Dzięki swojej siedemdziesięcioletniej karierze Mel Brooks nakręcił kilka z najzabawniejszych filmów w Hollywood. Ale który z nich jest najwyżej oceniany przez fanów na Rotten Tomatoes?
Mel Brooks podczas swojej bogatej kariery w Hollywood nosił wiele kapeluszy, ponieważ legendarny komik znany jest z pracy jako reżyser, producent i scenarzysta. Wiele najlepszych filmów Brooksa to parodie, które osiągnęły szczyt popularności, gdy reżyser odnajdywał swój komediowy rytm w Hollywood.
Powiązane: Nowa wersja Młodego Frankensteina, gdyby powstała dzisiaj
Z Młody Frankenstein Do Płonące siodła , Filmy Brooksa pozwoliły mu stać się mistrzem satyry i pomogły mu zostać zwycięzcą EGOT. Od lat 60. reżyser nakręcił 11 filmów, ale który z nich jest najlepszy? A jaki film ma tytuł ulubieńca fanów na Rotten Tomatoes?
Dracula: Martwy i kochający to (1995) – 49%
Brooks napisał, wyreżyserował i wyprodukował filmy z lat 95 Dracula: Martwy i kochający to . Parodia dla wielu Dracula filmów nawiązujących do powieści Brama Strokera, jest to gotycka komedia-horror, w którym główną rolę gra post- Samolot! I Naga broń Lesliego Nielsena.
Dracula: Martwy i kochający to to ostatni film wyreżyserowany przez Brooksa i jeden z ostatnich, których współautorem jest komik. Krytyczna reakcja na film była w większości negatywna, ale widzowie są nieco bardziej wyrozumiali, jeśli chodzi o brak w filmie o wampirach typowego dla Brooksa ostrego humoru.
Dwanaście krzeseł (1970) - 63%
Adaptacja rosyjskiej powieści z 1928 roku pod tym samym tytułem. Dwanaście Krzeseł był hitem wśród krytyków. Po rewolucji bolszewickiej były szlachcic, bezdomny żebrak i miejscowy ksiądz wracają do Moskwy, aby znaleźć klejnoty wszyte w poduszkę jednego z dwunastu rodzinnych krzeseł w jadalni.
W rolach głównych wystąpili Ron Moody jako arystokrata Worobianinow, Frank Langella jako oszust Bender i Dom DeLuise jako ojciec Fiodor. Dwanaście Krzeseł bada chciwość i jest postrzegany jako jeden z najlepszych filmów Brooksa. Jednak satyra nie spodobała się widzom tak, jak późniejsze dzieła Brooksa.
Wysoki niepokój (1977) - 67%
Silny niepokój to przezabawne spojrzenie na filmografię Alfreda Hitchcocka, a zwłaszcza thriller psychologiczny Zawrót głowy . Film jest pierwszym producentem Brooksa i przedstawia jego pierwszą główną rolę mówioną. Wciela się w doktora Richarda Thorndyke’a, nowego szefa „Instytutu psychoneurotycznego dla bardzo, bardzo nerwowych”, który musi stawić czoła swojemu lękowi wysokości, aby uratować swoich pacjentów przed intrygującym personelem instytutu.
Powiązane: 5 najlepszych (i 5 najgorszych) komedii z lat 70
Silny niepokój zawiera świetne role Madeline Kahn, Harveya Kormana i Cloris Leachman, trzech najpopularniejszych współpracowników Brooksa. Główną atrakcją filmu jest kochająca BSDM pielęgniarka Charlotte Diesel, a scena kolacji w filmie to jeden z najzabawniejszych momentów w filmografii Brooksa.
Niemy film (1976) - 72%
Brooks swoją pierwszą główną rolę zagrał w 1976 roku Film niemy i, jak sugeruje tytuł, nie mówi. Brooks gra Mela Funna, zniszczonego reżysera filmowego potrzebującego inspiracji i jedną z najlepszych postaci, jakie Brooks gra w swoich własnych filmach. Dom DeLuise i Marty Feldman to czołowe trio filmu, które wpadło na pomysł nakręcenia pierwszego od 40 lat niemego filmu.
Slapstickowej komedii towarzyszy świetna muzyka i efekty dźwiękowe, dzięki czemu można odnieść wrażenie, że jest to odwrócona scena Śpiewać w deszczu . W filmie występują takie legendy Hollywood, jak Sid Caesar, Burt Reynolds, James Caan, Paul Newman, Liza Minnelli i zdobywczyni Oscara żona Brooksa, Anne Bancroft. Film niemy może być najbardziej gwiazdorskim filmem Brooksa.
Robin Hood: Mężczyźni w rajstopach (1993) - 81%
Przygody Robin Hooda od ponad stu lat inspirują i intrygują filmowców. Komedia przygodowa Brooksa przedstawia post- Narzeczona księżniczki Cary Elwes w roli legendarnego bandyty i kontrowersyjny komik Dave Chappelle debiutuje w filmie jako Ahchoo. Robin Hood: Mężczyźni w rajstopach konsekwentnie nawiązuje do wcześniejszych filmów o bohaterskiej postaci, tj Robin Hood: Książę złodziei, Przygody Robina Kaptur i Disneya Robin Hooda.
