Wywiad z Jaclyn Moore: Queer As Folk Sezon 1

Queer As Folku00a0Stonewall Activationu00a0-- Na zdjęciu: (l-r) Devin Way; Jessego Jamesa Keitela; Jaclyn Moore, producent wykonawczy/scenarzysta; Johnny Sibilly -- (zdjęcie: Dave Kotinsky/Peacock)''>

Queer As Folk Aktywacja Stonewall — na zdjęciu: (l-r) Devin Way; Jessego Jamesa Keitela; Jaclyn Moore, producentka wykonawcza/scenarzystka; Johnny Sibilly — (zdjęcie: Dave Kotinsky/Peacock)

TVMaplehorst: Jak wyglądał proces współpracy ze Stephenem i pokojem scenarzystów podczas tworzenia historii?

Jaclyn Moore: To było naprawdę cudowne. Skrypt pilotażowy istniał; Stephen napisał tego pięknego pilota, w którym się zakochałam, i [ja] miałam takie szczęście, że zaprosił mnie do pracy z nim nad rozwojem serialu oraz łamaniem i pisaniem sezonu. Mieliśmy niesamowity pokój pisarzy: Roxane Gay. Ryan O'Connell, Brontez Purnell, Des Moran, Azam Mahmood – i nasi asystenci [Maïa Golden, Sarah Link i Alyssa Taylor], którzy również dostali połowę scenariusza, ponieważ byli wspaniali. Wszyscy wykonali niesamowitą pracę.

Ale szczerze mówiąc, to był cudowny proces łamania i opowiadania tych historii, ponieważ myślę, że wszyscy podchodzimy do tego z tej samej perspektywy. Naszym hasłem przewodnim w pokoju był „bałagan”. Tak często jesteś jedyną osobą w pokoju pisarzy. W rezultacie twoja praca kończy się używaniem twojej tożsamości jako tarczy przed złymi instynktami ludzi, którzy mają dobre intencje, ale kierują postacie queer i trans w złych kierunkach. W tym przypadku było to piękne przeciwieństwo, gdzie byliśmy salą pełną queerowych ludzi opowiadających historie, które tylko my możemy opowiedzieć.

Ponieważ prawda jest taka, że ​​mam dość sztuki, która wydaje się tylko dowodzić, że jesteśmy ludźmi; że jesteśmy godni podstawowej [przyzwoitości]. Moje człowieczeństwo, człowieczeństwo osób queer, człowieczeństwo osób transpłciowych? W tym momencie jest to dla mnie oczywiste. I zaczynamy opowiadać historię, w której te queerowe i transpłciowe postacie są chaotyczne i skomplikowane, robią popieprzone rzeczy, zdradzają ludzi, kłamią, są samolubne i tak dalej. Nie znam żadnych queerowych i transpłciowych osób w moim życiu, które nie byłyby trochę zabałaganione, ponieważ nie znam żadnych osób w moim życiu, które nie byłyby trochę zabałaganione.

Pozwalamy na tę godność bałaganu; ta godność komplikacji dla osób cis wszystkich ras i wszystkich płci. Pozwalamy naszym Donom Drapersom lub naszym Kerry Washingtons [która gra Olivię Pope] w Scandal lub Nancy Botwin w Weeds. Dostajemy wszystkie te rzeczy, ale jeśli chodzi o osoby queer, jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi ludzi lub złoczyńcą, który pojawił się od lat 90. Wydaje się, że „Myślałem, że to przejdziemy!” Lub po prostu jesteśmy postawieni, święci ludzie, którzy muszą [mieć] szacunek przede wszystkim, aby udowodnić, że jesteśmy godni miłości. Myślę, że możemy być chaotyczni i skomplikowani, a także godni miłości i warci narracji. I o to mi chodziło w tym spektaklu.

Pracując ze Stephenem, zdecydowanie widzieliśmy to oko w oko. To było wspaniałe. To była świetna współpraca w pokoju scenarzystów i mogłem wnieść wiele z siebie. Oczywiście Ruthie jest postacią, która w dużej mierze przypomina mnie. Wiele historii Ruthie to moja historia; wiele przemówień wygłaszanych przez Ruthie pochodzi bezpośrednio z mojego życia. Poza tym współpraca z Jessem Jamesem Keitelem przy tworzeniu tej postaci była wyjątkowym przeżyciem. To był wspaniały, cudowny proces.

Właśnie o to chciałem zapytać, ponieważ obsada jest tak duża, a mimo to jest tak imponująca, że ​​ludzie nie gubią się w tasowaniu. Oczywiście Ruthie jest jedną z nich, ale czy zdarza się, że walczysz o to, by postać miała więcej czasu na ekranie, albo mówisz: „Hej, nie zapomnij o tej fabule?”

Jaclyn Moore: O tak. Jest wiele. Ruthie jest, jak sądzę, wspólnym dzieckiem moim, Jessego i Stephena. Ale kocham Shar; Myślę, że CG jest jednym z najlepszych.

Tak trudno jest wybrać; wszystkie są takie wspaniałe. Myślę, że Shar jest tak interesującą, złożoną postacią. Mingus jest z pewnością kimś na innym etapie swojej płciowej podróży i myślę, że to też jest naprawdę ekscytujące. Mam wrażenie, że nie mamy żadnych symbolicznych postaci. Są odcienie; każdemu wolno być skomplikowanym.

Mamy Marvina i mamy Juliana – zawsze mówię Ryan, bo on też był jednym ze scenarzystów. Mamy wiele queerowych postaci z niepełnosprawnościami. Nie wspominając już o Nyle DiMarco i Andrew Gurzy, który wchodzi – jest ich tak wielu. [Uwalniamy] ludzi od ciężaru bycia reprezentatywnymi, a zamiast tego pozwalamy im być skomplikowanymi i dopracowanymi. Myślę, że to jest sekret tego wszystkiego.

To jest coś, co wydaje mi się, że w Dear White People, my również byliśmy w stanie to zrobić, i to było coś, co naprawdę chciałem wnieść do tego. Pomysł [posiadania] grupy wszystkich, abyśmy mogli pozwolić ludziom nie musieć mówić: „Och, jestem osobą transpłciową”. Myślę, że to naprawdę wyjątkowe.

Queer As Folk Streszczenie