Niektóre z najlepszych występów są dziełem nieprofesjonalnych aktorów, którzy nie mają formalnego wykształcenia, ale mają doświadczenie życiowe, by przekonać publiczność.
Lady Gaga stała się bardziej znana Rodzi się gwiazda I Dom Gucci niż dla jej dyskografii, dając jasno do zrozumienia, że dobry występ to dobry występ, niezależnie od zawodowego doświadczenia aktorskiego. Audrey Hepburn, jedna z najwybitniejszych aktorek Hollywood, powiedziała kiedyś: „Nie ma rzeczy niemożliwych, ponieważ samo słowo mówi: «Jestem możliwy». Jest to cytat, który podkreśla niesamowite występy prawdziwych ludzi, którzy nie mają formalnego wykształcenia artystycznego.
Nie tylko Lady Gaga okazała się niezłą aktorką – to także zapaśnicy, lekarze i dzieciaki z ulicy, których reżyserzy wykorzystują, aby uczynić swoje filmy bardziej autentycznymi. Niektórzy z nich za swoje kreacje są nawet nominowani do (i zdobywają!) Oscarów, udowadniając, że nie da się grać bez znajomości rzemiosła.
Gary Poulter jako Wade Jones (Joe)
W 2013 roku Nicolas Cage zagrał w niezależnym dramacie pt Joe, przedstawiający byłego skazańca próbującego zapewnić sobie spokojne życie na pustyni w Oregonie, zatruwając drzewa dla firmy zajmującej się drewnem. Kiedy staje się nieoczekiwanym ojcem dla szukającego pracy nastolatka, ojciec chłopca, już złowrogi mężczyzna przyzwyczajony do kradnięcia pensji syna i znęcania się nad nim fizycznie, jest zdeterminowany, aby zniszczyć życie ich obojga.
POWIĄZANE: Dzikość serca i 9 innych niedocenianych filmów Nic Cage'a
Do roli ojca chłopca, Wade’a Jonesa, reżyser David Gordon Green zatrudnił Gary’ego Poultera, bezdomnego z Austin w Teksasie. Poulter wniósł dokładnie taki rodzaj autentyczności, jakiego potrzebował film, ponieważ prowadził życie równie trudne jak jego bohater. Zdolność Poultera do wahania się pomiędzy dziwacznością, złośliwością i mrożącym krew w żyłach, czasami w jednej scenie, jest po prostu hipnotyzująca. Zmarł niedługo wcześniej Joe premierę, a Green zadedykował mu film.
Roderick Toombs Nada (Oni żyją)
Już wszyscy znają sukcesy, jakie zapaśnicy mogą odnieść w Hollywood dzięki filmografiom Dwayne’a Johnsona i Dave’a Bautisty. Poprzedził je Roderick Toombs, który w jednym z najlepszych filmów akcji science-fiction wcielił się w włóczęgę znaną po prostu jako „Nada”. Oni Na żywo , o człowieku, który odkrywa, że pewni zwykli ludzie są w rzeczywistości kosmitami, chcącymi utrzymać ludzkość w uległości i samozadowoleniu.
Wyjątkowość występu Pipera polega na tym, że w przeciwieństwie do wyżej wymienionych zapaśników, jego rozmiar i kondycja fizyczna nie są w centrum jego roli. To zwykły człowiek, który szybko myśli, jest zaradny, inteligentny i nie jest tak zuchwały jak jego zapaśnicza osobowość Rowdy'ego.
Haing S. Ngor – Dith Pran (Pola śmierci)
Choć aktorzy są wszechstronni w przekształcaniu się w innych ludzi, czasami nie da się odtworzyć przeżyć danej osoby. Z pewnością tak było w przypadku obsady doktora Hainga S. Ngora w roli dziennikarki Dith Pran Pola Śmierci. Ngor rzeczywiście doświadczył prawdziwych pól śmierci, udowadniając, że nic nie zastąpi prawdziwej sytuacji.
Ngor pamiętał, jak Czerwoni Khmerzy zabili każdego, kogo uznano za intelektualistę, podczas wojny domowej w Kambodży. Według WICE , kiedy ciężarna żona Ngora zaczęła rodzić, gdy byli pochowani w jednym z obozów zagłady, nie mógł jej wykonać cesarskiego cięcia, które uratowałoby jej życie, ponieważ jego status lekarza zostałby odkryty i musiałby ją obserwować odejść. Za całkowicie wiarygodną kreację Ngor zdobył Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego.
Abraham Attah – Agu (Bestie bez narodu)
Wyobraź sobie, że w jednej minucie grasz w piłkę nożną ze znajomymi, a w następnej grasz w filmie u boku Idrisa Elby. Według Indiewire , to samo przydarzyło się Abrahamowi Attahowi, zwykłemu nastolatkowi kopiącemu piłkę nożną, gdy dyrektor castingu Bestie bez narodu zwrócił się do niego w sprawie występu w filmie.
POWIĄZANE: 10 najlepszych cytatów z postaci Idrisa Elby
Attah gra Agu, chłopca z Afryki Zachodniej, który zostaje ogarnięty wojną domową i zmuszony jest zostać dzieckiem-żołnierzem. Zmuszony do robienia naprawdę niewypowiedzianych rzeczy, niewinność Agu powoli zostaje wyczerpana z każdym aktem okrucieństwa, co stanowi metamorfozę, której pomyślne oddanie byłoby wyzwaniem dla każdego aktora, nie mówiąc już o kimś bez doświadczenia aktorskiego.
