej zmarłej matki i popełnił kilka morderstw, jest nadal niepokojące.
POWIĄZANE: 10 najstraszniejszych szczegółów horroru, według Reddita
Psychopata ukazał się w czasie, gdy widzowie w każdej chwili wchodzili na seanse (via Reporter z Hollywood ). Według cbr.com , Hitchcock zakazał tego Psycho pokazów i zaapelował do widzów, aby nie ujawniali zwrotów akcji filmu nikomu, kto go nie widział. Wywołało to wokół filmu szum, którego nie udało się powtórzyć dzisiaj dzięki internetowi i mediom społecznościowym. Film został przerobiony – strzał po ujęciu – w 1998 roku, ale to różni się od restartu.
Tootsie (1982)
Ta komedia Sydneya Pollacka była nominowana do dziesięciu Nagród Akademii – zdobywając jedną – i zagrała w niej Dustin Hoffman jako walczący aktor, który postanawia przebrać się za kobietę, aby dostać rolę. Jak na dzisiejsze standardy, film porusza drażliwą tematykę, pomimo prób przedstawiania siebie jako źródła wzmocnienia pozycji kobiet.
Najwyraźniej taki film nie mógłby zostać zrestartowany dzisiaj. Zrobienie tego groziłoby wyobcowaniem lub obrazą dużego odsetka populacji, niezależnie od płci lub tożsamości, którą przedstawiała postać. Negatywy znacznie przewyższają wszelkie potencjalne pozytywy, zwłaszcza w czasach, gdy nadal toczy się zaciekła debata na temat tego, czy aktorzy, którzy nie należą do społeczności LGBTQ +, mogą lub powinni mieć pozwolenie na przedstawianie takich postaci.
Casablanca (1942)
Niewiele filmów jest konsekwentnie wymienianych i uznawanych za przebój Michaela Curtiza z 1942 roku, Casablanka . Akcja filmu rozgrywa się podczas II wojny światowej w marokańskim klubie nocnym i koncentruje się na Amerykaninie Ricku Blainie (Humphrey Bogart), który zmaga się z powrotem swojej byłej kochanki Ilsy Lund (Ingrid Bergman) i jej męża.
POWIĄZANE: 10 najbardziej starych filmów z Hollywood, które można obejrzeć ponownie, według Rankera
Dla początkujących, Casablanka został nakręcony i wydany podczas II wojny światowej, co dodało filmowi poczucia realizmu, z którym dzisiejsza publiczność po prostu nie może się utożsamić. Film jest tak szanowany, że jego fani prawdopodobnie uznaliby ponowne uruchomienie za świętokradztwo, podczas gdy młodsi widzowie nie są realną grupą demograficzną, aby zainteresować się nową wersją.
ET istoty pozaziemskie (1982)
Wraz z wydaniem 1982 roku Steven Spielberg stworzył miłe wspomnienia z dzieciństwa dla całego pokolenia ET . Kiedy młody chłopak o imieniu Elliot odkrywa zabłąkanego kosmitę, rozpoczyna się długa przygoda mająca na celu zapewnienie powrotu na jego rodzinną planetę. Film zdobył cztery Oscary i jeszcze bardziej ugruntował pozycję Spielberga jako mistrza filmowego.
Osiągnięcia za sobą ET po prostu nie mógł zostać zreplikowany przez ponowne uruchomienie. Kariera Spielberga rozwijała się w tym okresie w zawrotnym tempie i nie było jeszcze filmu, który tak trafnie obejmowałby obcy aspekt i wprowadzał element rodzinny. Film ma również zdrową jakość historii, która działała w tamtym czasie, której dziś nie da się odtworzyć.
Ojciec chrzestny (1972)
Przez wielu uważany za najwspanialszy film, jaki kiedykolwiek powstał, Francisa Forda Coppoli Ojciec chrzestny to bogaty w szczegóły portret sycylijsko-amerykańskiej rodziny mafijnej. Film jest odpowiedzialny za rozpoczęcie kariery filmowej Coppoli na wielką skalę, a także podniesienie wizerunków Ala Pacino, Diane Keaton i nieżyjącego już Jamesa Caana.
W skrócie, Ojciec chrzestny jest naprawdę jedyny w swoim rodzaju, ponieważ występy były tak wspaniałe i potężne, że wykoleiły wszelkie możliwości drugiej próby sagi. Poza tym film samodzielnie stworzył standard dla gatunku mafijnego, chociaż poprzednie filmy z epoki gangsterskiej odniosły sukces w kasie. Określił epokę Hollywood, której już nie ma i do której niestety nie ma już powrotu.
