Ludzie mówią o finale Prison Break - co TY masz do powiedzenia?
[SPOILERY !!!]
Finał czwartego sezonu serialu Ucieczka z więzienia zakończył swoje umierające oceny w swoim piątkowym slocie.
Ostatni sezon szedł naprzód, podczas gdy wszyscy ścigali Scyllę. Chciał tego generał, chciała tego Christina Scofield. Chiny tego chciały. Indie chciały. Do diabła, kto tego nie chciał? Chciałem tego, żeby znaleźć trochę brudu do napisania.
Próbowałem to ułożyć w porządku chronologicznym, ale moja nowa adaptacja powieści Foxa Ucieczka z więzienia robiło się zbyt długo. Końcowa historia stała się zbyt zagmatwana z powodu zwrotów akcji, zwrotów akcji i ponownego pojawienia się starych postaci, że czułem, że może po prostu muszę zaczerpnąć emocji z finału i nie próbować szczegółowo opisywać odcinka. Wszyscy to mówimy. Dobrze?
Tam jest trochę SPOILERY uwzględnione w taki czy inny sposób, więc zostałeś ostrzeżony.
Bracia Michael (Wentworth Miller) i Lincoln (Dominic Purcell) przeszli przez cały serial: od Michaela pozwalającego się uwięzić, aby pomóc uwolnić swojego brata Lincolna za zbrodnię, której nie popełnił, po niekończące się manipulacje, którymi byli przejść, aby osiągnąć swój jedyny prawdziwy cel: wolność.
Generał Jonathan Krantz (Leon Russom) był człowiekiem, który był u władzy, dopóki Michael nie podkopał całej jego infrastruktury, wyrywając różne części Scylli spod jego kontroli. Jedynym sposobem, w jaki generał mógł wywierać wpływ na ludzi, było to, by jego agenci wystawili pod broń wszystkie rodziny i przyjaciół. Dosłownie. W końcu jego elektryczna nagroda była idealnym prezentem za wszystkie jego czyny.
Christina Scofield (Kathleen Quinlan) była paskudna. Matka Lincolna Burroughsa i Michaela Scofielda była we wszystkim paskudnym gwoździem. Była prawdziwym pracownikiem „Firmy”, który zrobił wszystko, co było konieczne, aby wykonać swoją pracę lub cele. Oddała nawet swoje dzieci, aby wpłynąć na jej końcową grę. Kiedy wszystko zostało powiedziane i zrobione, jej śmierć z rąk Sary Tanchredi (Sarah Wayne Callies) była idealna.
Theodore „T-Bag” Bagwell (Robert Knepper) był tragiczną postacią szekspirowską w tym serialu. Zły pod wpływem impulsu, zasmakował legalnej pracy i pokochał ją. Uczciwa praca była jedną z przynęt, których generał używał, aby zmusić go do wykonania jego rozkazu.
Jednak T-Bag miał bystry analityczny umysł, który był marnowany na przestępczość. Ostatecznie rozkazy generała zdawały się popychać T-Bag z powrotem do jego podstawowego trybu mordowania i „innych” rzeczy. Knepper sprawił, że T-Bag był niesamowicie wiarygodny i nie mogłam zdecydować, czy go polubić, nienawidzić, czy mu współczuć. W końcu jego kompulsywna natura, by pójść łatwiejszą ścieżką przestępstwa, wylądowała go z powrotem tam, gdzie to wszystko się zaczęło, w więzieniu z jakimś biednym głupcem trzymającym się kieszeni.
Alexander Mahone (William Fichtner) był katalizatorem działania, gdy miał wystarczającą inspirację. Bardzo podobał mi się portret tej postaci przez Fichtnera. W rzeczywistości podoba mi się większość tego, co robi William Fichtner. Udowadnia, że mężczyźni z cofającymi się liniami włosów mogą wykonać swoją pracę! Chociaż został zmuszony do zostania sojusznikiem Scofielda, w końcu wszystko się ułożyło.
Donald Self (Michael Rapaport) był federalnym, który obiecał immunitet i dał uciekinierom czysty papier do ich pracy. Który następnie został zmanipulowany z powrotem do owczarni, aby być częścią tego obdartego zespołu nie-przestępców (głównie) popełniających przestępcze czyny. W końcu dostał to, na co zasłużył, gdy znalazł się w szpitalu.
Rappaport sprawił, że wierzyliśmy, że Self jest tam, aby pomóc, dopóki nie zwrócił się przeciwko braciom. Wtedy nie wiedzieliśmy, co myśleć o jego lojalności, dopóki nie zdecydowałem, że Self jest lojalny tylko wobec własnej gry końcowej. W końcu, gdy został postawiony w kącie, że tak powiem, jego pisemny sprzeciw wobec federalnych pokazał, że jego lojalność w końcu ugruntowała się w gangu i jestem zmieszany co do jego zakończenia. W pewnym sensie zasługiwał na to za wszystkie swoje manipulacje. Z drugiej strony, kto zasługuje na taki stan wegetatywny?
Wyróżnienie, choć nie była w finale:
Jodi Lyn O'Keefe jako Gretchen Morgan. Nie pamiętam czasu, kiedy postać była tak dobrze zrobiona. O'Keefe grała Gretchen tak dobrze, że A: Nienawidziłam każdej sceny, w której była. B: W każdej scenie, w której jej nie było, miałem nadzieję, że scena produkuje jakąś końcową grę przed śmiercią Gretchen. Tak, było tak źle. Wyrazy uznania dla aktorki za okaleczenie mnie na całe życie.
