Niezależnie od tego, czy chodzi o komiksy, opowiadania, czy tradycyjną prozę, film i druk od dziesięcioleci cieszą się udanym związkiem, a około dwie trzecie wszystkich zdobywców nagrody Akademii za najlepszy film jest opartych na dziełach słowa pisanego. Mimo to historia udanych adaptacji książek nie przeniosła się jeszcze tak mocno do gier wideo.
POWIĄZANE: 10 filmów, o których prawdopodobnie nie wiedziałeś, że powstały na podstawie książek
Mimo to różne dzieła literackie, od współczesnego horroru po klasyczną poezję, które zostały z powodzeniem zaadaptowane do gier wideo, dowodzą, że istnieje duży potencjał współpracy tych dwóch mediów, co widać w wielu dzisiejszych najsłynniejszych franczyzach.
Seria Wiedźmin
Dzięki trzem głównym grom oraz licznym dodatkom i spin-offom, Wiedźmin to jedna z najbardziej lubianych serii RPG w grach. Geralt z Rivii i jego przygody zaczęły się jednak od opowiadania polskiego autora Andrzeja Sapkowskiego z 1986 roku. To opowiadanie, zatytułowane po prostu „Wiedźmin” (lub „Wiedźmin” w języku angielskim), ostatecznie rozrosło się do serii składającej się z wielu powieści i zbiorów opowiadań o tytułowym Wiedźminie.
Chociaż ich związek miał swoje wzloty i upadki z powodu nieporozumień dotyczących tantiem i opłat licencyjnych, Sapkowski i deweloper CD Projekt Red niedawno renegocjowali swoją umowę, co oznacza, że prawdopodobnie będziemy nadal otrzymywać więcej gier i towarów związanych z Wiedźmin IP.
Seria metra
w Metro W tej serii gracze próbują przeżyć życie w postapokaliptycznej Rosji, której powierzchnia stała się całkowicie niegościnna po tym, jak bomby atomowe opuściły obszar skąpany w intensywnym promieniowaniu. Podczas gdy pierwsza gra działa jak dość tradycyjna adaptacja powieści rosyjskiego autora Dmitrija Głuchowskiego z 2002 roku o tym samym tytule, gry i książki tak naprawdę krążą tam iz powrotem, aby wypełnić późniejszą narrację.
POWIĄZANE: 15 najlepszych strzelanek pierwszoosobowych bez trybu wieloosobowego
Aby uporządkować całą główną historię, gracze powinni kontynuować powieść Metro 2034 , gra Metro : Ostatnie światło , powieść Metro 2035 i gra Metro Exodus To złożona sytuacja w przód iw tył, ale tworzy interesującą symbiotyczną relację między mediami, która jest rzadko spotykana.
Nie mam ust i muszę krzyczeć
Opowiadanie Harlana Ellisona Nie mam ust i muszę krzyczeć to intensywne opowiadanie z jego kolekcji o tym samym tytule, które łączy science fiction i czysty horror. Historia osadzona w dalekiej przyszłości podąża za kilkoma ostatnimi ludźmi żyjącymi na Ziemi po tym, jak superkomputer rozwija nienasyconą nienawiść do ludzkości.
Komputer, który kontroluje wszystko, wykorzystuje lęki i niepewność każdej osoby, aby uczynić jej życie tak nieszczęśliwym, jak to tylko możliwe. Gra podąża za tym ogólnym założeniem i zmienia je, zamiast tego gracze prowadzą każdego z pięciu ocalałych przez symulowane sytuacje, które mają na celu wykorzystać ich wady i lęki. Poza tym, większość horroru ma charakter psychologiczny, Nie mam ust i muszę krzyczeć wciąż przeraża, mimo swojego wieku.
Cyberpunka 2077
Cyberpunka 2077 kontynuowało tradycję CD Projekt Red polegającą na opieraniu swoich gier na ustalonych właściwościach, chociaż dzięki tej wyprawie do science fiction w otwartym świecie znaleźli inspirację w innym typie książki. Zamiast tradycyjnej powieści Cyberpunka 2077 opiera się na Cyberpunk seria książek RPG napisanych przez Mike'a Pondsmitha.
POWIĄZANE: 10 zabawnych usterek, które wciąż występują w Cyberpunk 2077
Książki fabularne podążają narracją od oryginału (którego akcja toczy się w 2013 roku) do ostatnio wydanej Cyberpunkowa czerwień (2045), a gra wideo ma miejsce po nich wszystkich (2077). Podczas gdy gra odtworzyła kilka dat i szczegółów z książki stołowej, istnieje ciągłość z wieloma postaciami i wydarzeniami obecnymi w obu.
Rainbow Six Toma Clancy'ego
Podczas gdy dziesiątki gier noszą nazwę i markę Toma Clancy'ego, niewiele z nich jest faktycznie opartych na powieściach napisanych przez autora. Najlepiej sprzedające się książki Penninga, takie jak Polowanie na czerwony październik I Suma wszystkich lęków , Clancy był także współzałożycielem dewelopera Red Storm Entertainment w 1998 roku, który wydał grę Tęczowa szóstka na podstawie jego powieści o tym samym tytule.
