Pierwszy film Quentina Tarantino „Wściekłe psy” ukazał wszystkie jego mocne strony jako pisarza, w tym wszechstronne postacie gatunkowe.
Debiut pełnometrażowy Quentina Tarantino, Rezerwowe Psy , ujawnił wszystkie swoje mocne strony jako pisarza: ostrą, nieliniową narrację, specyficzne dialogi i wszechstronne postacie. Zwłaszcza ten ostatni okazał się jednym z najbardziej ponadczasowych aspektów pierwszego filmu Tarantino.
POWIĄZANE: 10 najlepszych scen z psami wściekłymi, o których fani wciąż myślą
Obsada Rezerwowe Psy przedstawił widzom styl charakteryzacji Tarantino. Sprawia, że klasyczne archetypy gatunkowe nabierają świeżości dzięki nowym cechom osobowości lub bliskiej znajomości kultury popularnej. Od pana Blonde po Joe Cabota, niektóre postacie z Rezerwowe Psy nadal zalicza się do najbardziej ikonicznych w wersetach Tarantino.
Panie Niebieski
Spośród wszystkich innych złodziei diamentów Rezerwowe Psy Pan Blue wyróżnia się tym, że gra go prawdziwy były przestępca zawodowy, Edward Bunker. Pozostali aktorzy tylko udają, ale Bunker wie, jak to jest znaleźć się w tak ryzykownej sytuacji.
Pan Blue wypowiada się tylko w początkowej scenie w restauracji, ale wciąż ma kilka zapadających w pamięć cytatów, takich jak: „Co jest specjalnego, zabrać cię od tyłu i possać ci kutasa?”
Marvina Nasha
Marvin Nash, grany przez Kirka Baltza, jest policjantem porwanym, bitym i torturowanym przez pana Blonde. Baltz naprawdę przeżuwa scenerię – i uzupełnia historię swojej postaci – gdy Marvin błaga o życie i mówi swoim oprawcom, że jest ojcem. Niestety, nie obchodzi ich to. Na szczęście pan Orange tak robi.
Orange zastrzelił pana Blonde tuż przed spaleniem policjanta żywcem, oszczędzając życie Marvina na kilka godzin (zanim jak na ironię dotrze Miły Gość Eddie). Marvin może nie odgrywać dużej roli w fabule Rezerwowe Psy , ale to jest kluczowe. Po tym, jak pan Orange uratował go, rozmowa policjanta z gliniarzem ujawnia główny zwrot akcji filmu: pan Orange jest szczurem.
Pan Brown
Rola, jaką wyznaczył sobie Tarantino, panie Brown, jest tak samo mała, jak rola pana Blue. Ale podobnie jak Blue, Brown wciąż ma kilka niezapomnianych chwil. Początkowo protestuje przeciwko swojemu pseudonimowi w scenie kodowania kolorami, ponieważ, jego zdaniem, pan Brown jest trochę za blisko pana S***.
W scenie otwierającej pan Brown przedstawia jego interesujące podejście do utworu Madonny Like a Virgin. Tym monologiem Tarantino ustanowił swój własny, niepowtarzalny styl dialogu: typowe postacie gatunkowe osadzone w rzeczywistości poprzez przyziemne rozmowy o popkulturze.
Detektyw Holdaway
Detektyw Holdaway to partner pana Orange, grany przez Randy'ego Brooksa, który uczy go, jak działać pod przykrywką, zanim przyjmie swoje pierwsze przebranie.
POWIĄZANE: 10 znaków towarowych Tarantino w Reservoir Dogs
Holdaway bardziej przypomina nauczyciela aktorstwa niż detektywa. Mówi panu Orange, że tajniakiem musi być Marlon pieprzony Brando, aby przekonać innych gangsterów, że jest jednym z nich. Ta postać ugruntowała trop Tarantino łączący pracę pod przykrywką z aktorstwem.
Miły facet Eddie
Syn szefa, Miły Gościu Eddie Cabot, to uprawniony, uprzywilejowany kretyn, którego histerycznie gra Chris Penn. Początkowo jest przedstawiany jako głupkowata postać, ale okazuje się dość złowrogi.
