Pełnometrażowy debiut reżyserski Angusa MacLane'a dla wytwórni Pixar Rok świetlny przywiózł fanów Toy Story franczyzy mnóstwo pisanek i nawiązań do oryginalnych filmów, wąsy od 2010 roku stworzył głosowaną przez fanów listę najlepszych debiutów reżyserskich, która zawiera zaskakująco popularne i uwielbiane filmy.
Gdyby nie te nowe kinowe głosy, które dały dom w największych studiach filmowych, wiele wspaniałych filmów, które są obecnie uważane za współczesne klasyki, nigdy by nie powstało. Przyszli reżyserzy, którzy mają szansę wyprodukować wysokobudżetowe projekty bez wcześniejszego doświadczenia, stają się coraz rzadsze, dlatego ważne jest, aby docenić tych, których mamy.
Uwaga: Listy rankingowe są aktywne i nadal gromadzą głosy, więc niektóre rankingi mogły ulec zmianie po tej publikacji.
Nocny pełzacz (2014)
Chociaż od tego czasu film stał się sławny dzięki najlepszej w karierze roli Jake'a Gyllenhaala jako Lou Blooma, większość Nocny pełzacz Sukces należy również przypisać reżyserowi Danowi Gilroyowi, któremu udało się zamienić tę pokręconą i niemoralną historię w jeden z najlepszych thrillerów kryminalnych, jakie kiedykolwiek powstały.
Podróż, którą bohater Lou Bloom odbywa w tym filmie, jest fachowo napisana i całkowicie nieprzewidywalna, a Gilroy używa swojego bystrego oka, by na każdym kroku wprowadzać widzów w błąd. Może się też poszczycić szokującym zakończeniem, które pozostanie w pamięci widza na długo po napisach końcowych.
Deadpool (2016)
Często okrzyknięty jednym z najlepszych filmów o superbohaterach, jakie kiedykolwiek powstały, autorstwa Tima Millera Deadpool błyszczy dzięki całkowitemu lekceważeniu ustalonych wcześniej reguł gatunku. Jest krwawy, brutalny i mrocznie przezabawny w sposób, w jaki żaden film o superbohaterach nie odważył się wcześniej.
Ryan Reynolds zapewnia również jedną ze swoich najlepszych jak dotąd kreacji w tytułowej roli, całkowicie ucieleśniając sarkazm i suchy dowcip, które sprawiają, że Deadpool jest tak zabawną postacią. Mało jest takich filmów Deadpool, chociaż wielu od tego czasu próbowało i nie udało im się odtworzyć jego unikalnego stylu.
John Wick (2014)
Trudno sobie wyobrazić, że to, co obecnie uważa się za złoty standard filmów akcji, było kiedyś jedynie niskobudżetowym debiutem reżyserskim Chada Stahelskiego. Zawiera jedne z najbardziej intensywnych i innowacyjnych sekwencji akcji z ostatnich kilku lat i dał początek serii kontynuacji, które rywalizują z wielkością oryginalnej części.
Chociaż reżyserskie wycieczki Chada Stahelskiego ograniczają się do Johna Wicka franczyzy, jasne jest, że reżyser ma przed sobą ogromną karierę, gdy zdecyduje się zająć innymi projektami. Ale na razie on (i jego widzowie) wydaje się całkowicie zadowolony z rozszerzenia tego ekscytującego świata akcji.
Lady Bird (2017)
Grety Gerwig Pani Ptak jest powszechnie uważany za jeden z najmocniejszych debiutów reżyserskich 2010 roku dzięki swojej szalonej wyobraźni i głębokiemu zrozumieniu, co to znaczy stać się dorosłym. Saoirse Ronan zapewnia bogatą empatyczną główną rolę, pozwalając widzom utożsamić się z jej wrażliwą postacią, gdy wyrusza ona w zbyt znajomą dla wielu widzów podróż.
Co Pani Ptak radzi sobie lepiej niż większość dramatów o dojrzewaniu, ponieważ nie ignoruje wielu wad swojego bohatera. Christine grana przez Ronana nie jest idealną osobą, ale to błędy, które popełnia w całym filmie, kształtują ją na osobę, którą ostatecznie się staje – co jest doskonałym sposobem przedstawienia podróży, którą wszyscy odbywamy przez życie.
