Mamy trzy kwartały do 2015 roku, a standardowa logika mówi, że najlepsze filmy roku dopiero nadejdą. Jednak to, że kandydaci do Oscarów na koniec roku przyciągają więcej uwagi niż filmy, które ich poprzedzają, niekoniecznie oznacza, że są lepsi, dlatego sporządziliśmy listę 10 najlepszych filmów 2015 roku do tej pory aby nie zapomnieć o początku roku, kiedy przychodzi czas na tworzenie własnej listy Top 10 w styczniu.
Niektóre z nich zostaną zdetronizowane przez nowe filmy Spielberga, Tarantino, Boyle'a, Scotta, Scorsese i Innaritu, ale na razie są to najważniejsze wydarzenia 2015 roku.
Na lewą stronę (2015)
Kto może zapomnieć o wspaniałej analizie uczuć młodej Riley w mistrzowskim i pełnym wyobraźni filmie Pixara Na lewą stronę — film, który stoi obok WALL-E, w górę, I Historia zabawek 3 na szczycie potężnej świątyni Pixara. Firma zajmująca się animacjami nigdy nie nakręciła bardziej błyskotliwego, porywającego filmu niż ten, w którym bada surowe, antropomorficzne uczucia nastolatki w jej codziennym życiu.
Riley jest anty-Disneyowską księżniczką i tym lepiej. Obejmuje prawdziwe uczucia i emocje, które muszą przejść przez głowę każdej nastolatki w jej wieku. To nieporównywalnie zagmatwany czas i Na lewą stronę upewnia się, że przejdziesz przez radość, strach, złość, wstręt i smutek tego wszystkiego.
Mad Max: Na drodze gniewu (2015)
W Mad Max: Na drodze gniewu , George Miller przygotował grunt pod znakomitą kreację Charlize Theron jako nieustępliwej poszukiwaczki wolności i sprawiedliwości. Nie można zaprzeczyć czystemu wpływowi Mad Max: Na drodze gniewu . Czwarta odsłona serii filmowej reżysera George'a Millera jest dowodem na to, że nie wszystkie hity należy witać obojętnym wzruszeniem ramion.
Jeśli już, ten brutalny film akcji jest jeszcze bardziej intensywny i ekscytujący niż jego poprzednicy. Z nihilistycznym spojrzeniem na ludzką naturę i paskudnym, szczerym stylem, jest to triumf Millera na wskroś. Ilość szczegółów, które wnosi do każdego kadru, jest równie obsesyjnie skrupulatna, jak każde zdjęcie Wesa Andersona. Zmontowany w zawrotnym tempie i wystawiony z szaleńczą furią, Sixel jest tutaj niezapowiedzianym bohaterem. Ten sławny to oczywiście Miller, którego pasja i wizja są widoczne w każdym kadrze.
Ex Machina (2015)
Była maszyna dał nam kultową Avę, piękną, uwodzicielską, inteligentną androidkę, która jest uwięziona przez swojego twórcę, pomimo osobowości, która może rywalizować z każdym żyjącym człowiekiem. Ten genialny film wykracza poza tematykę niebezpieczeństw związanych ze sztuczną inteligencją i lokalizuje serce i duszę androidki, która chce przestać być kontrolowana przez otaczających ją mężczyzn.
Alexa Garlanda Była maszyna to film, który działa na tak wielu poziomach, że nie przypomina niczego, co widziałeś wcześniej. Jego program wydaje się tak jasny i zwięzły: prorocza zapowiedź przyszłości, która zbliża się do nas na pełnych obrotach, oraz odrzucenie science fiction na rzecz narodzin nowego, bardziej dojrzałego gatunku.
To wynika (2015)
Film jest naznaczony sprytnymi podtekstami dotyczącymi chorób przenoszonych drogą płciową, a jedynym sposobem, w jaki nasza główna bohaterka może pozbyć się tej choroby, którą odziedziczyła, jest przespanie się z kimś innym i przekazanie jej tej osobie. Mroczna, powściągliwa reżyseria Davida Roberta Mitchella jest pierwszorzędna, ponieważ wyraźnie inspiruje się on wspaniałymi horrorami Johna Carpentera z lat 80.
Ja i Earl i umierająca dziewczyna (2015)
Ja, Earl i umierająca dziewczyna został kupiony za ponad 8 milionów dolarów w styczniu na Festiwalu Filmowym w Sundance, zdobywając przy tym Nagrodę Główną Jury i Nagrodę Publiczności. Film, rodzaj indie podjąć Wina naszych gwiazd , skupia się na nastolatce, która ma raka w IV stadium, i skazanej na niepowodzenie przyjaźni, którą zawiera z dwoma dziwakami. I
f tylko było więcej filmów, które traktowały o przyjaźni, dorastaniu i chorobie z takim wizualnym cudem estetycznym i sercem tak wielkim jak niebo. Jestem pewien, że to nie ostatni raz, gdy usłyszymy o Alfonso Gomez-Rejonie, uzdolnionym wizualnie reżyserze. Ma czas, aby nie tylko przywołać przyjaźń i ból serca bohaterów, ale także oddać hołd swoim ulubionym filmom, każąc swoim bohaterom odtwarzać klasyki.
