10 najlepszych debiutów reżyserskich lat 90. według IMDb

Jaki Film Można Zobaczyć?
 
Opublikowano 12 marca 2022 r

Paul Thomas Anderson, Quentin Tarantino i Sam Mendes wyszli prosto z bramy, oglądając epickie filmy w tak charakterystycznym stylu.










W latach 90. studia bardziej niż kiedykolwiek powierzały swoje prace twórcze, co doprowadziło do powstania kilku z najbardziej ekscytujących i wyjątkowych filmów w Hollywood. Ale bardziej imponujące jest to, że studia pozwalały nawet początkującym reżyserom, którzy nie mają żadnego doświadczenia, sterować filmem, a każdy z nich miał wyraźnie różne style tworzenia filmów.



POWIĄZANE: 10 najlepszych reżyserów, z którymi pracował Jack Nicholson

W latach 90. XX wieku na rynku pojawiło się wielu wizjonerskich twórców filmowych, a dekada ta jest skarbnicą epickich dramatów pod przewodnictwem autora. Paul Thomas Anderson, Quentin Tarantino i Sam Mendes – ci ukochani filmowcy pokazali światu, co mieli do zaoferowania w latach 90., i od razu wyszli z domu z rozmachem.






Paul Thomas Anderson: Twarda ósemka (1996) - 7,2

Anderson jest najbardziej znany z epickich dramatów, takich jak Noce Boogie , Tam będzie krwawo i najnowsze Pizza Lukrecyjna . Ale wcześniej reżyser wypuścił stosunkowo skromny i szczupły, 100-minutowy, niskobudżetowy thriller kryminalny, Ciężka ósemka .



Podczas gdy Anderson zwykle współpracuje z dużymi zespołami, ten film kryminalny ma małą, ale świetną obsadę, ponieważ opowiada o weteranie hazardu, który bierze pod swoje skrzydła naiwnego i zagubionego w świecie dwudziestolatka w Las Vegas. I choć film nie ugruntował całkowicie stylu reżysera, Anderson wybrał aktorów, którzy stali się jego wieloletnimi współpracownikami, w tym Philipa Seymoura Hoffmana, Johna C. Reilly'ego i Philipa Baker Halla.






Peter Farrelly: Głupi i głupszy (1994) - 7.3

Głupi i głupszy właśnie o to chodzi – jeden z najgłupszych filmów, jakie kiedykolwiek powstały – ale jednocześnie daje mnóstwo frajdy i obecnie jest uważany za klasyczną komedię. To właśnie ten film otworzył wrota Petera Farrelly’ego, podobnie jak wiele innych absurdalnych komedii w tym samym duchu, a prawie wszystkie z nich przyniosły ogromne zyski ze sprzedaży biletów.



Co ciekawe, podczas gdy Farrelly stał się głównym reżyserem skandalicznych komedii pełnych toaletowego humoru, filmowiec zajął się reżyserią Zielona Książka , dramat nagrodzony za najlepszy film. Różnica pomiędzy Zielona Książka I Głupi i głupszy to dzień i noc, ale komedia z 1994 roku cieszy się dużym uznaniem sama w sobie.

Christopher Nolan: Podążanie (1998) – 7,5

Jako reżyser Christopher Nolan ma ogromną władzę, prawdopodobnie nawet większą niż starsi mężowie stanu, tacy jak Steven Spielberg. Kiedy w zeszłym roku reżyser opuścił Warner Bros., toczyła się wojna licytacyjna i nawet Netflix był skłonny nagiąć w jego sprawie swoje rygorystyczne zasady. A oznaki tego geniuszu były już w jego pierwszym filmie, Następny .

POWIĄZANE: 10 niepopularnych opinii na temat filmów według Christophera Nolana

Film opowiada o londyńskim pisarzu, który podąża za ludźmi po mieście i wykorzystuje ich życie jako inspirację do swoich powieści. I jak to bywa w filmach Nolana, prowadzi to do nieprawdopodobnego finału. To niemal sprawia, że ​​widzowie życzą sobie, aby studia pozbawiły go ogromnych budżetów, ponieważ przoduje w thrillerach o niskim budżecie, czy to tym, czy Memento .

Kevin Smith: Urzędnicy (1994) - 7,7

Urzędnicy to dzień z życia dwóch próżniaków pracujących w sklepie spożywczym i wypożyczalni wideo, który wyznaczył zupełnie wyjątkowy sposób niezależnego kręcenia filmów. Kevin Smith osiągnął w tej komedii coś wspaniałego, co stanowi podstawę jego całej kariery.

Wpływ Urzędnicy przewijało się przez całą filmografię Smitha, a to, co osiągnął przy mikroskopijnym budżecie, jest niewiarygodne. Ma tak wspaniałą spuściznę, w przygotowaniu była kontynuacja, a nawet kreskówka oparta na kultowym filmie. Chociaż kreskówka była krótkotrwała, więcej Urzędnicy jakikolwiek rodzaj warto obejrzeć.

John Singleton: Boyz N The Hood (1991) – 7,8

John Singleton może nie był cudownym dzieckiem jak wielu innych filmowców, którzy debiutowali jako reżyserzy w latach 90., ale mimo to stał się reżyserem o ugruntowanej pozycji i ma na swoim koncie mnóstwo udanych filmów.