Frank Silva – Bob (Twin Peaks)
Nie jest to zaskakujące Bliźniacze Szczyty, surrealistyczny serial kryminalny prowokacyjnego reżysera Davida Lyncha przedstawia złoczyńcę, z którego powstają koszmary. Ale naprawdę zaskakująca część? Że gra go Frank Silva, który do czasu wyboru go do tej roli był dekoratorem planu serialu.
Bob jest uosobieniem wrogości i chociaż Silva nie ma wiele do powiedzenia, wykorzystuje swoją bardzo wyrazistą twarz. Umiejętność skutecznego wyrażania emocji, a także wykrzywiania ciała w odpowiedni, zapadający w pamięć sposób, sprawiła, że Silva uczynił Boba ikoniczną postacią i przyczynił się do powstania najstraszniejszych scen w filmie Bliźniacze Szczyty .
Barkhad Abdi – Muza Abduwali (Kapitan Phillips)
'Spójrz na mnie. Teraz jestem kapitanem. Tym zdaniem Barkhad Abdi wywarł niezatarte wrażenie na widzach oglądających emocjonujący thriller Kapitan Phillips , prawdziwa historia o tym, jak kapitan Richard Phillips został wzięty jako zakładnik przez piratów u wybrzeży Rogu Afryki, dowodzonych przez Abduwali Muse Abdiego.
Pomimo braku wykształcenia aktorskiego były taksówkarz radzi sobie w pełnych napięcia scenach z Tomem Hanksem w roli kapitana Philipsa, dodając pewności siebie i intensywności, które naprawdę sprzedają zagrożenie ze strony somalijskich piratów. Za swoją pracę Abdi był nawet nominowany do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego.
Harold Russell – Homer Parrish (Najlepsze lata naszego życia)
Wykonane w 1946 roku, Najlepsze lata naszego życia kronika różnych problemów, z jakimi borykają się trzej mężczyźni po II wojnie światowej, próbując ponownie zintegrować się z cywilnym życiem, a jednego z nich gra prawdziwy weteran Harold Russell. Choć nierzadko zdarzało się, że hollywoodzcy aktorzy z lat 40. przyłączali się do wojny, jak James Stewart czy Clark Gable, nierzadko zdarzało się, że weterani wyjeżdżali do Hollywood.
POWIĄZANE: 10 świetnych filmów z udziałem osoby niebędącej aktorem
Harold Russell gra Homera Parrisha, który ma trudności z przystosowaniem się do życia po utracie obu rąk. Według TEN Russell stracił ręce w wypadku z udziałem TNT podczas szkolenia spadochroniarzy i ze względu na ich funkcjonalność zdecydował się na haki zamiast protez. Jego występ nie tylko oddaje wrażliwość i frustrację Parrisha, ale także oddaje jego radość z powodu prostych przyjemności życiowych, o które warto walczyć, za co zdobył Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego.
Ted Thin Elk - Dziadek Sam dociera (Thunderheart)
W fascynującej tajemnicy Piorunowe Serce, oparty na prawdziwym śledztwie FBI w sprawie morderstw w rezerwacie rdzennych Amerykanów Val Kilmer gra agenta Levoi, którego dziedzictwo z dzielnicy Siuksów pomaga mu zdobyć zaufanie mieszkańców. Podczas prowadzenia sprawy dzieli się wieloma poruszającymi scenami z dziadkiem Samem Reachesem, starszym plemiennym granym przez wodza Teda Thin Elka.
Chudy Łoś, Sicangu Lakota Sioux z Rezerwatu Indian Rosebud, nigdy nie nakręcił żadnego filmu, dopóki nie został obsadzony w wieku 72 lat. Sprawiając wrażenie bardzo swobodnego przed kamerą i posiadając odpowiednią dozę tajemniczej charyzmy, aby dodać tajemniczości fabule filmu, potrafi Nie mogę pomóc, ale jestem złodziejem scen.
Dean Brooks – John Spivey (Lot nad kukułczym gniazdem)
W 1975 roku Jack Nicholson nakręcił mały film pt Lot nad kukułczym gniazdem , w którym gra McMurphy'ego, mężczyznę, który chce uniknąć więzienia, umieszczając się w szpitalu psychiatrycznym. Ocenę nadzoruje dr Spivey, dyrektor szpitala i prawdziwy dyrektor szpitala stanowego w Oregonie, w którym kręcono film.
Autentyczność występów Deana Brooksa czyni doktora Spiveya jednym z najlepszych psychiatrów filmowych. Jego brak formalnego doświadczenia aktorskiego został z nawiązką zrekompensowany doświadczeniem w zakresie zdrowia psychicznego, więc zdecydował się przeprowadzić wywiad z McMurphym jak z każdym pacjentem, co zaowocowało niesamowitą sceną dwuręczną.
Dil (Gra w płacz)
Na początku lat 90. reżyser Neil Jordan musiał znaleźć idealną osobę do roli enigmatycznej i hipnotyzującej Dil, młodej londyńskiej kobiety, do której zabiegał bojownik o wolność IRA po śmierci jej chłopaka-żołnierza. Pomimo braku doświadczenia aktorskiego, Jaye Davidson został obsadzony Gra w płacz , który, jak odkrył, dotyczył kobiety transpłciowej.
W dzisiejszych czasach obsada byłaby inna, ale występ Jaye'a Davidsona był tak prawdziwy, jak tylko mógł, a Dil to odporna, silna i czarująca postać, co przyniosło mu nominację dla najlepszego aktora drugoplanowego, jako pierwszy kolorowy Brytyjczyk zostać nominowanym.
DALEJ: 10 aktorek LGBTQ+ i aktorek niebinarnych oraz ich najlepszy film lub program (według IMDb)