Nareszcie pojawił się horror poklatkowy Mad God, a w tym gatunku jest jeszcze kilka innych filmów, które fani z pewnością chętnie obejrzą.
Po kilkudziesięciu latach produkcji Phil Tippett's Dobre jedzenie wypuścił wreszcie w Shudder, niesamowitą publiczność dzięki animacji poklatkowej i kreatywnym założeniom. Tippettowi nie są obce efekty animowane, podobnie jak wielu innych reżyserów, którzy stworzyli filmy poklatkowe o mrocznym, niesamowitym tonie .
Podgatunek ten obejmuje komedie, romanse i dramaty, ale wszystkie są połączone długim procesem robienia zdjęć. Od filmów familijnych po dojrzałe i złożone wyjścia – jest kilka filmów, które doskonale łączą się z wyjątkowym horrorem, jakim jest Dobre jedzenie .
James i wielka brzoskwinia (1996)
James i ogromna brzoskwinia był drugim po sukcesie filmu poklatkowego w reżyserii Henry’ego Selicka Koszmar przed świętami w 1993 roku. Film oparty na ukochanej powieści Roalda Dahla. Film opowiada historię młodego chłopca o imieniu James, który wyrusza gigantyczną brzoskwinią do Nowego Jorku, wspomagany przez mnóstwo gadających, gigantycznych robaków.
Powiązane: 10 najdziwniejszych filmów animowanych z lat 90
Chociaż docelową grupą odbiorców filmu są przede wszystkim rodziny (w odróżnieniu od Dobre jedzenie ), w tym filmie jest wiele sekwencji, które wymagają czasu, aby zaszczepić strach, jak na przykład James mający koszmar i goniony przez wypaczone karykatury swoich złych ciotek. Prace Selicka i Tippetta łączą w sobie strach i beztroski urok James i ogromna brzoskwinia idealne połączenie.
Spożywanie alkoholi (2012)
Spożywanie spirytusu to jeden z nielicznych filmów autobiograficznych z gatunku animacji poklatkowej, splatający historię trzech różnych bohaterów przeżywających podobne trudności. Przez cały film każda narracja zaczyna się przeplatać i stanowi większe studium zbiorowej winy i smutku.
Tak jak Dobre jedzenie , Spożywanie spirytusu cechuje się wyczuwalnym poczuciem smutku, a także tematyczną ciemnością. Pomaga to obu filmom stworzyć uderzające, groteskowe obrazy i sprawia, że emocje każdej sceny są niezwykle potężne.
Wyspa psów (2018)
Wyspa Psów ukazał się dziewięć lat po Wesie Andersonie Fantastyczny Pan Lis , co uczyniło go jednym z najwybitniejszych reżyserów animacji poklatkowej tego pokolenia. Akcja filmu rozgrywa się na dystopijnej wyspie, gdzie gadające psy poddane kwarantannie wędrują po pustkowiach i znajdują młodego chłopca szukającego swojego zaginionego psa.
Powiązany: Ranking filmografii Wesa Andersona według Letterboxd
Tak jak Dobre jedzenie Akcja filmu rozgrywa się w opuszczonej scenerii, której jedynymi mieszkańcami są ludzie. Wyodrębniona estetyka nadaje każdemu filmowi wyjątkowe poczucie osobowości Wyspa Psów jest wprawdzie bardziej zabawny, ma równie mroczne poczucie humoru podsycane przez złośliwą obsadę, w skład której wchodzą Bryan Cranston i Bill Murray.
Gnijąca panna młoda Tima Burtona (2005)
Gnijąca panna młoda Tima Burtona to hołd dla makabrycznych i gotyckich filmów XX wieku, takich jak Dracula I Gabinet doktora Caligari . Burton współpracował ze współreżyserem Mikiem Johnsonem, aby opowiedzieć historię młodego mężczyzny o imieniu Victor, który nieświadomie wskrzesza zwłoki podczas recytowania przysięgi małżeńskiej.
Film przesiąknięty jest ciemną kolorystyką przypominającą Dobre jedzenie , z czarną paletą kolorów i niełatwą wizualnie prezentacją. Ponieważ Tim Burton kręcił swój film z myślą o młodszej publiczności, w filmie znajdują się zabawne piosenki i taniec, które równoważą niepokojące założenia, natomiast Mad God nie ma muzycznego akcentu.
Piekło i powrót (2015)
Chociaż Piekło i powrót Film odniósł bardzo niewielki sukces kasowy podczas swojej pierwszej premiery w 2015 roku. Gościł gwiazdorską obsadę, w tym Susan Sarandon, Milę Kunis i Boba Odenkirka. Akcja rozgrywająca się w tytułowym piekielnym krajobrazie opowiada o dwóch pracownikach karnawału, którzy przypadkowo przywołują portal do piekła i muszą uciec przed czekającymi na nich demonami.
