Monty Python i Święty Graal należy do najzabawniejszych filmów, jakie kiedykolwiek powstały. Ogólnie rzecz biorąc, komedia ma tendencję do starzenia się słabo, ale ten film z 1975 roku nadal jest niesamowicie zabawny.
POWIĄZANE: Monty Python: 10 najśmieszniejszych cytatów ze Świętego Graala
Film śledzi losy króla Artura i jego rycerzy w poszukiwaniu Świętego Graala. Oprócz żartów na temat prędkości wiatru jaskółek obciążonych kokosem i tego, co stanowi ranę na ciele, film jest zaskakująco wierny historii. Daleko mu do ideału, ale nawet mediewiści mogą cieszyć się ilością badań włożonych w stworzenie tego filmu.
Źle: mieszanie okresów czasu
Wydarzenia historyczne związane z oryginalnymi opowieściami o królu Arturze i jemu współczesnych mają miejsce we wczesnym średniowieczu po wycofaniu się Rzymian z Wielkiej Brytanii. Był to czas wielkich przewrotów i ekonomicznej desperacji, pełen watażków i najeźdźców zza morza. Później romanse arturiańskie stały się popularne na dworach okresu wysokiego i późnego średniowiecza.
Święty Graal wydaje się, że nie rozróżnia żadnego z tych okresów. Wydarzenia i miejsca opisane w filmie obejmują prawie tysiąclecie średniowiecznej historii.
Po prawej: Współcześni Arturowi
Po absurdalnie zabawnej sekwencji napisów, Święty Graal rozpoczyna się, gdy król Artur zbliża się do zamku, gdzie jeden ze strażników prosi go o wylegitymowanie się. Z dumą ogłasza: To ja, Artur, syn Uthera Pendragona z zamku Camelot, Król Brytów, Pogromca Sasów, Władca całej Anglii.
POWIĄZANE: Monty Python: 10 rzeczy, których nie wiedziałeś o trupie komediowej
Te tytuły to nie tylko jego bujanie. Brytyjczycy byli ludźmi mieszkającymi na wyspie znanej obecnie jako Wielka Brytania oraz w pobliskiej francuskiej Bretanii. Sasi najechali i zgodnie z tradycją arturiańską zostali pokonani przez króla w wielu bitwach. Nieco później Artur mówi, że podróżował przez Królestwo Mercji, królestwo w środkowej Anglii. Podczas gdy reszta filmu nie respektuje średniowiecznej chronologii, wczesne sceny są bardzo dobre.
Źle: Lancelot
To może zdenerwować niektórych ludzi, Lancelot nigdy nie był częścią oryginalnych opowieści o Królu Arturze. Był znacznie późniejszym dodatkiem. W związku z tym wszelkie debaty na temat historyczności króla Artura muszą uważać go za całkowicie ahistorycznego.
Oczywiście istnieje wiele wątpliwości, czy któraś z tych postaci żyła, a jeśli tak, to jaka była w rzeczywistości, biorąc pod uwagę niektóre sprzeczności i kaprysy najstarszych zachowanych dokumentów. To powiedziawszy, król Artur, Merlin i wiele postaci arturiańskich najprawdopodobniej mogli być prawdziwymi ludźmi. Tylko nie Lancelot.
Po prawej: Pogromca Sasów
Kiedy Artur chwali się, że jest Pogromcą Sasów, nie jest to małe twierdzenie. Sasi byli jednym z trzech plemion germańskich, które wyemigrowały do Anglii (obok Anglów i Jutów).
Mówi się, że Artur odniósł przeciwko nim wiele decydujących zwycięstw, ale ostatecznie Sasi przejęli Wielką Brytanię. W międzyczasie Anglowie nazwali nawet wyspę ich imieniem: Anga-land. We współczesnym języku angielskim ludzie nazywają to po prostu Anglią.
Źle: Dziewczęta w wieży
Scena, w której Galahad spotyka mnóstwo pięknych kobiet w Castle Anthrax, wpisuje się w kilka średniowiecznych konwencji kulturowych, takich jak śluby czystości i panny zamknięte w wieży. Chociaż niektórzy ludzie z pewnością prowadzili czyste życie, prawda jest taka, że poza klasztorami było to bardziej ideałem niż rzeczywistością.
