Film zapewnia wiele do przeżuwania, a odpowiednie wątki fabularne są wykonywane na tyle dobrze, że cała podróż jest warta zachodu.
Recenzja „Myśl jak mężczyzna”
Film zapewnia wiele do przeżuwania, a odpowiednie wątki fabularne są wykonywane na tyle dobrze, że cała podróż jest warta zachodu.
Zespołowe komedie romantyczne są często obszernym i powierzchownym spojrzeniem na tak zwaną całość sceny randkowej, a nie inwestycją w jedną, głębszą opowieść o miłości. Filmy takie jak On po prostu nie jest w tobie lub którykolwiek ze świątecznych rom-comów z ostatnich kilku lat - Walentynki, Sylwester - są sukcesami w dużej mierze dlatego, że przyciągają szeroką sieć widzów swoimi gwiazdorskimi obsadami. Jednak, Myśl jak mężczyzna ma pod tym względem gorszą bitwę, ponieważ zawiera obsadę głównie afroamerykańskich gwiazd.
Prawdziwe pytanie (jak zawsze) brzmi: czy ten film spodoba się szerszej publiczności? I bardziej do rzeczy: czy to w ogóle ma jakiś urok?
Fabuła kręci się wokół grupy męskich przyjaciół granych przez Michaela Ealy'ego ( Przebudzenie podziemia ), Terrence Jenkins ( Gra ), romski Malco ( 40-letnia dziewica ), Kevin Hart ( Śmierć na Pogrzebie ) i rezydenci biali przyjaciele Jerry Ferrara ( Otoczenie ) i Gary Owen ( Dom Payne ). Każdy z nich reprezentuje pewien „typ” – „marzyciel”, „luniak”, „gracz”, „chłopak mamusi”, mizogin – ale wszyscy rzucają kolektywną kulę, gdy komik Steve Harvey – lub jak nazywa go film, „ten gospodarz” Family Feud ' - pisze książkę, która obnaża wewnętrzne mechanizmy umysłów mężczyzn przed wszystkimi kobietami szukającymi wsparcia w wojnie miłości.
Kiedy dziewczyna 'typuje' - łatwa dziewczyna Meagan Dobra ( Nienarodzone ), samotna mama Regina Hall ( Straszny film ), samotna kariera gal Taraji P. Henson ( Zgiełk „N Flow” ) i „jedną z chłopaków” Gabrielle Union ( Bad Boys 2 ) - w końcu spotykają swoich kolegów, robią to z nastawieniem, aby nie popełniać tych samych starych błędów i robić rzeczy na sposób Steve'a Harveya. Kiedy jednak chłopcy dowiadują się, że dziewczyny używają książki jako romantycznego przewodnika, przystępują do psychologicznego kontrataku, aby odzyskać utraconą ziemię na polu bitwy.
Michael Ealy i Taraji P. Henson w „Myśl jak człowiek”
Myśl jak mężczyzna Największą siłą jest jakość jego konstrukcji: jest znacznie mądrzejszy zarówno pod względem struktury, jak i historii niż wiele innych rom-comów ensemble. (Jest to również mądrzejszy, niż wielu widzów może się spodziewać po obejrzeniu zwiastunów). Oczywiście, cała sprawa jest bezwstydnym (a jednocześnie haniebnym) poparciem bestsellerowej książki samopomocy Steve'a Harveya, ale scenarzyści David A. Newman i Keith Merryman - duet, który napisał tematyczny rom-com Przyjaciele z korzyściami - i reżyser Tim Story ( Fantastyczna Czwórka , Fryzjer ) udało się stworzyć na czas, beztroskie i (co najważniejsze) uczciwe spojrzenie na to, czym polityka płci stała się w nowym tysiącleciu – i na wszystkie zamieszanie i zmagania, które się z tym wiążą. Krótko mówiąc: jest to prawdopodobnie jedna z lepszych i bardziej zabawnych adaptacji samopomocy, którą prawdopodobnie zobaczysz.