Ostatecznie Ubisoft kupił nazwę Tom Clancy, rozpowszechniając ją w franczyzach takich jak Dywizja I Splinter Cell które tak naprawdę nie są oparte na powieściach Clancy'ego. Te serie trwały długo po nieoczekiwanej śmierci Clancy'ego w 2013 roku.
PRZEŚLADOWCA. Seria
PRZEŚLADOWCA. związek z literaturą nie jest tak bliski, jak bezpośrednia adaptacja, ale jasne jest, że wiele scenerii i założeń gry wywodzi się z dzieła rosyjskiego science fiction Arkadego i Borysa Strugackich z 1977 roku Piknik na poboczu drogi .
PRZEŚLADOWCA. jest, a dokładniej, adaptacją filmu Andrieja Tarkowskiego z 1978 roku o podobnym tytule Prześladowca , która z kolei jest pseudoadaptacją wspomnianego dzieła rosyjskiego. Obie wersje tej historii skupiają się na ludziach wyruszających w tajemnicze skażone „Strefy” pełne niebezpieczeństw i obietnicy bogactwa, poruszających się po niewidzialnych pułapkach i inwersjach znanej fizyki.
Piekło Dantego
Wisceralna gra 2010 Piekło Dantego może unikał wszelkich komentarzy społecznych i subtelności obecnych w oryginalnym dwunastym klasycznym dziele włoskiego poety Dantego Alighieri o tym samym tytule, ale brutalny trzecioosobowy slasher nadal czerpał wiele inspiracji tematycznych z tego słynnego przedstawienia chrześcijańskiego podziemia.
Chociaż szalenie różni się tonem i fabułą, Piekło Dantego udało się ożywić niezapomniane adaptacje różnych kręgów podziemia Dantego, każdy tematycznie oparty na innym grzechu głównym i wypełniony odpowiednio zaprojektowanymi potwornościami. Narracja gry mogła zakończyć się na klifie, ale niestety dla fanów Piekło Dantego wydaje się, że kontynuacja się nie wydarzy.
Zew Cthulhu
Horrory autora H. P. Lovecrafta pośrednio zainspirowały wiele gier, ale kilka, jak na przykład Cyanide 2018 Zew Cthulhu , czerp bardziej bezpośrednią inspirację ze słynnych mitów. Chociaż ich poleganie na kosmicznym horrorze i tym, czego nie widać, często utrudnia adaptację pracy autora, Zew Cthulhu sprytnie połączył wiele historii w jedną przerażającą, klimatyczną grę z zagadkami z perspektywy pierwszej osoby.
Technicznie oparta na grze stołowej o tej samej nazwie z 1981 roku, która z kolei była oparta na oryginalnej fikcji, gra zmusza graczy do kwestionowania zmysłów bohatera i polegania na inteligencji zamiast na sile, które są powszechnymi elementami horroru Lovecrafta.
Seria Ewy Pasożytów
Horror Hideakiego Seny z 1996 roku Pasożyt Ewa zadaje pytanie: „Co by było, gdyby mitochondria były w rzeczywistości częścią czującej istoty czekającej na zawładnięcie całą planetą?” Założenie może brzmieć dziwnie, ale powieść była pierwszym laureatem japońskiej nagrody za powieść grozy i doprowadziła do rozwoju zarówno mangi, jak i serii gier wideo.
POWIĄZANE: 10 najkrótszych gier RPG, które fani mogą przewinąć w ciągu jednego dnia
Podczas gdy trzecia i ostatnia gra z serii w dużej mierze usuwa się z narracji powieści, dwie pierwsze, Pasożyt Ewa (1998) i Pasożyt Ewa II (1999), działają jako kontynuacja oryginalnej powieści.
Wygnańcy Conana
Własność intelektualna Conana może zawdzięczać swój wygląd, oprawę i historie wielu mediom, ale wszystkie zaczęły się od ponad 20 opowiadań, wierszy i esejów Roberta E. Howarda opublikowanych w latach trzydziestych XX wieku. Te historie, których akcja rozgrywa się w fikcyjnej Hyboriańskiej Epoce Ziemi (między zatonięciem Atlantydy a powstaniem znanych starożytnych cywilizacji), są w domenie publicznej od lat 60. XX wieku i zainspirowały dziesiątki gier z niemal każdego gatunku.
Najnowszy jest jednak z 2018 roku Wygnańcy Conana . W tej grze o przetrwaniu w otwartym świecie gracze nie wcielają się w tytułowego bohatera, ale w jednego z wielu wygnańców zmuszonych do przetrwania zarówno w barbarzyńskim środowisku pustkowia, potworów, które nazywają je domem, jak i innych ludzi, którzy chcą zabrać wszystko, co mogą siłą.
Dalej: 10 najlepszych programów telewizyjnych dla nastolatków opartych na książkach