Wilkołaki często kojarzą się z kampowymi horrorami klasy B, ale likantropiczna przemiana z człowieka w potwora może być kinowym pięknem.
Według tradycji wilkołaków pełnia księżyca to czas transformacji, podczas której osoby dotknięte likantropią stają się głodnymi bestiami gotowymi do polowania. Te metamorfozy człowieka w wilkołaka są często przedstawiane w horrorach z brutalnymi szczegółami. Przez dziesięciolecia niektóre sceny transformacji wilkołaka wybiły się ponad pozostałe – niektóre zdobyły nawet główne nagrody.
POWIĄZANE: 10 najlepszych horrorów o wilkołakach (według IMDB)
Zamiast polegać na efektach generowanych komputerowo, najlepsze sceny transformacji wilkołaka wykorzystują praktyczne efekty, aby pokazać, jak ich potworne postacie dosłownie rozdzierają ciało, by stać się owłosionymi, niebezpiecznymi stworzeniami. Od subtelnych i artystycznych po makabryczne i bolesne, te sceny są uwielbiane przez fanów gatunku na całym świecie.
Klątwa wilkołaka (1961)
Ten klasyczny brytyjski film o stworach wydany przez Hammer Productions jest pierwszym kolorowym filmem o wilkołaku. Oliver Reed gra XVIII-wiecznego Hiszpana przeklętego od urodzenia na likantropię – i tylko miłość właściwej kobiety może go uratować.
W tym romantycznym i rozdzierającym serce wydaniu opowieści o wilkołaku przemiany są powolne, subtelne i ewoluują dzięki delikatnej pracy kamery. Wilkołak Reeda po nawróceniu wygląda jak obdarty, włochaty Lothario dźwigający na ramionach ciężar świata.
Oddział potworów (1987)
„Wolfman ma nardy!” Kultowy klasyk Freda Dekkera opowiadający o gangu Uniwersalnych Potworów zmuszonych przez hrabiego Draculę do przejęcia władzy nad światem zawiera dwie sceny transformacji rodem z lat 80. z udziałem Wilkołaka: jedna w karetce i druga w budce telefonicznej.
Od pazurów wystających przez tenisówki po bolesne wycie – Wilkołak przechodzi metamorfozę Oddział Potworów podważają humor filmu swoim poważnym tonem. Za te emocjonalne sceny, które ukazują smutek i nienawiść Wolfiego z powodu jego nienaturalnego statusu, odpowiada zespół artystów zajmujących się efektami specjalnymi pod przewodnictwem Stana Winstona.
Cukierek i psikus (2007)
Ubrania i ciała latają w powietrzu w odcinku „Przyjęcie niespodzianki” antologii horroru o tematyce Halloween Cukierek albo psikus . Grupa młodych kobiet zwabia seryjnego mordercę do lasu, gdzie ujawniają swoje prawdziwe wilcze postacie, zanim go pożrą.
POWIĄZANE: 5 najlepszych filmów Wilkołaki (i 5 najgorszych)
W tej krwawej sekwencji dziewczyny dosłownie zrywają kawałki skóry ze swoich ciał, odsłaniając swoje wewnętrzne bestie pod całą rzezi. To wyjątkowe i oszałamiające ponowne wyobrażenie sobie makabrycznej sztuki transformacji.
Kompania wilków (1984)
Kompania Wilków tworzy sztukę wysoką z wiedzy o wilkołakach. Gotycka fantazja Neila Jordana jest luźno oparta na „Czerwonym Kapturku” i zawiera powiązane opowieści o przebudzeniu seksualnym, myśliwych i ich ofiarach oraz stylistyczne przemiany wilkołaków.
Używając praktycznych efektów, jedna ze scen transformacji przedstawia postać zdrapującą ciało z twarzy, aż z jego muskularnych mięśni wystaje psi pysk. W innym, z ust myśliwego wyłania się w pełni uformowana (i prawdziwa) paszcza wilka.
