10 najlepszych występów aktorów nieprofesjonalnych

Jaki Film Można Zobaczyć?
 

Lady Gaga stała się bardziej znana Rodzi się gwiazda I Dom Gucciego niż dla jej dyskografii, dając jasno do zrozumienia, że ​​dobry występ to dobry występ, niezależnie od zawodowego doświadczenia aktorskiego. Audrey Hepburn, jedna z największych hollywoodzkich aktorek, powiedziała kiedyś: „Nic nie jest niemożliwe, ponieważ samo słowo mówi:„ Jestem możliwy! ”Cytat, który podkreśla niesamowite występy prawdziwych ludzi bez formalnego wykształcenia artystycznego.





Nie tylko Lady Gaga okazała się niezłym aktorem — to zapaśnicy, lekarze i dzieciaki z ulicy, które są wykorzystywane przez reżyserów, aby uczynić ich filmy bardziej autentycznymi. Niektórzy z nich są nawet nominowani (i wygrywają!) do Oscara za swoje kreacje, udowadniając, że nie da się grać bez znajomości rzemiosła.






Gary Poulter jako Wade Jones (Joe)

W 2013 roku Nicolas Cage wystąpił w niezależnym dramacie pt Joe, przedstawiający byłego skazańca, który próbuje zapewnić sobie spokojne życie na pustyni w Oregonie, zatruwając drzewa dla firmy drzewnej. Kiedy staje się nieoczekiwanym ojcem nastolatka szukającego pracy, ojciec chłopca, już i tak złowrogi mężczyzna przyzwyczajony do kradzieży pensji syna i fizycznego znęcania się nad nim, jest zdeterminowany, by zniszczyć ich życie.



POWIĄZANE: Dzikość serca i 9 innych niedocenianych filmów Nic Cage

Do roli ojca chłopca, Wade'a Jonesa, reżyser David Gordon Green zatrudnił Gary'ego Poultera, bezdomnego mężczyznę z Austin w Teksasie. Poulter wniósł dokładnie taki rodzaj autentyczności, jakiego potrzebował film, prowadząc życie tak ciężkie, jak jego bohater. Zdolność Poultera do wahania się między dziwactwem, złośliwością i mrożeniem kości, czasami w jednej scenie, jest po prostu hipnotyzująca. Zmarł krótko przedtem Joe uwolnienie, a Green zadedykował mu film.






Roderick Toombs Nada (Oni żyją)

Do tej pory wszyscy znają sukcesy, jakie zapaśnicy mogą odnieść w Hollywood dzięki filmografiom Dwayne'a Johnsona i Dave'a Bautisty. Poprzedził ich Roderick Toombs występujący jako włóczęga znany po prostu jako „Nada” w jednym z najlepszych filmów akcji sci-fi Oni Na żywo , o człowieku, który odkrywa, że ​​niektórzy zwykli ludzie są w rzeczywistości kosmitami, których celem jest utrzymanie rasy ludzkiej potulności i samozadowolenia.



Wyjątkowe w występach Piper jest to, że w przeciwieństwie do wspomnianych zapaśników, jego rozmiar i kondycja fizyczna nie są głównym celem jego roli. Jest bystrym, zaradnym, inteligentnym i nie jest nawet w połowie tak zuchwały jak jego zapaśnicza osobowość Rowdy.






Haing S. Ngor - Dith Pran (Pola Śmierci)

Choć aktorzy są wszechstronni w przekształcaniu się w innych ludzi, czasami życiowe doświadczenia danej osoby nie mogą być powtórzone. Z pewnością tak było w przypadku obsadzenia dr Hainga S. Ngora w roli dziennikarza Ditha Prana Pola Śmierci. Ngor rzeczywiście doświadczył prawdziwych pól śmierci, udowadniając, że nic nie zastąpi prawdziwego interesu.



Ngor pamiętał, jak Czerwoni Khmerzy zabili każdego, kogo można nazwać intelektualistą, podczas wojny domowej w Kambodży. Według WICE , kiedy ciężarna żona Ngora zaczęła rodzić, gdy byli pochowani w jednym z obozów zagłady, nie mógł jej wykonać cesarskiego cięcia, które uratowałoby jej życie, ponieważ jego status lekarza zostałby odkryty i musiałby ją obserwować odejść. Za swoją całkowicie wiarygodną kreację Ngor zdobył Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego.

Abraham Attah - Agu (Bestie Bez Narodu)

Wyobraź sobie, że w jednej minucie grasz w piłkę nożną ze znajomymi, aw następnej minucie grasz główną rolę w filmie u boku Idrisa Elby. Według IndieWire , tak właśnie stało się z Abrahamem Attahem, zwyczajnym nastolatkiem kopiącym piłkę nożną, gdy dyrektor obsady Bestie żadnego narodu zwrócił się do niego z prośbą o zagranie w filmie.

POWIĄZANE: 10 najlepszych cytatów postaci Idrisa Elby

Attah gra Agu, chłopca z Afryki Zachodniej, który zostaje uwikłany w wojnę domową i zostaje zmuszony do zostania dzieckiem-żołnierzem. Zmuszony do robienia naprawdę niewymownych rzeczy, niewinność Agu powoli wysysa się z każdym aktem okrucieństwa, metamorfoza, której pomyślne przedstawienie byłoby wyzwaniem dla każdego aktora, nie mówiąc już o kimś bez doświadczenia aktorskiego.

