Niektórzy filmowcy szukają inspiracji we własnym życiu, a powstały film może być fantastyczny, jeśli zostanie odpowiednio nakręcony.
W sezonie rozdania nagród nazwisko Stevena Spielberga powróci na koniec języka wszystkich dzięki jego nowemu filmowi Fabelmanowie Premiera przewidziana na 23 listopada. Nadchodzący film Spielberga różni się od pozostałych jego arcydzieł, ponieważ jest na wpół autobiograficzną opowieścią o jego własnym życiu, w której fikcyjna postać wciela się w młodego, aspirującego reżysera zmagającego się z nieudanym małżeństwem rodziców.
Fabelmanowie Od premiery na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto zbiera entuzjastyczne recenzje, ale Spielberg nie jest pierwszym filmowcem, który zilustrował własne życie na potrzeby materiału. Filmy pół-autobiograficzne są zaskakująco powszechne, niezależnie od tego, czy twórca filmowy przywraca wspomnienia z młodości, czy też trudy, jakie napotkał podczas zmiany kulturowej.
Amarcord (1974) - 87%
Federico Fellini był jednym z najwybitniejszych włoskich autorów Amarcord to jeden z jego najbardziej uznanych filmów, zdobywca Oscara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny oraz dwie nominacje, które Fellini otrzymał za najlepszą reżyserię i oryginalny scenariusz. Historia jest serią winiet opowiadających o ekscentrycznych mieszkańcach małego miasteczka w faszystowskich Włoszech, opowiedzianych z punktu widzenia młodej nastolatki Titty.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów biograficznych wszechczasów według IMDb
Sam Fellini dorastał w podobnych okolicznościach w mieście Rimini (w pobliżu miejsca akcji filmu) i oparł Tittę częściowo na przyjacielu z dzieciństwa, Luigim „Titcie” Benzim (przez New York Timesa ). Być może perspektywa nastolatków wyjaśnia, dlaczego tak wiele postaci ma dziecięcą obsesję na punkcie seksu, jak na przykład młoda Titta i wujek Teo.
Prawie sławny (2000) - 89%
Prawie sławny to historia młodego niedoszłego dziennikarza muzycznego Williama Millera, który rozpoczyna przygodę z zespołem Stillwater. Biorąc pod uwagę, dla kogo pisał Cameron Crowe Rolling Stone'a już jako nastolatek stworzył główne postacie na podstawie własnego życia, co czyni jego komediodramat jego najbardziej osobistym filmem (poprzez Indiewire ). Chociaż Stillwater jest zespołem fikcyjnym, prawdopodobnie opiera się w dużej mierze na prawdziwych zespołach, takich jak The Eagles czy Led Zeppelin.
Nie tylko jest Prawie sławny to wciągająca historia o dorastaniu i miły hołd złożony zespołom rockowym lat 70., to jeden z najlepszych „pozbawionych fabuły” filmów o spędzaniu wolnego czasu. Widz poznaje zespół tak samo jak William, a widok gitarzysty Russella Hammonda, który go zdradza, po tak dobrej zabawie, naprawdę łamie serce.
Wielki czerwony (1980) - 90%
Wielki Czerwony to bardzo niedoceniany film o II wojnie światowej, opowiadający o pięciu żołnierzach tytułowej 1. Dywizji Piechoty. Film ma kilka imponujących sekwencji bitewnych i świetne kreacje takich aktorów jak Lee Marvin i Mark Hamill, ale wyróżnia go fakt, że reżyser Samuel Fuller wykorzystał swoje własne doświadczenia wojenne jako podstawę historii.
POWIĄZANE: 10 filmów o II wojnie światowej, które wyrzuciły realizm przez okno
Podobnie jak sierżant i jego oddział, Fuller służył w „Wielkiej Czerwonej”, a nawet brał udział w wyzwoleniu obozu koncentracyjnego w Falkenau (przez RogerEbert.com ). Sekwencja wyzwolenia jest najbardziej rozdzierająca serce w filmie, ponieważ jest prawie pozbawiona dialogów i ukazuje Sarge'a niezdolnego do ratowania cierpiącego dziecka, co ilustruje drastyczne tragedie wojny.
Zagubieni w tłumaczeniu (2003) - 95%
Utracony sens po tłumaczeniu był ulubieńcem krytyków i niespodziewanym hitem wśród publiczności, przynosząc na całym świecie ponad 118 milionów dolarów dochodu przy budżecie wynoszącym 4 dolary (za pośrednictwem Box Office Mojo ). Film ukazał talent reżyserski Sofii Coppoli, Scarlett Johansson jako wschodzącej wówczas gwiazdy i dramatyczne wpadki Billa Murraya, ponieważ niektórzy fani wciąż chcą kontynuacji tego niesławnego klifu.
Film zawiera także elementy luźno autobiograficzne, gdyż Coppola spędził dużo czasu w Japonii (via Odloty ), prawdopodobnie prowadząc do tego samego rodzaju szoku kulturowego, jakiego doświadcza Bob. Ponadto Coppola napisał Utracony sens po tłumaczeniu przed jej rozwodem ze Spikiem Jonze, który mógł posłużyć za podstawę dla męża Charlotte, Johna.
Amerykańskie graffiti (1973) - 96%
Zanim ugruntował swoją spuściznę jako ikony popkultury Gwiezdne Wojny , wielkim dziełem George’a Lucasa było Amerykańskie graffiti , uwielbiana komedia dla nastolatków, która wywarła ogromny wpływ na wiele późniejszych filmów o dojrzewaniu. W jednym ze swoich najlepiej wyreżyserowanych filmów Lucas wykazał się innowacyjnością, tworząc strukturę filmu i autentyczną narrację dla nastolatków, wymyślając założenia filmu na podstawie własnych lat nastoletnich.