Imbirowe zatrzaski (2000)
Kolejny horror, w którym likantropia jest metaforą rozkwitu seksualności. Imbirowe zatrzaski skupia się na dwóch wyrzuconych siostrach, które zostają zaatakowane przez wilkołaka. Ten Kanadyjski horror składa się zarówno z przemian nagłych, jak i powolnych.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów o wilkołakach według oceny Rotten Tomatoes
Najbardziej szokująca scena transformacji przedstawia jedną z sióstr, Ginger, która zmienia się w wilkołaka, gdy jest uwięziona z tyłu jadącej furgonetki. Nie polegając na CGI, reżyser John Fawcett pozwala scenie rozwijać się za pomocą cienistych przebłysków, mięsistych wykrzywień i wiarygodnych protez.
Późne fazy (2014)
Niezależny film amerykańsko-meksykański, Późne fazy na szczycie listy najlepszych filmów o wilkołakach z 2010 roku. Po ujawnieniu ludzkiej tożsamości stworzenia brutalnie mordującego mieszkańców wspólnoty seniorów, narracja wskakuje bezpośrednio w przemianę mężczyzny z nieśmiałego i astmatyka o imieniu James w przerażającego potwora.
Wilkołak wewnątrz wybucha z ciała Jamesa, które pęka i trzęsie się, aż staje się dużym, siwowłosym wilkołakiem o humanoidalnych rysach. Ból, jaki James wyraża, tracąc ludzką skórę, pokazuje, jak jest skazany na umęczone życie.
Człowiek-wilk (1941)
Wilkołak jest pierwszą gwiazdą, w której występuje tytułowy Universal Monster, grany przez Lona Chaneya Jr.. W filmie Chaney gra Walijczyka imieniem Larry Talbot, który zostaje ukąszony przez wilka podczas wędrówki po rodzinnej posiadłości.
POWIĄZANE: 10 niedocenianych filmów o wilkołakach, które musisz zobaczyć
Zamiast pokazywać transformację całego ciała, Wilkołak opiera się na fragmentarycznych ujęciach ciała, aby obejść brak praktycznych efektów dostępnych wówczas twórcom horrorów. Rezultatem jest główna scena transformacji, która wskazuje na nadchodzącego potwora, skupiając się na stopach Talbota, co jest proste, ale skuteczne.
Straszna noc (1985)
U Toma Hollanda Straszna noc Roddy McDowall gra gwiazdę nocnych horrorów, Petera Vincenta, który zostaje zwerbowany do walki z prawdziwymi potworami. Jedna z najlepszych scen przedstawia Vincenta po tym, jak przebija wilkołaka granego przez Stephena Geoffreysa.
Podczas gdy inne filmy przedstawiają przemianę człowieka w wilkołaka, scena obstawiania w Straszna noc widzi, jak postać Geoffreysa emocjonalnie powraca do swojej ludzkiej postaci w ostatnich kilku chwilach życia. Jego ciało kipi nad wilczym ciałem, a Vincent patrzy z przerażeniem.
Wycie (1981)
Główną sekwencją transformacji w filmie o wilkołaku Joe Dantego jest powolny tour de force upajający się efektami specjalnymi. Rob Bottin jest odpowiedzialny za scenę, w której seryjny morderca wilkołak Eddie Quist popisuje się swoją supermocą dziennikarce telewizyjnej Karen White.
Bottin użył pęcherzy powietrznych pod lateksem, aby zademonstrować ewolucję Quista w futrzaną, dziką bestię. Ten montaż pozostaje główną atrakcją Wycie .
Amerykański wilkołak w Londynie (1981)
Nie można zaprzeczyć wpływowi Johna Landisa Amerykański wilkołak w Londynie o praktycznych efektach specjalnych w horrorze. Choć uważany jest za komediowy horror, zawiera najbardziej brutalną i zapierającą dech w piersiach scenę transformacji w historii kina.
Bolesna przemiana głównego bohatera Davida Kesslera z człowieka w wilkołaka przyniosła indywidualistowi efektów specjalnych Rickowi Bakerowi Oscara za swoje wysiłki. Aktorstwo Davida Naughtona przenosi całą tę próbę na wyższy poziom.
DALEJ: John Landis: 10 najlepszych filmów według Rotten Tomatoes