Eddie okazuje się równie bezwzględny jak pan Blonde, jego najbliższy przyjaciel w załodze, kiedy nie waha się zastrzelić policjanta, aby go pomścić.
Panie Różowy
Pan Pink jest bez wątpienia najzabawniejszą postacią w filmie. Jako rola pomocnicza, nieobciążona żadnymi dramatyzmami, może swobodnie odgrywać rolę komiksu, który potrafi błyskotliwie patrzeć z boku. W swojej karierze gwiazdorskiej Steve Buscemi wykonuje błyskawiczne komedie.
Charakteryzuje się niczym uzbrojonego George’a Costanzy. Kilka minut przed tym, jak znalazł się w krwawej strzelaninie policyjnej, Pink protestował przeciwko automatycznemu dawania napiwków i odmawiał wpłacenia złotówki za napiwek dla kelnerki.
Panie Blondie
Najbardziej bezwzględny i psychotyczny ze złodziei klejnotów, pan Blonde, zajmuje centralne miejsce w najbardziej kultowej (i najbardziej niepokojącej) scenie filmu, w której tańczy po magazynie, torturując policjanta dla zabawy.
Powołany do życia przez lodowatą charyzmę i śmiertelnie poważny humor Michaela Madsena, Pan Blonde był pierwszym z wielu znienawidzonych, ale dziwnie czarujących złoczyńców Tarantino. Sadystyczne skłonności pana Blonde można było później zobaczyć u Zeda, Billa, Calvina Candie i pułkownika Hansa Landy.
Joe Cabota
Szef mafii odpowiedzialny za napad poza ekranem, Joe Cabot, to typowo capo o kamiennej twarzy, budzący szacunek wszystkich wokół niego. Świetnie zagrał go Lawrence Tierney, jeden z najpodlejszych i najbardziej szorstkich aktorów ekranowych wszechczasów.
POWIĄZANY: 10 klasycznych filmów, o których mowa w „Wściekłych psach”
Tym, co sprawia, że Joe naprawdę zapada w pamięć – i wyróżnia go spośród podobnych bohaterów – są zabawne, suche wypowiedzi Tierneya: Nie jesteś Panem Fioletowym. Jakiś facet wykonujący inną pracę to Mr. Purple. Jesteś Panem Różowym!
Panie Pomarańczowy
Pan Orange to (uwaga, spoiler!) tajny policjant, którego tożsamość stanowi sedno całej narracji. Ten zwrot akcji jest subtelnie zapowiedziany w scenie otwierającej, kiedy Pan Orange karci Joe za to, że Pink nie dał napiwku. Tę postać znakomicie gra Tim Roth, który oddaje zarówno Godardowski chłód tej postaci, jak i dramatyczne niuanse gliniarza wśród oszustów.
Roth spędza pierwszą połowę filmu krwawiąc od wystrzału, ale w serii retrospekcji w drugiej połowie zaczyna błyszczeć dzięki gorliwym przygotowaniom pana Orange do ostatecznie tragicznej tajnej operacji.
Panie White
Rezerwowe Psy Pan White był pierwszym z wielu wielkich antybohaterów Tarantino. Niekoniecznie jest dobrym facetem; jest po prostu otoczony jeszcze gorszymi facetami, więc publiczność mu kibicuje. Podobnie jak Roth u jego boku, Harvey Keitel wnosi do tej roli gatunkowej mnóstwo patosu.
Pan White nie jest zwykłym antybohaterem, ponieważ ma sympatyczne cechy. Z panem Orange rozwija ciepłą relację ojciec-syn, co czyni go sympatycznym i można się z nim utożsamić. Jednak ta dynamika kończy się tragedią w przesiąkniętej krwią ostatniej scenie, gdy pan White zdaje sobie sprawę, że zawinił swoje zaufanie i że jego zastępczy syn go zdradził.
DALEJ: 10 sposobów, dzięki którym wściekłe psy nadal radzą sobie dzisiaj