Amerykańskie graffiti Akcja rozgrywa się w rodzinnym mieście Lucasa, Modesto w Kalifornii, a zamiłowanie Johna Milnera do wyścigów dragsterów to jedyna rzecz, którą reżyser dzielił dorastając, co również omal nie zakończyło się jego śmiercią (poprzez SlashFilm ). Fakt, że znaczna część filmu jest inspirowana prawdziwym życiem, nadaje mu także atmosferę melancholii, szczególnie gdy epilog pokazuje, że dwójka bohaterów jest skazana na przedwczesną śmierć.
Persepolis (2007) – 96%
Na podstawie autobiograficznej powieści graficznej Marjane Satrapi. Persepolis to film o dojrzewaniu, oparty na życiu młodego „Marji” po rewolucji irańskiej. Satrapi sama napisała i wyreżyserowała film wraz z innym francuskim pisarzem graficznym Vincentem Paronnaudem.
POWIĄZANE: 10 najlepszych powieści graficznych nie o superbohaterach według Rankera
Adaptacja filmowa spotkała się z uznaniem krytyków i była nominowana do wielu nagród, w tym do Oscara za najlepszy film animowany. Od młodzieńczego buntu po dorastanie pod opresyjnym reżimem – historia Marji jest opowiedziana potężnym głosem, dając relację z pierwszej ręki o zmaganiach, które nastąpiły podczas zmiany kulturowej.
Żegnajcie dzieci (1988) - 97%
Ponieważ tak wielu wspaniałych filmowców przeżyło II wojnę światową, logiczne jest, że w swoich dziełach umieścili najbardziej śmiercionośny konflikt w historii ludzkości. Louisa Malle’a Żegnajcie dzieci to podejście francuskiego filmowca do tematu, opowiadające historię młodego chłopca, który odkrywa, że dyrektor jego szkoły udziela schronienia żydowskim dzieciom.
Żegnajcie dzieci został zainspirowany działaniami prawdziwego katolickiego księdza Père Jacquesa, który był dyrektorem szkoły z internatem w Malle (za pośrednictwem Szkoła Filmowa odrzuca ). Wiedząc o tym, jego filmowy odpowiednik, Père Jean, okazuje mu ogromne współczucie, a zakończenie filmu, w którym nie jest w stanie uratować tytułowego dzieci , staje się jeszcze bardziej wyciskaczem łez.
400 ciosów (1959) - 99%
400 ciosów mógł być fabularnym debiutem François Truffauta, ale widzowie już mogą zobaczyć, jak filmowiec staje się jedną z najważniejszych postaci francuskiej nowej fali. Film jest okruchem życia Antoine’a Doinela, zbuntowanego chłopca, który jest niezrozumiany i źle traktowany przez wszystkich dorosłych w jego życiu.
Truffaut włożył wiele w Antoine’a, będąc kłopotliwym dzieckiem, które nigdy nie znało swojego biologicznego ojca i miał trudną relację z rodzicem adopcyjnym (poprzez Kolekcja kryteriów ). To sprawia, że kłótnia Antoine'a z Julienem i późniejsze porzucenie go przez tego ostatniego wydają się bardziej realistyczne niż typowy film o dorastaniu.
Biedronka (2017) - 99%
Solowy debiut reżyserski Grety Gerwig, Pani Ptak podąża za Christine „Lady Bird” MacPherson, nonkonformistyczną nastolatką, która nie pasuje do rówieśników i musi zmagać się z dobrobytem, ale apodyktyczną matką. Film spotkał się z uznaniem krytyków, szczególnie chwaląc kreację Saoirse Ronan i reżyserię Gerwiga.
POWIĄZANY: 10 debiutów reżyserskich popularnych aktorek
Pani Ptak był dziełem miłości Gerwig, która spędziła wiele lat na pisaniu scenariusza i zainspirowały ją własne nastoletnie lata dorastania w Sacramento. Na Festiwalu Filmowym w Nowym Jorku stwierdziła: „Nic w tym filmie dosłownie nie wydarzyło się w moim życiu, ale jest w nim sedno prawdy, które rezonuje z tym, co wiem” (za pośrednictwem IndieWire ).
Fanny i Aleksander (1983) - 100%
Historia brata i siostry, których życie wywraca się do góry nogami, gdy ich matka wychodzi za mąż za agresywnego tyrana biskupa, ale Fanny i Aleksander był kinowym łabędzim śpiewem Ingmara Bergmana. Trzygodzinny czas trwania filmu i wolne tempo sprawiają, że nie jest on dla każdego, ale wielbiciele tacy jak Sam Mendes uważają go za jeden ze swoich ulubionych filmów.
Inspirację Bergman czerpał z doświadczeń z własnym ojcem, duchownym, którego opisywano jako osobę posiadającą „zmienną” osobowość (poprzez Niezależny ). Scenę, w której duch biskupa Vergerusa drwi z Aleksandra, mówiąc, że nigdy nie będzie wolny, czyta się zupełnie inaczej w tym kontekście, jak stwierdzenie samego Bergmana, że nigdy nie będzie w stanie całkowicie uwolnić się od wpływów ojca.
DALEJ: 10 filmów sportowych, o których nie wiedziałeś, opartych na prawdziwych historiach