Sam film jest skonstruowany jako kronika wojny, zaczynając od animowanego segmentu o męskości, który jest wyciągnięty z serialu animowanego Odludzie . Stamtąd zapoznajemy się z naszymi różnymi męskimi i żeńskimi „typami”, zanim przejdziemy do „przeciw”. rundy, w których typy są ułożone w pary, które tworzą zazębiające się wątki fabularne filmu (na przykład „Chłopiec mamy kontra samotna matka”). Następnie film prowadzi nas przez znaną formułę rom-com miłości, zerwania i pojednania – aczkolwiek z całkowitą samoświadomością własnej utartej ścieżki (jak wyraża się w niezbyt subtelnej narracji postaci Kevina Harta).
Od lewej: Meagan Good, Romski Malco, Regina Hall, Gary Owen, Terrence Jenkins, Kevin Hart
Podczas gdy wymyślna struktura fabuły i jawne poleganie na „typach” postaci wydaje się, na papierze, jak przepis na płaski i dwuwymiarowy film, obsada Myśl jak mężczyzna udaje się (w większości) podnosić ich archetypy i przekształcać je w postacie, z którymi mogą się wiązać widzowie obu płci. Niektórzy aktorzy - Ealy, Henson, Hall i Malco - są z pewnością lepsi (w niektórych przypadkach) dużo lepiej) niż inni - Jenkins, Good, Ferrara - ale słabsi aktorzy są parowani z silniejszymi aktorami, dzięki czemu sceny z poszczególnych relacji nigdy nie są kompletnymi katastrofami, nawet jeśli słabsze ogniwa słabną. Podobnie, niektóre wątki są lepsze od innych (Henson i Ealy są zdecydowanie najlepsze), ale wszystkie są wystarczająco rozwinięte i oferują spore (jeśli nie przewidywalne) korzyści. Najmocniejsze sceny to momenty, w których pary rozdzielają się na swoje męskie i żeńskie stada w celu humorystycznego rozmyślania i gadania o śmieciach – z wyjątkiem scen z udziałem Meagan Good i jej najlepszej przyjaciółki granej przez La La Anthony (żonę Carmelo), które są jak dyskursy na temat okropne aktorstwo.
Trzeba przyznać filmowi, że różne „typy” i układy relacji są w pewnym stopniu istotne – to znaczy, łatwo jest rozpoznać nasze własne relacje i/lub osobowości przynajmniej w jeden scenariuszy lub postaci. Merryman i Newman nie boją się również zerwać ze zwykłą nieśmiałą polityką rom-com politycznej poprawności; Myśl jak mężczyzna to prawdopodobnie najlepsze użycie znaków „tokenowych”, jakie widziałem.
Gary Owen kradnie wiele chwil, gdy Bennett, nudny, szczęśliwie żonaty biały facet, który jest zawsze gotowy i chętny do zaoferowania trochę mądrej, zrównoważonej mądrości swoim walącym w piersi czarnym przyjaciołom. Owen całkowicie stawia na głowie zwykłą karykaturę (żetonowy członek grupy), będąc bez skrupułów tym, kim jest: nudnym, białym, szczęśliwie żonatym i w lepszej sytuacji. Obecność Owena i Ferrara tworzy jeszcze lepszą dynamikę w grupie: sceny, w których faceci kłócą się o zachowania i postawy, które są endemiczne dla czarnej i/lub białej kultury, są szczere, szczere i odświeżające.
Jeśli chodzi o ton, film nie jest związany z oferowaniem przesadnego slapsticku lub sprośnego humoru (te aspekty są dobrze objęte kwarantanną w postaci Kevina Harta) - raczej, Myśl jak mężczyzna zajmuje się opowiedzeniem bardziej autentycznej i dosadnej historii o miłości i związkach, posypanej kilkoma gagami wzroku (Kevin Hart jest krótki - rozumiesz?), powtarzającymi się żartami (patrz: epizod Chrisa Browna jako śmiecia Lothario), kilkoma mrugającymi okiem celebrytami kamee i mnóstwo humoru obserwacyjnego. Ci, którzy tęsknią za „komediowym” końcem „komedii romantycznej”, mogą czuć się nieco niedorozwinięci – z drugiej strony film zapewnia wiele do przeżuwania, a odpowiednie wątki fabularne są wykonywane wystarczająco dobrze, aby cała podróż była warta zachodu.
Myśl jak mężczyzna gra teraz w kinach. Jest oznaczony jako PG-13 za treści erotyczne, trochę surowego humoru i krótkotrwałe zażywanie narkotyków.