- Absolwent Autentyczny dialog oddaje niezręczne przejście od okresu dojrzewania do dorosłości, dzięki czemu staje się przystępny dla współczesnych widzów.
- Dążenie Benjamina do romantycznego ideału ukazuje jego nieświadomość i chęć porzucenia logiki.
- Film przedstawia pięciokąt miłosny i ukazuje niedojrzałość starszych bohaterów, podkreślając, że nie są oni tak dorośli, jak im się wydaje.
Klasyczny film o dojrzewaniu, Absolwent jest pełen zapadających w pamięć cytatów. Film z 1967 roku opowiada o Benjaminie Braddocku, który wraca do domu ze studiów i rozpoczyna romans z przyjacielem swoich rodziców. Dustin Hoffman wnosi do głównej roli dziwaczny urok, ale kreacja manipulującej pani Robinson przez Anne Bancroft jest równie kluczowa dla sukcesu filmu. Wiecznie popularna ścieżka dźwiękowa Simona i Garfunkela mocno zakorzenia historię w latach 60 Absolwent wytrzymuje próbę czasu.
Jeden z powodów Absolwent wciąż może podobać się współczesnej publiczności, jest autentyczność dialogu . Scenariusz na podstawie powieści Charlesa Webba doskonale oddaje niezręczny okres życia pomiędzy okresem dojrzewania a prawdziwą dorosłością. Benjamin stara się wyrazić swoje uczucia jako rzekomą historię sukcesu, do której nie ma się do kogo zwrócić. Jego rodzice i starsze pokolenie, w tym pani Robinson, mają znacznie pewniejszy sposób mówienia.
10– Dlaczego myślisz, że ona chce cię poślubić? Ona nie. Jeśli mam być szczery, ona mnie nie lubi.
Pani Braddock i Benjamin Braddock
Rodzice Benjamina są zachwyceni słysząc, że zamierza poślubić Elaine Robinson, ale jego plan szybko legnie w gruzach przy najmniejszej analizie. Oprócz zilustrowania ogromnej przepaści w zrozumieniu pomiędzy Benjaminem a jego rodzicami, ta wymiana zdań pokazuje, jak nieświadomy jest Benjamin , chcący porzucić wszelką logikę w pogoni za romantycznym ideałem. Poważna wypowiedź Dustina Hoffmana doskonale sprzedaje tę scenę, gdy patrzy on z pustym, obcym dystansem, a jego rodzice odpowiadają mu spojrzeniem z odpowiednią ostrożnością. Ta scena w rodzinnej kuchni Braddocków wyróżnia się także niepotrzebnym mrożącym krew w żyłach krzykiem radości pani Braddock, gdy Benjamin opowiada jej o swoich planach.
9– Chcę, żeby było… inaczej.
Benjamina Braddocka
Rozmawiał z ojcem wkrótce po powrocie do domu ze studiów, ten cytat podsumowuje apatyczną egzystencję Benjamina . Jedyne, co wie o swojej przyszłości, to to, że musi ona różnić się od tego, czego się od niego oczekuje i od tej, jaką mają jego rodzice. To uczucie od Absolwent nadal aktualne, odzwierciedlając poglądy wielu młodych ludzi. Oczywiście, kiedy Benjamin to mówi, jego ojciec go nie słucha. Benjamin nie może nawet zwrócić się o poradę do własnych rodziców. Po prostu prowadzą go na dół, aby pochwalić się jego osiągnięciami przed przyjaciółmi, jakby postrzegali go jako jeszcze jeden imponujący dodatek do ich życia.
8– Czy ma pan jakiś bagaż, panie Gladstone?
Recepcjonista
Paranoja Benjamina powoduje, że w hotelu, w którym spotyka panią Robinson, podaje fałszywe nazwisko. Wszystko, co dotyczy jego spotkania z panią Robinson, jest nielegalne i podejrzane , a Benjamin jest przez cały czas zabawnie niezdarny. Nigdy nawet nie zwraca się do pani Robinson po imieniu, podkreślając formalność całej sytuacji. Przedstawiając romans młodego mężczyzny ze starszą zamężną kobietą, Absolwent reprezentuje rewolucję w kinie amerykańskim. Film zdaje się doskonale zdawać sobie sprawę ze swojego skandalu. Nic nie wskazuje, skąd Benjamin wyciągnął imię „Mr. Gladstone”, ale z pewnością brzmi, jakby należał do starszego mężczyzny.
7– Wiesz, że widzę w ciemności. Jestem tu już od dłuższego czasu.
Panie Robinsonie
Pan Robinson jest zapomnianą ofiarą romansu Benjamina z panią Robinson. Absolwenta trójkąt miłosny koncentruje się na uczuciach Benjamina do Elaine i jej matki, ale jest to bardziej pięciokąt miłosny, w którym uczestniczy pan Robinson i narzeczony Elaine, Carl. Kiedy pan Robinson konfrontuje się z Benjaminem, zdradza, że od dłuższego czasu siedzi sam w ciemnościach, zapewne pogrążony we własnej goryczy . To krótki moment, który ukazuje ledwo skrywaną niedojrzałość starszych bohaterów. Pan Robinson i inni chcieliby wierzyć, że są o wiele dojrzalsi niż Benjamin, ale nadal są podatni na dziecięcą wściekłość.
6Czy to prawda? Może wyjdziesz za mnie?
