Ostrzeżenie: SPOILERY dotyczące zakończenia Miłość, śmierć i roboty sezon 2 „Zatopiony olbrzym”
W Miłość, śmierć i roboty sezon 2, odcinek 8 The Drowned Giant, kiedy zwłoki prawdziwego olbrzyma wyrzucają na brzeg w małym miasteczku, życie naukowca zmienia się, gdy dokumentuje ewolucję rozkładu zwłok. Seria antologii Netflix, zawierająca wybór krótkich filmów animowanych, została stworzona przez Tima Millera we współpracy z producentem wykonawczym serii, Davidem Fincherem. Pierwszy sezon, Miłość, śmierć i roboty Tom 1 miał swoją premierę w serwisie Netflix w 2019 roku.
Utopiony olbrzym to ostatni odcinek drugiego tomu opowiadań adaptowanych na ekran. The Miłość, śmierć i roboty Odcinek sezonu 2 podąża za narratorem, który opisuje, co dzieje się z martwym ciałem gigantycznego, nagiego człowieka po tym, jak zostało odkryte na plaży wioski rybackiej. Film krótkometrażowy oparty na opowiadaniu J.G. Ballarda.
Powiązany: Miłość, śmierć i roboty: zakończenie zespołu popowego i wyjaśnienie znaczenia
Pierwotnie opublikowana w 1964 roku spekulacyjna opowieść napisana przez Ballarda i zaadaptowana na potrzeby serialu Netflix jest jak coś niespodziewanego Odyseja Lub Podróże Guliwera . To bajka o potworze, który przypomina człowieka-olbrzyma. Historia upadku giganta służy jako metafora wielu rzeczy. To krytyka konsumpcjonizmu i wyzysku, a także przypowieść o tożsamości i śmierci. Gdy historia bada performatywne aspekty śmierci, narrator pyta, co to znaczy być człowiekiem i jak lub kiedy tracimy nasze człowieczeństwo. W Miłość, śmierć i roboty „Utopiony olbrzym” narrator obserwuje degradację mitycznego stworzenia. Po pierwsze, poprzez naturalną progresję spowodowaną upływem czasu, gdy zwierzęta, przyroda, pogoda i żywioły odbijają się na zwłokach zmarłego. Ale pewnego dnia naukowiec zauważa, że amputowano mu rękę — a później głowę. Aż wszystkie cechy osobowości i cechy ludzkie olbrzyma całkowicie zniknęły. Śmierć olbrzyma zaczęła żyć własnym życiem.
The Miłość, śmierć i roboty epizod nie skupia się na tym, skąd wziął się gigant. Ludzie są bardziej zainteresowani sensacyjnymi aspektami wydarzenia i jego rozrywkową wartością. Coś wydarzyło się w ich małym, rybackim miasteczku i chcą być częścią legendy, która krąży o gigantze długo po tym, jak ciało stało się tylko zbiorem jego części. Właśnie wtedy, gdy wydaje mu się, że urok olbrzyma zniknął z pamięci mieszkańców miasta, narrator zauważa fragmenty olbrzyma w mieście — duża kość, jak markiza, wisi nad sklepem w jednej scenie. Kości i części ciała, już nie całe i ludzkie, stały się jedynie ozdobą.
W ostatniej scenie odcinka męski wyrostek olbrzyma jest wystawiony w dużym namiocie cyrkowym. Jest to wzięte bezpośrednio z oryginalnej historii. Ballard kończy tym szczegółem, aby podkreślić upokorzenie i degradację olbrzyma oraz powierzchowną i wyzyskującą naturę człowieka. Jak wyjaśnia narrator, cyrk błędnie oznaczył go jako należący do wieloryba. I tutaj, w końcu, olbrzym został całkowicie pozbawiony człowieczeństwa, zapamiętany przez tę pojedynczą część ciała, błędnie oznaczoną jako należącą do zwierzęcia. Inną możliwością jest to, że olbrzym nigdy nie był człowiekiem, ale metaforą traktowania przez człowieka wyrzuconych na brzeg wielorybów – gigantycznych bestii morskich.
Kiedy narrator obserwuje ewolucję ciała olbrzyma i wiele form, jakie przybiera z upływem czasu, historia staje się medytacją nad życiem i śmiercią. Tożsamość olbrzyma została zastąpiona w oczach żywych, ale narratora pociesza fakt, że części ciała olbrzyma pozostały w naturze, stając się jednym z piaskiem i morzem. Netflixa Miłość, śmierć i roboty ponownie przedstawia The Drowned Giant Ballarda widzom, którzy nadal zastanawiają się nad znaczeniem tej klasycznej opowieści dziesiątki lat po jej pierwszej publikacji.
Dalej: Czego można się spodziewać po 3. sezonie „Miłość, śmierć i roboty”.