Od drobnych poprawek postaci po duże zmiany w fabule, film IT dokonał kilku zmian w trakcie swojej podróży od książki do dużego ekranu.
Powszechny, TO to wierna adaptacja horroru Stephena Kinga z 1986 roku. Z wyjątkiem kilku głównych elementów i scen, hit Andy’ego Muschiettiego dorównuje książce zarówno fabułą, jak i tonem. Jednakże, jak w przypadku każdej adaptacji ukochanej powieści, pewne rzeczy z pewnością pozostaną na podłodze montażowni . Są większe zmiany, jak fakt, że film Akcja rozgrywa się w latach 80., kiedy akcja Kinga rozpoczęła się pod koniec lat 50. XX wieku. Powieść przesuwa się także pomiędzy alternatywnymi liniami czasowymi „Klubu przegranych” dla dzieci i dorosłych, podczas gdy film pozostaje całkowicie liniowy. Jeśli chodzi o mniejsze zmiany, na przykład Georgie zostaje znaleziony martwy w książce, podczas gdy w adaptacji filmowej, co ciekawe, jest wymieniony jako MIA. I podczas gdy Mike Hanlon jest cichym narratorem i wyznaczonym historykiem książki, wydaje się, że Ben Hascomb zajął jego miejsce w filmie. Od drobnych zmian postaci po dosłownie kosmiczne zmiany – oto największe różnice między TO film i książka, na podstawie której powstał:
Nieśmiertelny żółw i Macroverse są wyłączone
Stephen King ma niesamowitą wyobraźnię, a jego pasja twórcza jest w pełni widoczna na łamach „ TO. Jego przełomowa powieść wykracza poza ukazanie tańczącego klauna Pennywise’a. Choć film ukazuje IT jako jedynie szatańskiego, żądnego krwi zabójcę dzieci, książka zagłębia się w pochodzenie demona i pokazuje, że Pennywise nie jest ziemskim stworzeniem.
Zwiastun z „Makrowersu”, czyli TO ojczyzna potwora znana jest jako Deadlights, miejsce, które istnieje w krainie wykraczającej poza ludzkie zrozumienie. Chociaż IT postanawia ukazać się jako przyjaznego dzieciom klauna, w rzeczywistości jest włochatą bestią o nieopisanych rozmiarach i grozy. W Macroverse opisanym w książkach IT dzieli część swojej galaktyki z nieśmiertelnym, podobnym do boga żółwiem o imieniu Maturin, który pomaga Klubowi Frajerów pokonać Pennywise.
Przegrani nie tylko biją Pennywise’a
W adaptacji filmowej Przegrani zasadniczo pokonali demonicznego klauna dzięki emocjonalnemu zawziętości i fizycznej determinacji. Chociaż jest to kombinacja sama w sobie sprawdzona w czasie, Stephen King doszedł do innego wniosku w sprawie zwycięstwa klauna.
Po wprowadzeniu Maturina w dziwny, międzywymiarowy sposób, Klub Frajerów faktycznie wchodzi w interakcję z nadprzyrodzonym gadem po tym, jak Bill odkrywa coś, co nazywa się „Rytuałem Chuda”. W swojej najprostszej formie ten tajemniczy rytuał jest w istocie psychiczną bitwą rozumu . Dzięki przewodniej ręce Maturina Bill stosuje rytuał, aby odsłonić IT w jego owłosionej, nękanej martwym światłem formie i wygnać go z powrotem w trwającą 27 lat drzemkę.
Chociaż Andy Muschietti sugerował, że ograniczenia budżetowe powstrzymywały te nadprzyrodzone elementy od filmu, wspomniał, że IT: Rozdział drugi może mieć miejsce na Macroverse. Jeśli zostanie wprowadzony w pełnej formie, być może Mroczna Wieża crossover jest w porządku.
IT zmienia się w ikony horrorów z lat 50
Jako ponadczasowa, pozbawiona płci, urodzona w kosmosie maszyna do zabijania, IT ma wiele mocy. Najważniejszą z nich jest zdolność bestii do zmiany kształtu na polecenie. W najnowszym filmie widzieliśmy, jak zmienia się w kobietę z obrazu, którą Stan gardził, staje się porowatą i prześladującą, trędowatą Eddiego i pełnym klaunów koszmarem Richiego.
Stephen King pozwolił sobie jednak w swojej powieści na nieco więcej swobody. Od przemiany w potwora Frankensteina i istotę z Czarnej Laguny, po Mumię, Draculę, rekina Szczęki i inne ikony horroru, IT jest chodzącym hołdem dla klasycznych horrorów z książki Kinga. Nic dziwnego, że ze względu na skomplikowane kwestie praw filmowych Muschietti skupił swoją uwagę na tańszych strachach. Poza tym, biorąc pod uwagę osadzenie filmu w Ameryce lat 80., ci złoczyńcy ze starej szkoły mogli wydawać się nie na miejscu.
