Jedi i Sithowie używają siedmiu różnych form walki na miecze świetlne w Gwiezdnych wojnach - oto wszystko, co musisz wiedzieć o każdym z nich i kto z czego korzysta.
Miecz świetlny jest tradycyjną bronią Jedi i Sithów, a oto przewodnik po wszystkich siedmiu postaciach miecza świetlnego widocznych w Gwiezdne Wojny . Kiedy Luke Skywalker po raz pierwszy zobaczył miecz świetlny swojego ojca, był nim zafascynowany. ' To jest broń rycerza Jedi, - wyjaśnił mu Obi-Wan Kenobi. ' Nie tak niezdarny ani tak przypadkowy jak blaster. Elegancka broń na bardziej cywilizowany czas. '
Wiele lat później Luke zaczął uczyć innych sposobów Jedi, a niektóre z jego notatek zostały zachowane w przewodniku po wszechświecie Sekrety Jedi . Tam ujawnia, dlaczego miecz świetlny nie przypomina żadnej innej broni. ' Mówi się, że posługiwanie się mieczem świetlnym jest mniej podobne do wymachiwania mieczem, a bardziej do kierowania strumieniem mocy, ' on napisał. ' Kiedy jesteś dostrojony do Mocy, twoje myśli i działania stają się częścią tego samego przepływu energii, która jest następnie kierowana przez kryształ kyberu do ostrza miecza świetlnego. W rezultacie, chociaż techniki walki w świecie rzeczywistym można czasami zidentyfikować w walce na miecze świetlne, zostały one mocno zmodyfikowane.
Kontynuuj przewijanie, aby czytać dalej Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.
Istnieje siedem form walki mieczem świetlnym. W erze prequeli wszyscy Jedi wydają się być wyszkoleni w formach I i III, ale jako padawani są zachęcani do eksperymentowania z innymi formami i znalezienia takiej, która im odpowiada. Oczywiście jest na to moda; niektóre formy są lepiej przystosowane do walki, przez co stają się bardziej powszechne, gdy galaktyka toczy wojnę, podczas gdy inne są obronne, a tym samym postrzegane w spokojniejszych czasach. Najlepsi Jedi opanują wiele form miecza świetlnego, przełączając się między nimi, gdy zajdzie taka potrzeba. Oto wszystko, co musisz wiedzieć o wszystkich siedmiu formach.
Formularz I: Shii-Cho
Shii-Cho jest ogólnie uważany za najstarszą formę miecza świetlnego i najbardziej elementarną; w rezultacie, każdy Jedi zaczyna się od nauki Shii-Cho i często Jedi powraca do tego stylu walki, gdy wszystkie inne techniki zawiodły. Forma I jest prosta, ale skuteczna i może wydawać się dość brutalna i agresywna, ponieważ wiąże się z szybką falą uderzeń; wygląd jest jednak mylący, ponieważ Jedi naprawdę staje się mistrzem Formy I tylko wtedy, gdy osiągnie wewnętrzny spokój, w którym ostrze miecza świetlnego jest zasadniczo przedłużeniem ich istoty. Praktycy Form Po wykonaniu ataku zawsze wracam do postawy obronnej iw konsekwencji, podczas gdy Sith uczą się Shii-Cho, zwykle porzucają ją na rzecz bardziej autentycznie agresywnych form. Prawie wszyscy Jedi, których widziano Gwiezdne Wojny: Wojny Klonów od czasu do czasu uciekaj się do Shii-Cho.
Formularz II: Makashi
Bez wątpienia kilku pierwszych Jedi (i Sithów), którzy władali mieczami świetlnymi, działało ze znaczną przewagą, ale wkrótce stały się one znacznie bardziej powszechne. W związku z tym Jedi musieli stworzyć nowe style walki, pozwalające jednemu użytkownikowi Mocy za pomocą miecza świetlnego skutecznie pokonać drugiego. Makashi to pełna wdzięku forma odpowiednia dla wprawnych pojedynkowiczów, która polega na ostrożnych i kontrolowanych ciosach zamiast na sile i sile. Został również zaprojektowany, aby pomieścić bardziej eksperymentalne projekty mieczy świetlnych, takie jak miecze świetlne z osłoną krzyżową powszechne podczas stu lat ciemności, a nawet użycie drugiego ostrza strzelającego. Makashi wyszedł z mody, kiedy wierzono, że Sithowie wymarli, ale praktykowało go jeszcze kilku Jedi, w tym Ki-Adi-Mundi. Hrabia Dooku był mistrzem Makashiego, dumnym ze swojej reputacji przerażającego wojownika i rzeczywiście, ta duma mogła być jedną z rzeczy, które doprowadziły go na ciemną stronę. Dooku wyszkolił Asajj Ventress w tej formie, a Yoda był w stanie rozpoznać jego dzieło na pierwszy rzut oka.