Frank Silva - Bob (Twin Peaks)

Nic dziwnego Twin Peaks, surrealistyczny serial kryminalny prowokacyjnego reżysera Davida Lyncha przedstawia złoczyńcę, z którego powstają koszmary. Ale najbardziej zaskakująca część? Że gra go Frank Silva, który, dopóki nie został wybrany do tej roli, był kreatorem planu serialu.

Bob jest uosobieniem wrogości i chociaż Silva nie ma wiele do powiedzenia, w pełni wykorzystuje swoją ekspresyjną twarz. Wiedza, jak skutecznie okazywać emocje, a także wykrzywiać swoje ciało w odpowiedni, zapadający w pamięć sposób, sprawiła, że ​​Silva uczynił Boba kultową postacią i przyczynił się do powstania najstraszniejszych scen w Twin Peaks .

Barkhad Abdi - Muza Abduwali (Kapitan Phillips)

'Spójrz na mnie. Jestem teraz kapitanem. Tym zdaniem Barkhad Abdi wywarł niezatarte wrażenie na widzach oglądających ten intensywny thriller Kapitan Phillips , prawdziwa historia o tym, jak kapitan Richard Phillips został wzięty jako zakładnik przez piratów z Rogu Afryki, dowodzonych przez Abduwali Muse Abdiego.

Pomimo braku wykształcenia aktorskiego, były taksówkarz radzi sobie w pełnych napięcia scenach z Tomem Hanksem jako kapitanem Philipsem, wnosząc pewność siebie i intensywność, które naprawdę sprzedają zagrożenie ze strony somalijskich piratów. Za swoją pracę Abdi był nawet nominowany do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego.

Harold Russell - Homer Parrish (Najlepsze lata naszego życia)

Wykonane w 1946 roku, Najlepsze lata naszego życia jest kroniką różnych problemów, z jakimi borykają się trzej mężczyźni po drugiej wojnie światowej, próbując ponownie zintegrować się z cywilnym życiem, a jednego z nich gra prawdziwy weteran Harold Russell. Podczas gdy hollywoodzcy aktorzy z lat 40. nierzadko dołączali do wojny, jak James Stewart czy Clark Gable, weterani nie byli tak często wybierani do Hollywood.

POWIĄZANE: 10 świetnych filmów z udziałem nie-aktora

Harold Russell gra Homera Parrisha, który ma trudności z przystosowaniem się do życia po utracie obu rąk. Według TEN Russell stracił ręce w wypadku z udziałem TNT podczas szkolenia spadochroniarzy i zdecydował się na haki zamiast protez ze względu na ich funkcjonalność. Jego występ nie tylko oddaje bezbronność i frustrację Parrisha, ale także jego radość z prostych przyjemności życia, o które warto walczyć, i odebrał Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego.

Ted Thin Elk - Dziadek Sam dociera (Thunderheart)

W fascynującej tajemnicy Piorunowe Serce, oparty na prawdziwym dochodzeniu FBI w sprawie morderstw w rezerwacie rdzennych Amerykanów, Val Kilmer gra agenta Levoi, którego dziedzictwo dzielnicy Siuksów pomaga mu zdobyć zaufanie mieszkańców. Dzieli się wieloma poruszającymi scenami z dziadkiem Samem Reachesem, gdy zajmuje się sprawą starszyzna plemienia grana przez wodza Teda Chudego Łosia.

Cienki Łoś, Sicangu Lakota Sioux z rezerwatu Indian Rosebud, nigdy nie nakręcił filmu, dopóki nie został obsadzony w wieku 72 lat. Bardzo dobrze czuje się przed kamerą z odpowiednią dozą tajemniczej charyzmy, która dodaje tajemniczości fabule filmu, potrafi nie pomagaj, ale bądź scena-stealer.

Dean Brooks - John Spivey (Lot nad kukułczym gniazdem)

W 1975 roku Jack Nicholson nakręcił mały film pt Lot nad kukułczym gniazdem , w którym gra McMurphy'ego, mężczyznę, który chce uniknąć więzienia, trafiając do szpitala psychiatrycznego. Nad jego oceną czuwa dr Spivey, dyrektor szpitala i prawdziwy dyrektor szpitala stanowego Oregon, w którym kręcono film.

Autentyczność gry Deana Brooksa sprawia, że ​​dr Spivey jest jednym z najlepszych filmowych psychiatrów. Jego brak formalnego doświadczenia aktorskiego został z nawiązką zrekompensowany doświadczeniem w zakresie zdrowia psychicznego i zdecydował się przeprowadzić wywiad z McMurphym, tak jak zrobiłby to z każdym pacjentem, co zaowocowało majstersztykiem dwuręcznej sceny.

Dil (gra w płacz)

Na początku lat 90. reżyser Neil Jordan musiał znaleźć idealną osobę do zagrania enigmatycznej i hipnotyzującej Dil, młodej londynki, o którą zabiegał bojownik o wolność z IRA po śmierci swojego chłopaka-żołnierza. Pomimo braku doświadczenia aktorskiego, Jaye Davidson został obsadzony Gra w płacz , który, jak odkrył, dotyczył kobiety transpłciowej.

W dzisiejszych czasach obsada byłaby inna, ale występ Jaye Davidsona był tak prawdziwy, jak tylko mógł, a Dil jest odporną, silną i czarującą postacią, która przyniosła mu nominację dla najlepszego aktora drugoplanowego, pierwszej kolorowej Brytyjczyka być nominowanym.

KOLEJNY: 10 aktorek LGBTQ+ i niebinarnych aktorek oraz ich najlepszy film lub program (według IMDb)