Finał zwrotów akcji
Wszyscy albo zostali porwani, albo ktoś, kogo znali, został porwany lub miał zostać porwany. Innym kątem, który wciąż na mnie wpadał, było to, że mniej więcej co 30 minut ktoś inny przystawiał pistolet do głowy Michaela. I wszyscy oszukiwali wszystkich. Przynajmniej Michael dokonał sekcji tej przeklętej Scylli.
Wszystkie podstępne manewry, które miały miejsce, pozwoliły niektórym starym twarzom i innym podmiotom rządowym pojawić się i ostatecznie zdobyć przewagę.
W mieszance było kilka świeżych twarzy starych. Fernando Sucre (Amaury Nolasco) i Benjamin Miles „C-Note” Franklin (Rockmond Dunbar). Sucre i C-Note pojawiają się jako C-Note, dzięki któremu każdy może wydostać się z tej niekończącej się spirali problemów prawnych, w które się wpadają, i starają się znaleźć Michaela i Lincolna.
I nagle pojawia się Paul Kellerman (Paul Adelstein) oferujący legalne wyjście z tej całej klęski, ponieważ wydaje się, że jest wspierany przez ONZ. Człowieku, wszyscy w tym byli zaangażowani.
W końcu Kellerman miał moc oczyszczenia wszystkich. Sucre zatrzymuje pióro, którego użył do podpisania swojej wolności. Wszyscy żegnają się. Bliscy wszystkich są bezpieczni.
Koniec wypuścił parę z mojej torby
Kiedy wszyscy wracają do normalności, Michael znowu zaczyna krwawić z nosa. Chyba żartujesz. Potem przeskakujemy do czterech lat później i Michael nie żyje.
Jest cztery lata później i obserwujemy, jak Sara i Michael Jr. zbierają się razem z Sucre, Mahone i Lincolnem, aby złożyć wizytę pamięci w grobie Michaela. Lincoln zostawia zawsze kultowy żuraw origami na szczycie nagrobka.
Moje szybkie ujęcie
Ten finał musiał się spakować w dwie godziny.
Szybka noc: Czy zauważyłeś, że reklama Verizon pokazała strumieniowe wideo w ciągu pierwszej godziny? Pokazywali sceny, które nie miały się wydarzyć przez kolejne 45 minut? Po prostu genialne.
Myślę, że pokaz wymagał mnóstwa dodatkowych zakrętów, zwrotów akcji i kroków, aby dotrzeć do miejsca, w którym byli w finale.
Wydawało się, że scenarzyści nigdy nie mieli gry końcowej, ale pozwolili, by pisanie zaprowadziło ich wszędzie. Dla niektórych to działa, ale w końcu wydaje się, że pisarze starają się wyjaśnić rzeczy, których nie w pełni zbadali lub nie sfinalizowali.
Mimo, że podobało mi się oglądanie finału, było w nim tak wiele różnych zwrotów akcji, że zestarzał się dla mnie. W pewnym momencie czekaliśmy tylko na zamknięcie. To było jak przesadzony film akcji Jamesa Bonda. Czasami jest tak dużo akcji, że kolejna eksplozja nie jest już ekscytująca. Whoopee.
Wydawało się, że śmierć Michaela wyssała ze mnie emocje. To odwracało uwagę od całej podróży przez te cztery lata. Rozczarowało mnie, że po całej tej pracy i wysiłku jedyną prawdziwą nagrodą była jego własna śmierć. Czy to oznacza, że naprawdę uciekł i jest teraz wolny? Nie wiem
Kręciłem się na Twitterze przed i podczas koncertu, a Twitter płonął z powodu frustracji i złości w związku z końcem. Po wszystkim, co powiedziano i zrobiono, wydawało się to antyklimatyczne.
Dla mnie obraz, którego nie mogę wyrzucić z głowy, kiedy wszystko zostało powiedziane i zrobione, to Lincoln umieszczający żuraw origami na nagrobku Michaela. Dla mnie ta smutna i wzruszająca scena będzie prawdopodobnie wspomnieniem całej serii.
Przynajmniej moje emocje zostały wywołane ostatni raz i po raz ostatni udało im się zaangażować moją wyobrażeniową depresję przed zamknięciem napisów końcowych.
Myślałem, że pierwsze dwa lata były fantastyczne.
Po tym wiem, że Fox chciał zatrzymać zwycięzcę rankingu w kieszeni, ale rozciągnięcie możliwości zaczęło się po tym, jak gang został zmanipulowany, aby pomóc sobie, a potem wszystkim innym i ich matce (dosłownie). Jeśli będę trzymać się pierwszych dwóch lat, mówię fantastycznie. Trzeci rok, cóż, tak, OK, nadal był dobry. Ale w zeszłym sezonie byłem na pokładzie wyłącznie z powodu lojalności. Lojalność i nadzieja na wspaniały mecz końcowy sprawiły, że patrzyłem. Nie mogłem porzucić Michaela. Musiałem zobaczyć, jak z tego wszystkiego wyszedł.
Co myślisz o finale Ucieczka z więzienia , cały sezon czy cały 4-letni bieg? Powiadom nas.