Sokół z masłem orzechowym (2019)
Z Shią LaBeoufem w jednej z jego najbardziej otwartych i wrażliwych ról, Sokół z masłem orzechowym to spektakularne osiągnięcie kina niezależnego. Opowiada niezwykle wzruszającą i przejmującą historię, nie odchodząc zbytnio od własnego sentymentalizmu, utrzymując publiczność zaangażowaną i poruszoną do ostatniej klatki.
Tyler Nilson i Michael Schwartz napisali i wyreżyserowali film w swoim pierwszym (i jak dotąd jedynym) pełnometrażowym projekcie. Chociaż nie można przeoczyć ich talentu reżyserskiego, prawdziwa magia ich twórczości filmowej polega na tym, jak przemyślany i rozważny jest ich scenariusz w stosunku do własnych bohaterów filmu.
Dziedziczny (2018)
Wielu miłośników kina wymienia Ariego Astera jako jednego z najlepszych współczesnych reżyserów horrorów, a to jego debiutancki film Dziedziczny że większość ludzi nadal uważa jego najlepszy projekt do tej pory. Jest to nie tylko niezwykle efektowny i przerażający kawałek nadprzyrodzonego horroru, ale zawiera także jedne z najlepszych występów ostatnich kilku lat.
Dziedziczny ma prawie wszystko, czego można chcieć od horroru – złowrogą fabułę, mnóstwo przerażających obrazów, odważną i dynamiczną narrację, skuteczne, ale rzadkie jumpscare i zabójcze zakończenie, które rywalizuje nawet z najbardziej kultowymi momentami horroru.
10 Cloverfield Lane (2016)
Dana Trachtenberga 10 Cloverfield Lane może nie być najbardziej znanym lub powszechnie uznanym horrorem, jaki kiedykolwiek powstał, ale to zdecydowanie nie przeszkadza mu być jednym z najlepszych. Jest cichy i nastrojowy, kiedy trzeba, ale w bardziej emocjonujących momentach jest też intensywny.
10 Cloverfield Lane pozostaje również jedynym pełnometrażowym projektem Trachtenberga do tej pory (z wyjątkiem jednego odcinka Czarne lustro ) , ale fani z niecierpliwością czekają na powrót reżysera jeszcze w tym roku z wyczekiwanym Drapieżnik odrodzenie, Ofiara .
Ex Machina (2014)
Od czasu wydania jego klasyka science-fiction Była maszyna w 2014 roku Alex Garland stał się jednym z najbardziej uznanych i płodnych nazwisk w gatunku science fiction. Ale jego sukces zaczął się od tajemniczego Była maszyna , złowroga eksploracja ludzkiej kondycji i naszego związku z technologią.
Gdyby nie wpływ autorów takich jak Garland, nie sposób sobie wyobrazić, jak wyglądałby dzisiaj gatunek science fiction. Z Była maszyna Do Unicestwienie I Deweloperzy, miał ogromny wpływ na to, jak widzowie reagują na bardziej prowokujące do myślenia, tematyczne historie science fiction.
Wynoś się (2017)
Dla wielu ludzi, Wysiadać to najlepszy horror współczesności. Zjadliwa krytyka społeczna Jordana Peele'a zuchwale zmienia ten już i tak intensywny thriller w coś o wiele bardziej aktualnego i obrzydliwego poprzez fascynującą analizę pokoleniowego rasizmu w Ameryce.
Kiedy ludzie mówią o nowej fali „podwyższonego horroru”, którego tak często dziś obserwujemy, łatwo jest wskazać na Wysiadać jako pierwszy prawdziwy tego przykład w kinie głównego nurtu. Nawet z jego kontynuacją Nas , Peele użył tego samego porywającego komentarza, aby przenieść swoją nadprzyrodzoną historię do sfery domowej.
Prezent (2015)
Być może najbardziej niedoceniany wpis na tej liście, autorstwa Joela Egertona Prezent to porywający dramat o mrocznym sekrecie pewnej pary, który zostaje ujawniony przez tajemniczą postać z ich przeszłości. Znakomite kreacje Jasona Batemana i Rebeki Hall ożywiają ten thriller w sposób, który doskonale pasuje do wyjątkowego stylu reżyserskiego Egertona.
Prezent może nie mieć sensacyjnej narracji ani intensywnych scenografii, jak niektóre z tych innych wpisów, ale opowiada swoją historię w skutecznie dojrzały i powściągliwy sposób, który utrzymuje wciągające rzeczy, jednocześnie budując atmosferę tajemnicy, która skrada się pod twoją skórą, nawet bez widza zdając sobie sprawę z tego, co się dzieje.