Zabawna zabawa i kilka świetnych dowcipów, Robin Hood: Mężczyźni w rajstopach był większym hitem wśród fanów Brooksa niż wśród krytyków filmowych. Jednak prawie 30 lat po premierze średniowieczny film przygodowy nadal cieszy się kultem, a Brooks i Elwes mają jedną z bardziej zabawnych kreacji legendarnego bohatera ludowego.
Historia świata: część I (1981) - 81%
Kontynuacja serii pod reżyserią Brooksa pojawi się w Hulu, antologii komediowej Historia świata: część I udowodnił swoją trwałość jako klasyk po 40 latach. W odróżnieniu od wielu innych filmów tego reżysera, Historia świata: część I parodiował najważniejsze wydarzenia w historii ludzkości zamiast klasycznych filmów lub gatunków.
Powiązane: 5 ponadczasowych komedii (i 5, które stały się mniej istotne)
Brooks porusza wszystko, od epoki kamienia, przez hiszpańską inkwizycję, po rewolucję francuską Historia świata: część I . I chociaż krytycy serwisu Rotten Tomatoes uważają, że filmowi brakuje trochę, fani uwielbiają eksplorację różnych okresów czasu i fantastyczne numery muzyczne.
Kosmiczne kule (1987) - 83%
Zanim Gwiezdne Wojny fani mieli prequele i sequele, mieli Kosmiczne kule , ukochana parodia kosmicznej opery. Kosmiczne kule to jeden z najczęściej cytowanych filmów Brooksa i ma świetne role Billa Pullmana, Ricka Moranisa, Daphne Zunigi, Johna Candy'ego i samego Brooksa.
Fabuła opowiada o kosmicznym najemniku Lone Starrze i jego towarzyszu Barfie, którzy próbują uratować księżniczkę Vespę z rąk nikczemnego Mrocznego Hełmu. Brooks uderza swoim kijem w sedno Gwiezdne Wojny parodia, a bohaterowie są kluczem do tego sukcesu. Moranis ma wystarczająco dużo zabawnych, jednowierszowych zdań, aby Mroczny Hełm był przezabawnym równym Darthowi Vaderowi Jamesa Earla Jonesa.
Producenci (1967) - 85%
W 1967 roku Brooks zadebiutował jako reżyser filmu fabularnego Producenci , czarna komedia skupiająca się na producencie z Broadwayu i jego księgowym, którzy wystawiają najgorszy musical, jaki tylko mogą, w ramach oszustwa mającego na celu zarobienie więcej pieniędzy na flopie. Para ostatecznie decyduje się wesprzeć musical o Adolfie Hitlerze napisany przez ekscentrycznego byłego nazistę, ale okazuje się on hitem i rujnuje ich plan.
Zero Mostel występuje w roli Maxa Bialystocka, jednego z tytułowych producentów, a Gene Wilder wciela się w księgowego Leo Blooma. Brooks otrzymał swoją jedyną nagrodę Akademii za Producenci , zwyciężył w kategorii najlepszy scenariusz oryginalny. Film jest pierwszą z trzech współpracy reżysera z Wilderem, który otrzymał nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego. Brooks zdobył później nagrodę Tony za muzyczną adaptację filmu z 2001 roku.
Płonące siodła (1974) - 91%
Oda Brooksa do gatunku westernu, Płonące siodła przyniósł reżyserowi nominację do Oscara w kategorii Najlepsza piosenka oryginalna. Brooks korzystał z niego wraz ze swoimi współautorami, w tym nieżyjącym już Richardem Pryorem Płonące siodła jako sposób na dekonstrukcję i ocenę rasizmu często spotykanego w zachodnim gatunku.
Powiązane: Dlaczego Blazing Saddles to najlepsza parodia Mela Brooksa (i dlaczego Młody Frankenstein jest drugi)
Cleavon Little gra Barta, czarnego pracownika kolei, który zostaje mianowany szeryfem Rock Ridge przez nieuczciwego prokuratora generalnego Hedleya Lamarra, diabelskiego Harveya Kormana. Bart zaprzyjaźnia się z Jimem, alkoholikiem rewolwerowcem granym przez Gene'a Wildera, i sprawia, że zakochuje się w nim uwodzicielska Lili Von Shtupp Madeline Kahn. Płonące siodła to nie tylko jeden z najlepszych filmów Brooksa, ale także jedna z najlepszych komedii wszechczasów.
Młody Frankenstein (1974) - 92%
Zarówno w opinii fanów, jak i krytyków kultowa komedia-horror Młody Frankenstein stawia na więcej niż wystarczająco Ritz, aby stać się najlepszym filmem Brooksa. Ten czarno-biały film, będący starannie wykonaną parodią filmów o Universal Monster i klasycznej opowieści Mary Shelley, jest wypełniony po brzegi cytatami, przezabawnymi momentami i najlepszymi w karierze kreacjami niektórych legend komedii.
W rolach głównych występują często współpracownicy reżysera: Gene Wilder, Madeline Kahn, Marty Feldman i Cloris Leachman. Młody Frankenstein Również wprowadza Teri Garr i Petera Boyle'a w szaleństwo, które Brooks często kreuje na ekranie. Wilder gra doktora Fredericka Frankensteina, potomka niesławnego Victora Frankensteina, który bezskutecznie próbuje uniknąć podążania tą samą ścieżką, co jego dziadek. Za ten film Wilder i Brooks otrzymali nominację do Oscara za najlepszy scenariusz adaptowany.
DALEJ: 10 najlepszych cytatów młodego Frankensteina