Formularz III: Soresu
Soresu to Trzecia Forma, powszechnie uważa się, że powstała w odpowiedzi na rosnącą liczbę miotaczy w galaktyce; pozwala Jedi blokować, a nawet odbijać pociski z miotacza tylnego. W czasach prequelowej trylogii wszyscy Jedi byli szkoleni w Soresu, po części dlatego, że jest to w rzeczywistości niezwykle przydatne ćwiczenie. ' Początkowo [Padawani] skupiali się głównie na obronie, ucząc się blokować wybuchy laserów, mając na sobie specjalne hełmy, które zasłaniały ich wzrok, Luke Skywalker zauważa w przewodniku po wszechświecie Sekrety Jedi . ' W ten sposób mogli nauczyć się, jak pozwolić Mocy być ich przewodnikiem. Dopiero po opanowaniu sztuk obronnych mogli zacząć uczyć się technik ofensywnych pod okiem jednych z najlepszych pojedynkowiczów, jakich miał do zaoferowania Zakon Jedi. „Obi-Wan Kenobi był mistrzem Soresu, a Kanan Jarrus był również wyszkolony w Formie III.
Formularz IV: Ataru
Ataru jest jedną z najbardziej agresywnych form, w dużym stopniu polegającą na akrobatyce wspomaganej Mocą, i jako taka została opanowana tylko przez Jedi, którzy są najsilniejsi w Siłach. Koncentruje się całkowicie na ofensywie i najlepiej sprawdza się w pojedynkach jeden na jednego, kiedy mistrz Formy IV próbuje doprowadzić bitwę do tak szybkiego końca, jak to tylko możliwe. Najlepsi mistrzowie Ataru odbijają się od otoczenia, wykonując zamaszyste ataki, które wydają się wychodzić znikąd, zmuszając przeciwnika do defensywy. Został on najwyraźniej użyty przez mistrza Yodę w jego pojedynku z hrabią Dooku Gwiezdne wojny: część II - Atak klonów , ale Anakin Skywalker również był biegły w Ataru. Ponieważ Ataru jest tak agresywny, wielu jego mistrzów okazało się podatnych na pokusy Ciemnej Strony i faktycznie było popularne wśród Sithów.
Formularz V: Shien & Djem So
Jednak ulubioną formą Anakina Skywalkera była Forma V. Została opracowana przez praktykujących Formę III, którzy widzieli potrzebę bardziej ofensywnej przewagi, a więc zawiera wiele mocnych stron Soresu - w tym użycie solidnych bloków i parowania - z silniejszymi kontratakami. i riposty. Shien jest używany głównie w walce na odległość i doskonale radzi sobie z odbijaniem pocisków blasterowych, ale Djem So to wariant przeznaczony do walki ostrze na ostrzu. Djem So używa niekonwencjonalnego odwrotnego chwytu, osobistego faworyta Ahsoki Tano. Co ciekawe, wielu Jedi uważało, że ta forma nie była wierna ścieżce Jedi, ponieważ była niebezpiecznie blisko użycia samej Mocy do ataku, a nie obrony.
Formularz VI: Niman
Forma VI, Niman, jest często postrzegana jako synteza poprzednich form. Była to ostatnia forma, która zyskała powszechną akceptację wśród Jedi i podkreśla równowagę w Mocy. Mistrz Nimana uniknie tradycyjnych słabości wszystkich innych form - ale, co ważne, żadna z korzyści nie będzie tak skuteczna. Według Rycerze losu sourcebook, Jedi, którzy stworzyli Niman, chcieli odnieść zwycięstwo bez dominacji nad przeciwnikiem; chcieli się bronić, a nawet wymierzyć sprawiedliwość bez pokusy władzy. Praktykujący Niman często łączy walkę na miecze świetlne z użyciem samej Mocy i jako taka forma ta stała się popularna wśród wielu Jedi, którzy nie byli zainteresowani sztuką walki. Zaskakujące jest zatem, że Darth Maul polegał na Nimanie w Gwiezdne wojny: część I - Mroczne widmo , być może sugerując, że jego nauczyciel chciał celowo podważyć ulubiony styl walki Jedi.
Formularz VII: Juyo (lub Vaapad)
Ostatnia forma walki mieczem świetlnym, Vaapad, jest najbardziej kontrowersyjna. Według różnych źródeł, prawdopodobnie powstało tysiące lat temu, jako wyrostek Formy I. W przeciwieństwie do innych form, Vaapad zachęca Jedi do przyjęcia swoich emocji, wykorzystując je do rozpalenia nieustannego ataku. W rezultacie większość Jedi, którzy trenowali w Vaapad, ostatecznie przeszła na ciemną stronę i przez długi czas Forma VII została całkowicie wykluczona. w Gwiezdne Wojny ery prequela, Mace Windu stał się jedynym znanym mistrzem Vaapad, rozwijając formę, aby kontrolować swoją wewnętrzną ciemność i kierować ją do godnych celów. Sam Windu obawiał się uczyć innych Vaapada, aby nie zaniedbali go tak, jak on to zrobił, a tym samym nie ulegli swoim emocjom, zamiast je kontrolować.