„Ta” scena w kanałach (na szczęście) zniknęła
Niewielu fanów książki spodziewało się, że kiedykolwiek zobaczy tę scenę zasugerował w adaptacji filmowej. Tak czy inaczej, niesławna scena seksu z dzieckiem Stephena Kinga wciąż żyje w pamięci wielu osób. Zagubiona w kanałach w pogoni za IT, Beverly oddaje się swoim chłopięcym towarzyszom jako sposób na nawiązanie więzi z grupą, zmieniając ich z przestraszonych chłopców w mężczyzn zdolnych znaleźć drogę ucieczki. Chociaż autor rzekomo postrzegał ją jako sprytny pomost między okresem dojrzewania a dorosłością, tworzy to dwie głęboko niepokojące strony.
Chociaż Stephen King był zaskoczony reakcją na tę scenę, przyznał: Tak naprawdę nie myślałem o aspekcie seksualnym. Co dziwne, to właśnie tylko rzecz, którą wyjęło z niego wielu czytelników. Reżyser Andy Muschietti również uważał, że ta scena będzie niepotrzebna, dyplomatycznie podając końcową przysięgę krwi jako silniejszą alternatywę.
Trauma domowa Beverly zostaje złagodzona
Podczas gdy film przedstawia Bev jako damę w opałach, książka ukazuje ją jako ocalałą. Jest podstawą Przegranych i prawdopodobnie najtwardszą z całej siódemki. Chociaż z pewnością istnieje trójkąt miłosny pomiędzy Billem, Benem i Bev, ten pocałunek Bena w stylu Disneya nie ma podstaw w książce.
Film może również mocno nawiązywać do perwersyjnej relacji między Bev a jej ojcem, ale Stephen King zagłębił się w psychologiczną i fizyczną grozę tego filmu. Grzechy ojca Bev odbiją się echem w jej dorosłym życiu, gdy doświadczy wielu brutalnych związków, a ostatecznie doprowadzi do pełnego przemocy małżeństwa. Bez takiej konfiguracji ciekawie będzie zobaczyć, jak Muschietti zgłębia te tematy 27 lat później w IT: Rozdział drugi.
Barrens odgrywają bardziej strategiczną rolę
W książce Kinga Sawanny służą jako cenna siedziba Przegranych. To tutaj spędzają wolny czas, wolni od presji ze strony prześladowców i osób z zewnątrz. Co najważniejsze, Sawanny są ucieczką od dorosłych.
Z drugiej strony Barrens są także głównym punktem dostępu do terenów IT położonych w głębi kanałów Derry. Choć film przedstawia siedmioosobową drużynę kręcącą się po Sawannach, znaczenie tego miejsca przyćmiewa dom przy Neibolt Street, którego dział IT używa jako narkotyku umożliwiającego uwiedzenie swoich młodych zwolenników. Biorąc pod uwagę liczbę jump-scare'ów w opuszczonym domu, wydaje się, że Muschietti podjął mądry wybór, koncentrując akcję w nim.
Gang Bowersa na ławce rezerwowych
Chociaż otrzymali trochę cennego czasu ekranowego, gang Bowersów przez większość czasu grał drugie skrzypce w stosunku do klauna Pennywise'a TO. Choć zrozumiałe jest, dlaczego Muschietti skupił swoją uwagę na tytułowym złoczyńcy filmu, powieść Kinga uczyniła z Henry'ego Bowersa i jego kumpli złych rywali samego IT.
W książce Henry jest rasistowskim psychopatą, który nie cofnie się przed niczym, by zabić każdego członka Klubu Frajerów. Wśród jego pokręconych wyczynów znalazł się między innymi zabicie psa Mike'a Hanlona, złamanie ręki Eddiemu i brutalne wyrycie części swojego imienia na brzuchu Bena. Wszystko to (i więcej) wysyła Henry'ego w podróż pierwszą klasą do lokalnego szpitala dla obłąkanych, gdzie IT ostatecznie go namierza i uzbroja w maju 1985 roku.
-
Pomimo tych zmian Muschiettiemu udało się stworzyć film, który zarówno zadowoli zagorzałych fanów, jak i zachwyci nowicjuszy serii, upraszczając historię w sposób, który sprawia, że film działa. Rzeczywisty wpływ niektórych z tych zmian może stać się bardziej widoczny, kiedy Rozdział 2 trafi do kin w 2019 roku, biorąc pod uwagę, że wiele ze zmienionych wątków fabularnych ma większe znaczenie w tamtej epoce niż w tej, w której Rozdział pierwszy skupiony. Czy masz jakieś ulubione fragmenty książki, które z rozczarowaniem odkryłeś, że zostały wykluczone na dużym ekranie, czy też cieszysz się, że zmieniły się rzeczy, które wprowadzili? Posłuchajmy o tym w komentarzach!
IT: Rozdział drugi premiera ma nastąpić w 2019 roku.
Kluczowe daty wydania
-
To
Data wydania: 2017-09-08