Benjamina Braddocka
Pogoń Benjamina za Elaine w Berkeley może wydawać się przerażająca współczesnej publiczności, ale oboje nadal dzielą między sobą niezaprzeczalnie czułe chwile. Elaine początkowo odrzuca propozycję Benjamina, ale jasne jest, że bardziej interesuje ją on niż mężczyzna, którego ma poślubić. mi Laine i Benjamin zapewniają sobie nawzajem ucieczkę , częściowo dlatego, że każdemu z nich wyraźnie zakazano kontynuowania związku. Absolwent oddaje nastrój lat 60., przedstawiając dwójkę młodych ludzi próbujących przeciwstawić się sztywnym oczekiwaniom rodziców. Ta intymna scena doskonale ilustruje komfort, jaki dzielą, gdy zostają sami.
5– Rozczarujesz ich, Ben. Rozczarowujesz ich.
Panie Braddocku
Pan Braddock kupuje Benjaminowi na urodziny kombinezon do nurkowania, ale upewnia się, że wszyscy na przyjęciu wiedzą, jak bardzo jest hojny, z dumą stwierdzając, że kosztował on ponad 200 dolarów. Zamiast przebywać na otwartym oceanie, Benjamin jest zmuszony zademonstrować swój nowy dar w basenie na swoim podwórku, a cała rodzina patrzy i wiwatuje. W zasadzie paraduje wokół jak dziecko. Jego rodzice uśmiechają się, gdy wpychają jego głowę z powrotem pod wodę, a on zostaje sam na dnie basenu, przypominając plastikowego płetwonurka, który siedzi w akwarium w jego sypialni z dzieciństwa.
4„Chcę ci tylko powiedzieć jedno słowo… tylko jedno słowo… słuchasz? Tworzywa sztuczne.
Panie McGuire
Kiedy rodzice Benjamina urządzają mu przyjęcie z okazji ukończenia szkoły, na które składają się wszyscy ich przyjaciele i nikt z jego, pan McGuire odciąga go na bok, aby spróbować skusić go do kariery w branży tworzyw sztucznych. Jego dramatyczne wystąpienie sugeruje, że jego zdaniem jest to rewolucyjny pomysł, który Benjamin od razu pokocha. Prawdę mówiąc, Benjamin nie jest tak zachwycony perspektywą pracy z tworzywami sztucznymi. Istnieje zasadniczy rozłam pomiędzy Benjaminem a otaczającymi go dorosłymi. Brakuje mu inspiracji i nie znajdzie jej naśladując ich. Przyjaciele jego rodziców są głęboko zaniepokojeni dobrami materialnymi i pozorami bogactwa, ale ostatecznie wydają się pusta.
3„Nie jestem dumna, że spędzam czas ze złamanym alkoholikiem”.
Benjamina Braddocka
Benjamin zaczyna jako czysta karta. Jest bardzo bierny, bo tak naprawdę nie wie, czego chce od życia. Jego słowny atak na panią Robinson oznacza zmianę jego charakteru zanim zacznie przejmować kontrolę nad swoją przyszłością. Do tej chwili Benjamin zadowala się jedynie podskakiwaniem, podczas gdy dorośli wokół niego próbują podejmować jego decyzje. Jego słowa mają za zadanie zranić, ale nie dlatego, że szczególnie nie lubi pani Robinson. Chodzi raczej o to, że właśnie powiedziała mu, żeby nie kontaktował się z Elaine. Benjamin znajduje schronienie u pani Robinson, ale teraz widzi, że nawet ona chce kontrolować jego poczynania.
2'Jest już za późno!' 'Nie dla mnie.'
Pani Robinson i Elaine Robinson
Pani Robinson desperacko próbuje powstrzymać córkę przed ucieczką z Benjaminem, ale Elaine podejmuje własną decyzję. Pani Robinson mówi Benjaminowi wcześniej, że poczuła presję, aby poślubić męża po tym, jak zaszła w ciążę z Elaine na tylnym siedzeniu forda. Ma żal do córki za reprezentowanie więzienia, w którym się znajduje, i za jej żarliwą prośbę, aby Elaine została w kościele sugeruje, że postrzega decyzję Elaine o dążeniu do własnej wolności jako niesprawiedliwość . To są ostatnie słowa wypowiedziane w filmie wcześniej Absolwent słynne zakończenie w autobusie, gdy uśmiechy Elaine i Benjamina powoli bledną.
1'Pani. Robinson, próbujesz mnie uwieść... prawda?
Benjamina Braddocka
Najbardziej kultowy i trwały cytat z Absolwent Jest ' Pani Robinson, próbuje mnie pani uwieść... prawda? ' W tym momencie Benjamin jest za stary, aby być dzieckiem, ale zbyt niedoświadczony, aby naprawdę czuć się dorosłym. Blefuje pewność siebie, ale nadal potrzebuje zapewnienia ze strony kogoś starszego od niego. Ta wymiana zdań podkreśla niespokojną dynamikę władzy między Benjaminem i panią Robinson . Chętnie usiądzie i dokucza mu, niemal namawiając go do tego śmiałego oświadczenia swoim skromnym zachowaniem. Pani Robinson często nosi zwierzęce wzory, które symbolizują wolność i niebezpieczeństwo, które początkowo przyciągają Benjamina. W tej scenie siedzi i obserwuje go jak drapieżnik.