Od „Lśnienia” po „Główkę do wycierania”, „Ciche miejsce”, „Pociąg” i „Busan” – istnieje wiele przerażających horrorów opowiadających o lękach związanych z ojcostwem.
Horrory są najskuteczniejsze, gdy żerują na lękach, z którymi widz może się utożsamić, np. strachu przed rasizmem ( Wysiadać ), strach przed prześladowcami w szkole średniej ( Carrie ) lub strach przed diabłem ( Egzorcysta ). Ojcostwo niesie ze sobą własny zestaw lęków. Tatusiowie martwią się, że nie będą w stanie chronić swoich dzieci lub, nie daj Boże, że przeżyją swoje dzieci.
Z Proszę o ciszę Do Smętarz dla zwierząt Do Podstępny Do Głowica do wycierania Do Pociąg do Pusanu istnieje wiele mrożących krew w żyłach horrorów o lękach związanych z ojcostwem.
Podstępny (2010)
Każdy rodzic boi się, że jego dziecko może nie być bezpieczne. Jamesa Wana Podstępny Zaczyna się tak samo, jak każdy film o nawiedzonym domu. Kiedy jego rodzina zaczyna mierzyć się z niewytłumaczalnymi zjawiskami paranormalnymi, Josh Lambert robi to, czego nie robi żaden bohater horroru i po prostu przenosi żonę i dzieci do nowego domu.
Jednak ku swojemu przerażeniu Josh dowiaduje się, że to nie dom był opętany przez duchy; zamiast tego duchy wykorzystały jego młodego syna jako naczynie.
Ojczym (1987)
Luźno oparty na życiu masowego mordercy Johna Lista, Ojczym opowiada historię seryjnego mordercy Henry'ego Morrisona, który zabija swoją rodzinę, a następnie przyjmuje nową tożsamość, aby móc zrobić to ponownie. Działając pod przykrywką agenta nieruchomości Jerry'ego Blake'a, Henry infiltruje nową rodzinę, poślubiając wdowę.
Ilekroć na scenie pojawia się ojczym, dzieci są w naturalny sposób nieufne wobec obcej osoby w ich domu. Fabuła slashera Ojczym doprowadza ten sceptycyzm do skrajności.
Podpalacz (1984)
Na podstawie powieści Stephena Kinga pod tym samym tytułem, Rozpalacz to poruszająca historia ojca i córki ujęta w emocjonujący thriller science-fiction. Jako student college'u Andy McGee wziął udział w eksperymencie, który dał mu moce pirokinetyczne. Kiedy jego córka Charlie (w tej roli młoda Drew Barrymore) rozwija podobne zdolności, uciekają przed podejrzaną agencją rządową znaną jako The Shop.
Opowieść o Andym, który przekazał Charliemu swoje nieznośne supermoce, jest przejmującą metaforą strachu każdego rodzica, że jego dzieci odziedziczą jego najgorsze cechy.
Mgła (2007)
Kolejny horror o byciu tatą zaczerpnięty z twórczości Stephena Kinga, Mgła opowiada historię ojca i syna, którzy utknęli podczas rutynowej wycieczki do supermarketu, gdy ich małe miasteczko niespodziewanie spowija gęsta mgła zamieszkana przez śmiercionośne stworzenia Lovecrafta.
Ponury końcowy zwrot akcji zatacza całą sprawę, uświadamiając sobie najgorszą rzecz, o jaką można kiedykolwiek poprosić ojca – a kilka sekund później natychmiast sprawia, że to szokujące poświęcenie staje się całkowicie dyskusyjne.
Ciche miejsce (2018)
W wywiadzie z Termin ostateczny , John Krasinski wyjaśnił, że brak doświadczenia w horrorach sprawił, że niechętnie podjął się tego zadania Proszę o ciszę , ale zmienił zdanie, gdy przeczytał scenariusz i odniósł się do głównych tematów. To postapokaliptyczny thriller opowiadający o inwazji obcych, ale w głębi duszy opowiada o dążeniu ojca do zapewnienia bezpieczeństwa swoim dzieciom.
Krasiński powiedział: „To największa obawa każdego rodzica; nie stworzenia w ciemności, ale pomysł, że możesz tylko chronić swoje dzieci.
Smętarz dla zwierząt (1989)
Stephen King uwielbia dobre horrory o lękach związanych z ojcostwem. Twórcy horrorów często czerpią z własnych lęków, a jako sam ojciec lęki przed ojcostwem znajdują się w arsenale terroru Kinga. Smętarz dla zwierząt opowiada o niewypowiedzianym horrorze, gdy rodzic przeżywa swoje potomstwo.
Po tym, jak jego syn zostaje potrącony i zabity przez pędzącą ciężarówkę, pogrążony w żałobie ojciec odkrywa w pobliżu swojego domu starożytny cmentarzyk posiadający nadprzyrodzoną moc wskrzeszania zmarłych.
Droga (2009)
Na podstawie powieści Cormaca McCarthy’ego pod tym samym tytułem. Droga Akcja rozgrywa się w najbardziej ponurym postapokaliptycznym świecie, jaki można sobie wyobrazić, gdzie ojciec i syn muszą unikać padlinożerców i kanibali, aby przeżyć.
Viggo Mortensen i Kodi Smit-McPhee uwieńczają film nienaganną rolą bezimiennego ojca i syna. Choć ton filmu jest ponury i opuszczony, reżyser John Hillcoat zapewnia promyk nadziei.
Pociąg do Busan (2016)
Trudno wymyślić świeże spojrzenie na wytarty gatunek zombie, skoro tak wielu filmowców się nim zainteresowało. Jednak reżyserowi Yeonowi Sang-ho udało się ożywić gatunek za pomocą biegających nieumarłych i potężnych socjologicznych tematów w swoim porywającym klejnocie, Pociąg do Pusanu .
Samotny ojciec stara się zapewnić swojej córce bezpieczeństwo podczas podróży koleją dużych prędkości podczas ogólnokrajowej plagi zombie. System klasowy pociągu staje się symbolem systemu klasowego na całym świecie. Musi także przezwyciężyć ogromne poczucie winy, gdy dowiaduje się, że za zarazę odpowiedzialna jest jego własna firma.
Głowa do wycierania (1977)
David Lynch nie chce wyjaśniać znaczenia swoich filmów, w tym także debiutanckiego filmu fabularnego Głowica do wycierania , co pozwoliło widzom interpretować je na niezliczoną ilość różnych sposobów. Ale najbardziej uproszczona lektura Głowica do wycierania jest to, że chodzi o niepokój i strach odczuwany przez świeżo upieczonego rodzica.
Lynch doprowadza tę koncepcję do najbardziej dziwacznej i niepokojącej skrajności, gdy Henry Spencer ma za zadanie opiekować się nieludzkim potomstwem swojej dziewczyny.
Lśnienie (1980)
Chwila Lśnienie to kolejny przypadek horroru o ojcostwie na podstawie powieści Kinga, filmowa adaptacja Stanleya Kubricka znacznie różni się od materiału źródłowego Kinga. W książce Jack Torrance jest dobrym człowiekiem – kochającym mężem Wendy i oddanym rodzicem Danny’ego – który zostaje zepsuty przez duchy z hotelu Overlook.
Film sugeruje jednak, że Jack od samego początku skrywa w sobie demony i że samo odizolowanie Panoramy wystarczy, aby wpaść w morderczą wściekłość.
DALEJ: 10 sposobów, dzięki którym Lśnienie nadal trwa