Reżyser często obsadza raperów i kręci filmy oparte na napięciach w śródmiejskich miastach Boyz N. Kaptur jest doskonałym przykładem obu tych znaków towarowych. Film z Ice Cube opowiada o trzech młodych mężczyznach, którzy robią wszystko, co w ich mocy, aby uniknąć przemocy i niebezpieczeństw, jakie niosą ze sobą surową dzielnicę Crenshaw. Film wywarł trwały wpływ na kulturę i jest nadal aktualny.

Spike Jonze: Być jak John Malkovich (1999) - 7,8

Być Johnem Malkovichem przedstawia jeden z najdziwniejszych romansów w filmach fantasy, opowiadający o mężczyźnie, który znajduje portal do umysłu tytułowego aktora, a następnie wykorzystuje go, aby zdobyć miłość swojego życia. Film z 1999 roku łączy w sobie surrealizm, komedię i romans, czyli trzy główne elementy każdego filmu wyreżyserowanego przez Spike'a Jonze.

Jednakże, chociaż Jonze jest niesamowitym reżyserem i wielokrotnie udowadniał, jak oryginalnym jest filmowcem, sukces ten zawdzięcza także Charliemu Kaufmanowi, który napisał film, a następnie napisał takie klasyki surrealistycznego romansu, jak Wieczne słońce nieskazitelnego umysłu .

Kevin Costner: Tańczy z wilkami (1990) - 8.1

Tańczy z wilkami to jeden z najwspanialszych westernów ostatnich 40 lat. Ponieważ gatunek ten nie był już tak popularny jak 70 lat temu, film z 1990 roku jest najbliżej tego, by cieszyć się taką popularnością w tamtym czasie. Film wyreżyserował sam Kevin Costner, który w swoim debiucie nie dał sobie łatwego wyzwania.

POWIĄZANE: 5 westernów z lat 90., które są niedoceniane (i 5 przereklamowanych)

Zamiast tego skupił się na czterogodzinnym westernowym eposie, a jego wielkie ambicje opłaciły się bardziej, niż ktokolwiek mógł przypuszczać. O dziwo, pomimo zdumiewającego czasu trwania, był to jeden z największych sukcesów kasowych lat 90.

Brad Bird: Żelazny gigant (1999) – 8.1

Żelazny Gigant to historia pochodzenia inna niż wszystkie. Film nie tylko opowiada historię uroczej obcej formy życia, ale także przedstawia światu Brada Birda, który stał się asem w kieszeni Pixara i wspaniałym reżyserem filmów aktorskich.

Klasyczny film z 1999 roku miał wszystkie elementy klasycznego filmu o ptakach, takie jak złożone, ale łatwe do zrozumienia sekwencje akcji, sprytne scenografie, a przede wszystkim serce. Podczas gdy Bird reżyserował klasyczne filmy Pixara, takie jak Iniemamocni filmy i Ratatuj , jego Żelazny Gigant to jego najlepszy film i fani są umieram z chęci zobaczenia Żelazny gigant 2 .

Quentin Tarantino: Wściekłe psy (1992) – 8.3

Na początku lat 90. termin „cudowne dziecko” był nieustannie rozpowszechniany i wielu reżyserów nie doceniało tego określenia, ale dla Tarantino było ono więcej niż odpowiednie. Chociaż Rezerwowe Psy nie spopularyzował nieliniowego opowiadania historii, tak jak jego kontynuacja, Pulp Fiction lub zmienić na zawsze scenariusz, nadal ma swoje skromne osiągnięcia.

Na początek jest to film o napadzie bez napadu, a mimo to według Reddita jest to nadal jeden z najlepszych filmów o napadzie w historii. Co więcej, akcja rozgrywa się głównie w jednym miejscu, co jest niesamowitym wyczynem. Już na bardzo wczesnym etapie pokazano, co Tarantino jest w stanie osiągnąć, nawet przy mikroskopijnym budżecie.

Sam Mendes: Amerykańska piękność (1999) - 8.4

Niektórzy tak myślą amerykańska piękność nie trzyma się dzisiaj tak dobrze, jak wtedy, gdy został wydany w 1999 r. Jednak porusza kwestię tego, przez co każdy w końcu przejdzie, czyli kryzysu, niezależnie od tego, czy będzie to kryzys wieku średniego, kryzys tożsamości czy kryzys rodzinny. A w filmie z 1999 roku jest wszystko to, co powyżej.

Film ma tak wiele tematów i jest jednym z najlepszych filmów, w których można debatować nad znaczeniem, ponieważ w rzeczywistości interpretacja jest prawdopodobnie prawidłowa przez każdego. I podobnie jak wiele innych filmów z 1999 roku, takich jak Klub walki I Magnolia film zachęca ludzi do prowadzenia bardziej sensownego życia. Reżyserowi Mendesowi nie udało się pobić swojego debiutu reżyserskiego, ale niewielu innym reżyserom udało się osiągnąć poziom, który wyznaczył.

DALEJ: 10 faktów zza kulis na temat American Beauty