POWIĄZANE: 10 najlepszych wybuchów czwartej ściany według Monty Pythona
Średniowieczne dokumenty obfitują w sprośne odniesienia do seksu. Pracownicy seksualni, seks pozamałżeński i żarty na temat seksu były na porządku dziennym. Niestety, praktyki bicia i niewoli, o których mowa na końcu sceny Castle Anthrax, nie są dobrze udokumentowane (chociaż kilka wieków później jest kilka interesujących pism włoskich zakonnic na ten temat).
Po prawej: procesy czarownic
Jedna z najbardziej kultowych scen w Święty Graal jest proces czarownic. Gdy tłum wściekłych wieśniaków paraduje z kobietą przed Sir Bedevere, on prowadzi tłum przez serię absurdalnych ćwiczeń myślowych, aby ustalić, czy kobieta jest rzeczywiście czarownicą, jak twierdzą. W końcu tłum doszedł do wniosku, że jest czarownicą i spalił ją żywcem.
Prześladowania kobiet za czary sięgają czasów starożytnych i trwały przez cały okres średniowiecza. W rzeczywistości pandemia palenia czarownic przetoczyła się przez Europę w późnym średniowieczu i we wczesnym okresie nowożytnym, uważana za jedno z najgorszych zabójstw kobiet w historii, podczas którego zamordowano dziesiątki tysięcy kobiet.
Źle: kokosy
Istnieją trzy ważne rzeczy, które należy zrozumieć na temat orzechów kokosowych. Po pierwsze, nie działają funkcjonalnie jako substytut konia, zwłaszcza gdy próbujemy podróżować na duże odległości. Po drugie, w rzeczywistości są tropikalne, a zatem nie pochodzą z Anglii. Po trzecie, prędkość jaskółki obładowanej kokosem nie jest czymś, o czym średniowieczni gwardziści kiedykolwiek dyskutowali.
Niestety, w filmie wszystkie te punkty są błędne (choć co do drugiego przynajmniej przyznaje się, że się myli).
Po prawej: Rycerskość
W dzisiejszych czasach mężczyzna może przytrzymać kobiecie drzwi otwarte, twierdząc, że rycerskość nie umarła. Dopóki ten człowiek nie będzie chciał stoczyć pojedynczej walki z innym w pełnym pancerzu lub pojechać konno z Europy do Jerozolimy, powinien chyba przestać mówić takie rzeczy.
POWIĄZANE: Monty Python: 10 najlepszych postaci Terry'ego Jonesa, ranking
Kodeksy rycerskie bardzo ewoluowały w okresie średniowiecza i często były bardziej ideą, którą należy spełnić, niż praktyczną rzeczywistością życia rycerzy. Mimo to uroczyste przysięgi, bohaterskie wyprawy, a nawet próby zachowania czystości przez Galahada w filmie są aspektami rycerskości. Z drugiej strony, podobnie jak pojedynek z Czarnym Rycerzem.
Źle: Giganci
To prawdopodobnie powinno być dość proste, ale rycerze tak naprawdę nie zabijali gigantów. W żadnym momencie średniowiecznej historii nie było masowej inwazji dwudziestostopowych mężczyzn włóczących się po Europie, których rycerze musieliby stłumić włóczniami.
Oczywiście wiele kultur ma odniesienia do gigantycznych istot humanoidalnych. A scena w Świętym Graalu, w której trójgłowy olbrzym kłóci się sam ze sobą, jest przezabawna. Gdyby jednak istniał gdzieś w pobliżu trójgłowy historyk, wszystkie głowy zgodziłyby się, że olbrzymy nie istniały w średniowieczu.
Po prawej: brak broni
Pas d'armes (lub przejście broni w języku angielskim) było średniowieczną praktyką, w której rycerz wybierał obronę miejsca o dużym natężeniu ruchu pieszego (takiego jak most) i wyzywał innych rycerzy, którzy podeszli do walki w pojedynkę. Drugi rycerz albo zgodziłby się walczyć, albo musiałby przejść ze wstydem.
Kiedy Czarny Rycerz stoi przy moście i mówi, że nikt nie przejdzie, jest to przykład pas d’armes. Miejmy nadzieję, że jest rzeczą oczywistą, że ta praktyka zwykle nie obejmowała walki rycerza po utracie kończyny.
DALEJ: Monty Python: 5 powodów, dla których Święty Graal jest ich najlepszym filmem (i 5 powodów, dla których Życie Briana jest na drugim miejscu)