Amy (2015)
Amy jest praktycznie pierwszym tego rodzaju, tragicznym studium życia zmarłej piosenkarki, złożonym w całości z materiału filmowego nakręconego przez Amy Winehouse i jej przyjaciół, wyreżyserowanego i zmontowanego z niezmierzoną pasją przez Asifa Kapadię. Zmarły 27-letni piosenkarz i autor tekstów był niezrównanym talentem, ale dręczyło go uzależnienie.
Ten kompulsywnie oglądany film jest przykładem kolejnej ewolucji dokumentu, w której każdy kluczowy kamień milowy w życiu jest nagrywany telefonem lub kamerą przez samą fotografowaną osobę. To bogactwo materiałów z pierwszej ręki jest następnie przekształcane przez utalentowanego reżysera we wzruszający portret zmarłej piosenkarki.
Wygląd ciszy (2015)
Wygląd ciszy jest duchową kontynuacją Joshuy Oppenheimera Akt zabójstwa, gdy ponownie odnosi się do ludobójstwa w Indonezji w połowie lat 60., w którym zginęły miliony. Jeśli pierwszy film dotyczył sprawców, ten jest o ofiarach, ponieważ mężczyzna, który stracił brata w zabójstwach, próbuje wytropić sprawców poprzez badania i wywiady w twarz. Prawda nie jest łatwa, a ostateczna konfrontacja przeraża, ale wywiady przywołują przeszłość, której większość sprawców wciąż zaprzecza.
Jeśli jest w tym roku ważniejszy, kontemplacyjny i medytacyjny film o naturze ludzkiej, to niestety go nie widzieliśmy. Wygląd ciszy stanowi jeden z powodów, dla których mamy nadzieję, że wszyscy pójdziemy do kina — aby stawić czoła twardej prawdzie i zimnym faktom, o których inaczej można by zapomnieć. Dzięki tym ważnym filmom Oppenheimer szybko staje się światowej klasy filmowcem, a potencjalne znaczenie, jakie wnoszą one dla społeczeństwa, jest nie do opisania.
Miłość i miłosierdzie (2015)
Paul Dano doskonale wciela się w Briana Wilsona Miłość i Miłosierdzie że możesz zapomnieć, że oglądasz film. Daje nam kolejny niezapomniany występ, jego przedstawienie Wilsona jest przedstawieniem dzieciaka z szeroko otwartymi oczami, który jest powoli pozbawiany niewinności przez obsesyjną kreatywność artystyczną. Jego nieobecność jest wyraźnie odczuwalna, gdy nie ma go na ekranie, podobnie jak swobodna natura Dźwięki zwierząt sesje nagraniowe, podczas których aktor w zasadzie staje się Wilsonem, człowiekiem tak opętanym i zauroczonym uzyskaniem doskonałego dźwięku, że ostatecznie staje się on narzędziem jego zguby. John Cusack robi wszystko, co w jego mocy, aby sprostać występowi Dano jako starszemu wcieleniu Wilsona, ale nie do końca mu się to udaje.
Misja: Niemożliwa - Rogue Nation
Jeśli istniały jakiekolwiek wątpliwości co do zdolności Toma Cruise'a do prowadzenia franczyzy (i dlaczego miałyby istnieć?), Nowy Niewykonalna misja daj spokój z tą teorią Zbuntowany naród ma intensywnie sfabrykowane sekwencje akcji i ekscytujące akrobacje wykonywane przez Cruise'a. Każdy szczegół jest złożony w tak profesjonalny, skrupulatnie stylowy sposób.
Jest to rodzaj filmu, w którym spodziewasz się przesadnych sekwencji akcji, zwłaszcza po obejrzeniu tych świetnych Protokół ducha , a film zdecydowanie spełnia te oczekiwania. Film nie ma mocnych podtekstów tematycznych i scenografii Droga furii i – znowu – fabuła jest zdecydowanie słabym ogniwem, ale ma jedne z najlepszych sekwencji akcji roku. Gdyby więcej letnich hitów miało tyle wysiłku i artyzmu, multipleks byłby znacznie lepszym miejscem.
Prosto z Compton (2015)
Eazy-E (Jason Mitchell) był założycielem, Ice Cube (O'Shea Jackson Jr., syn Ice Cube'a) był autorem tekstów, a Dr. Dre (Corey Hawkins) miał chore bity, których nikt nie mógł dotknąć. Centralnym punktem filmu jest koncert w Detroit, podczas którego policja z Detroit grozi grupie, że nie będzie grać F *** Tha Police pod groźbą aresztowania. Nie słuchają i dochodzi do zamieszek.
-
Czy do tej pory przegapiliśmy któryś z twoich ulubionych filmów roku? Czy jakieś szczególne osiągnięcie kinowe przeszło niezauważone na tej liście? Daj nam znać w komentarzach poniżej!