Najbardziej podobny aspekt Dobre jedzenie I Piekło i powrót można przypisać projektowi stworzeń, podczas gdy oba główne ustawienia są pełne złych potworów. Chociaż w tym filmie demoniczne postacie są wykorzystywane w scenografiach komediowych, Dobre jedzenie jest alternatywnie znacznie poważniejszą ofertą, w której nie można znaleźć humoru.
Koszmar przed Bożym Narodzeniem (1993)
Koszmar przed świętami to prawdopodobnie najpopularniejszy i najsłynniejszy film poklatkowy, jaki kiedykolwiek powstał, przedstawiający ikony horroru, takie jak Jack Skellington, Sally i Oogie Boogie. Ten nominowany do Oscara film to romantyczny dramat, musical i horror w jednym, opowiadający historię szkieletu o imieniu Jack, który próbuje wyrwać się z norm społecznych i rozpocząć życie w Christmas Town.
Powiązane: 10 sposobów, w jakie Sally jest najlepszą bohaterką Tima Burtona
Co ciekawe, Dobre jedzenie rozpoczął swój proces produkcyjny wcześniej Koszmar przed świętami nawet wypuszczono na ekrany kin, ale oba filmy można porównać pod względem zaangażowania w tworzenie oryginalnych światów fantasy, bogatych w pomysły i złożonych w strukturze. Te dwa filmy, kapryśne i przerażające w równym stopniu, przekraczają granice tego, co jest możliwe w gatunku animacji poklatkowej.
Wilczy dom (2018)
Dom Wilka to zagraniczny film poklatkowy z Chile, wyreżyserowany przez chilijskich reżyserów Cristobala Leóna i Joaquína Cociñę. Fabuła koncentruje się wokół młodej kobiety o imieniu María, która po ucieczce przed grupą religijnych ekstremistów trafia do domu, który zaczyna się zmieniać w tajemniczy i groźny sposób.
Tak jak Dobre jedzenie, Dom Wilka to film wypełniony sekwencjami łączącymi horror z surrealistyczną, marzycielską grafiką. Film ten przyjmuje bardziej ugruntowane podejście, opierając się na prawdziwej scenerii, Colonia Dignidad, która była terytorium okupowanym przez nazistów podczas II wojny światowej. Choć film zawiera ważne przesłanie wspierania wolności i wolnej woli, Tippett podchodzi do materiału z eskapistycznego punktu widzenia. Dobre jedzenie .
Koralina (2009)
Koralina to trzeci film poklatkowy w reżyserii Henry’ego Selicka, oparty na powieści fantasy Neila Gaimana. Koralina czerpie inspirację z Duchowy wyjazd I Alicja w Krainie Czarów , tkając historię młodej dziewczyny o imieniu Koralina, która wyrusza w podróż do innego wymiaru, który zapoznaje ją z wersjami jej rodziców, którzy mają guziki zamiast oczu.
Koralina I Dobre jedzenie oba łączy motyw zła czającego się pod powierzchnią. W Koralina , pojęcie to jest rozumiane metaforycznie, a jej zastępczy rodzice okazują się mroczniejszymi reprezentacjami prawdziwej rodziny Koraliny. W Dobre jedzenie, potwory dosłownie królują pod powierzchnią światła i nie mają niuansów postaci Selicka.
Frankenweenie (2012)
Najnowszy film poklatkowy Tima Burtona łączy uwielbianą opowieść Mary Shelley o Frankensteinie z aktorskim filmem krótkometrażowym pod tym samym tytułem, który wyreżyserował w 1984 roku. Frankenweenie opowiada historię Victora i jego ukochanego psa Sparky'ego, który zostaje wskrzeszony po śmierci w wypadku samochodowym.
Frankenweenie nawiązuje do cech stworzeń z lat trzydziestych XX wieku, nakręconych w czerni i bieli i nawiązujących do Uniwersalnych potworów, takich jak Narzeczona Frankensteina i Igor. Stworzenia Dobre jedzenie również przypominają klasyczne potwory, z podobnymi cechami nagłej przemocy i piskliwym hałasem.
Fantastyczna planeta (1973)
Wycinanka poklatkowa to wyjątkowa forma animacji, w której do stworzenia iluzji ruchu wykorzystuje się papier, a nie plastikowe lub gliniane modele postaci. Technikę tę zastosowano w Fantastyczna planeta , eksperymentalny projekt francuskiego reżysera René Laloux. Fabuła jest luźna, ale wydaje się skupiać na grupie niebieskich stworzeń zwanych Traagami, które zostają uwikłane w napiętą relację z Omami, stworzeniami podobnymi do ludzi, trzymanymi przez Traagów jako zwierzęta domowe.
Fantastyczna planeta i Szalony Bóg są na swój sposób filmami eksperymentalnymi, zastępującymi pewne oczekiwania co do struktury fabuły, dialogów i rozwoju postaci. „Struktury trzech aktów” (wykorzystywanych obecnie w wielu filmach) nie można znaleźć w „Szalonym Bogu” czy „Fantastycznej Planecie”, gdyż zamiast linearnej narracji zanurzają widza w świat.
Dalej: 10 najstraszniejszych filmów animowanych poklatkowych