Szczęki (1975)
Film odpowiedzialny za powstanie letniego hitu, Szczęki zdmuchnął publiczność po premierze w 1975 roku. Jego historia koncentruje się na plaży Cape Cod terroryzowanej przez gigantycznego żarłacza białego. Oprócz zdobycia trzech Oscarów, Szczęki sprawiło, że całe pokolenie dwa razy zastanowiło się przed wejściem do morza.
Oprócz praktycznych efektów – których widzowie nigdy nie widzieli – Szczęki wprowadził także rodzaj horroru, jakiego nigdy wcześniej nie kręcono. To zapewniło, że był to spektakl, ale z solidną historią w rękach potężnego filmowca. Od tego czasu pojawiło się wiele emulatorów Szczęki został wydany, ale żaden nigdy mu nie dorówna.
Titanic (1997)
Epicka historia miłosna Jamesa Camerona o zatonięciu luksusowego liniowca pasażerskiego – RMS Titanic – była wielkim hitem, gdy pojawiła się w 1997 roku. Wykorzystując podwójny status Leonarda DiCaprio i Kate Winslet, film pokochała szeroka grupa demograficzna, co czyni go najbardziej dochodowym filmem wszechczasów przez 12 lat z rzędu.
Problem z próbą ponownego uruchomienia Tytaniczny jest to, że jest to już przesadzona epopeja Jamesa Camerona. W rezultacie jakakolwiek próba powiększenia go byłaby o wiele za duża, a zmniejszenie go nie wystarczyłoby. Do tego szał intryg wokół Tytaniczny po premierze filmu nieco wyczerpały temat, czyniąc powrót do tematu niegodnym poświęconego czasu i wysiłku.
Lista Schindlera (1993)
Eksploracja Stevena Spielberga na temat niemieckiego przemysłowca Oskara Schindlera i jego wysiłków na rzecz powstrzymania eksterminacji ponad tysiąca żydowskich uchodźców w nazistowskich obozach koncentracyjnych była wstrząsającym, tragicznym dziełem sztuki. Film zdobył siedem Oscarów i pokazał światu portret nadziei w niezgłębionym czasie wojny i ludobójstwa.
Ze względu na charakter Holokaustu nie ma alternatywnego punktu widzenia do zbadania. Jako jeden z najwięksi filmowcy, Spielberg skrupulatnie opowiedział historię Schindlera, co oznaczało, że ponowne uruchomienie nie mogło dodać nic więcej. Kulturowy i historyczny wpływ Lista Schindlera oznacza, że nie ma potrzeby ponownego opowiadania – fakty są już jasne.
Taksówkarz (1976)
Martin Scorsese stworzył dziwną, niestabilną klasykę, kiedy postanowił opowiedzieć historię Travisa Bickle'a, niespokojnego weterynarza z Wietnamu, który całe dnie i noce spędza jako taksówkarz w Nowym Jorku. Przedstawienie Travisa przez Roberta De Niro jest hipnotyzujące w jego walce o zrównoważenie moralności z niemoralnością, a cały film jest oknem na Nowy Jork, który już nie istnieje.
POWIĄZANE: 10 najczęściej oglądanych filmów Martina Scorsese
Nowy Jork z Kierowca taksówki jest nieodzownym aspektem całej postaci filmu. Czasy Nowego Jorku, które wydawały się tak dzikie i nieprzewidywalne jak pod koniec lat 70., minęły i żadne efekty nie są w stanie tego powtórzyć. Ponadto era Ubera i Lyftu całkowicie zmieniła koncepcję jazdy wywodzącej się z czasów Travisa.
2001: Odyseja kosmiczna (1968)
Jeśli chodzi o eposy, arcydzieło Stanleya Kubricka z 1968 roku wyprzedzało swoje czasy o całe dekady. Film głęboko przygląda się ewolucji człowieka i technologii, którą tworzą ludzie. Od pierwszych hominidów uczących się rozpalać ogień do przyszłości wypełnionej eksploracją kosmosu i decyzjami regulowanymi przez komputery, 2001: Odyseja kosmiczna jest niezwykle proroczym osiągnięciem.
Ponieważ został wydany tak daleko w przeszłości i tak daleko wybiegał w przyszłość, nie da się ustawić innego filmu w tym czasie i złożyć podobnych deklaracji. Jasne jest, jak potoczyła się przyszłość, na którą wskazywał Kubrick, a idea komputerów rozmawiających z ludźmi lub eksploracja kosmosu nie jest już jakąś fantastyczną wizją. Jeśli restart patrzył z teraźniejszości na przyszłość, możliwość utraty kontroli i zniszczenia z naszych własnych rąk jest dobrze ustalona.
DALEJ: 10 najlepszych nowych filmów do obejrzenia w serwisie Netflix w tym miesiącu