Wzięty jako prosty film akcji, Escape Plan jest czymś, co nigdy nie powinno być czymś więcej niż funkcją bezpośrednio na DVD.
W Plan ucieczki , Sylvester Stallone gra Raya Breslina, człowieka, który specjalizuje się w bardzo specyficznym talencie: infiltruje, a następnie ucieka z najbardziej znanych więzień w kraju, aby wskazać luki w zabezpieczeniach. Pewnego dnia Ray i jego zespół zostają poproszeni przez młodego agenta CIA o nowe zlecenie: ucieczkę z jednego z rządowych cienistych więzień, miejsca, które oficjalnie nie istnieje, a które służyło jako miejsce przechowywania największych zagrożeń dla pokoju i porządku w wolny świat.
Gdy tylko Ray trafia pod opiekę faszystowskiego naczelnika Hobbesa (Jim Caviezel), wie, że coś poszło nie tak. Wydaje się, że nikt nie jest świadomy jego tożsamości ani misji, pozostawiając go wśród najgorszych więźniów na planecie. Potrzebując pomocy, aby robić to, co robi najlepiej, Ray zaprzyjaźnia się z blokiem więziennym, Rottmayerem (Arnold Schwarzenegger) i wprowadza go w plan ucieczki. Ale wydostanie się z najbezpieczniejszego więzienia na świecie okazuje się być zadaniem wymagającym dużo rozumu, mięśni i więcej niż kilku kul.
Niesiony rozmachem zespołu Schwarzenegger/Stallone, Plan ucieczki jest niczym innym jak tandetnym, głupim, napędzanym testosteronem powrotem do filmu akcji, który balansuje między sprytną autoparodią a zawstydzająco kiepską próbą stworzenia prawdziwego hitu akcji, wykorzystując dwa lwy gatunku, które mają już za sobą. Niezależnie od intencji, ostateczny wynik (nazwany „Grumpy Old Men With Guns”) jest zdecydowanie czymś tak złym, że aż zabawnym – i to jest jedyny powód, dla którego nie jest to całkowita porażka.
Wyreżyserowany przez szwedzkiego helmera Mikaela Håfströma ( 1408 ), Plan ucieczki wygląda jak czyjś domowy fan-film, z trzecim aktem, który trudno byłoby odróżnić od jednego z mockumentarnych filmów The Asylum. Większość filmu jest kręcona w oszałamiających zbliżeniach twarzy aktorów, z bardzo niewielkim wyczuciem otoczenia lub orientacji przestrzennej. Biorąc pod uwagę, że treść filmu to głównie dialog między Stallone i Schwarzeneggerem, styl kręcenia Håfströma sprawia, że jesteśmy tak blisko starzejących się gwiazd kina akcji, że możemy praktycznie poczuć ich oddech i policzyć zmarszczki. Ilekroć Håfström próbuje otworzyć się na ruch, wybory ujęć i sekwencje stają się jeszcze bardziej dziwaczne i dezorientujące; ogólnie bardzo słaba praca za kamerą.
Ci, którzy oczekują co najmniej przyzwoitego ilorazu akcji, mogą chcieć dostosować swoje oczekiwania, ponieważ w filmie jest bardzo mało rzeczywistej akcji. Film można by słusznie opisać jako thriller o napadzie – tylko z „oszustami” próbującymi „wyrwać się” z więzienia – ergo, większość filmu to rozmowy i intrygi, a nie strzelaniny czy bójki. Cena wstępu jest naprawdę zapłacona, aby zobaczyć Stallone i Schwarzeneggera w grupie mrugających, meta-myślących riffów na temat ich odpowiednich postaci, pomiędzy wzajemnym niszczeniem kotletów. Byłoby prawie tak samo, gdyby obaj aktorzy siedzieli na scenie przed tłumem, żartując ze sobą przez półtorej godziny – ale hej, tutaj też jest coś w rodzaju filmu.
Mówię „w pewnym sensie”, ponieważ scenariusz Jasona Kellera ( Lustereczko lustereczko ) i Milesa Chapmana ( Dom drogowy 2 ) czuje się jak połowa szkieletu historii wypełnionej mięsem i mięśniami, które Stallone i Schwarzenegger rzucili na to w swoich wielu, wielu dowcipnych wymianach. Mówimy o filmie, który spadł z kinowego drzewa, rozbił się o ziemię i po drodze trafił w każdą gałąź klisz kina akcji. Brawura macho, oczywiste zwroty akcji, grad kul, które wydają się nigdy nie trafiać w bohatera, okropne dialogi – i tak, te kultowe tandetne jednolinijki – to wszystko tam jest, tak jak je znalazłeś w epokach lat 80. i 90. . Wzięty jako prosty film akcji, Plan ucieczki to coś, co nigdy nie powinno być czymś więcej niż funkcją direct-to-DVD; jako kiczowata satyra na postacie Schwarzeneggera i Stallone'a może być po prostu niezamierzonym geniuszem.
Spośród głównej pary Schwarzenegger kradnie show, ponieważ wyraźnie wie, jak bawić się materiałem z przymrużeniem oka. Plan ucieczki gra w bardzo epizodycznej sekwencji wyzwań i przeszkód związanych z… eee, planem ucieczki, a „odcinki” z Rottmayerem prawie zawsze kończą się dobrym humorem. Nawet kiedy podnosi wielką broń i robi charakterystyczny zwrot w zwolnionym tempie i krzywi się, Schwarzenegger wydaje się być bardziej autoironicznym komikiem niż wyblakłą gwiazdą próbującą odzyskać chwałę. Stallone, z drugiej strony, nadal wydaje się uważać, że to poważna i istotna praca, co sprawia, że jego próby gravitas są równie zabawne, jak mrugające wybryki Schwarzeneggera – tylko zabawne w „śmiechu” Na go” w przeciwieństwie do „ z jego sposób.
Obsada drugoplanowa jest wypełniona wielkimi nazwiskami i rozpoznawalnymi twarzami, wszystkie są dziwnie nie na miejscu i występują w dziwacznych występach. Jima Caviezela ( Osoba z Odsetki ) daje jeden z dziwniejszych występów czarnych charakterów, jakie widziałem od jakiegoś czasu (zniewieściały socjopata naczelnik, ktoś?); w pewnym momencie postać Stallone opisuje wulgarną postać 50 Centa jako „bandytę techno” (umm… okej); Amy Ryan ( Drut ) gra coś w rodzaju miłości, o której film zapomina; Sam Neill ( Park Jurajski ), Vincenta D'Onofrio ( Prawo i porządek: CI ), Vinniego Jonesa ( Urywek ), Farana Tahira ( Elizjum ) – rozpoznasz prawie każdą postać, którą spotkasz, i prawdopodobnie będziesz się zastanawiać (tak jak ja), jak w ogóle znaleźli się w tym filmie, dając dziwny występ, który zrobili.
W końcu ucieczka Plan wydaje się być jednym z tych filmów, które miały być kolejnym filmem uwiecznionym jako gra w picie z kultowymi fanami. Wypij drinka za każdym razem, gdy: A) Ktoś powie zdanie, które słyszałeś w KAŻDYM filmie akcji, B) Kiedy nastąpi oddzwonienie do słynnego filmu Stallone/Schwarzeneggera, lub C) Kiedy reżyser przyłoży kamerę tak blisko twarzy aktora, że widzi swoje włosy w nosie. Przestrzegaj tych trzech zasad (jeśli zdecydujesz się obejrzeć ten film), a upijesz się w mgnieniu oka.
[identyfikator ankiety='700']
____________________
Plan ucieczki gra teraz w kinach. Trwa 116 minut i ma kategorię wiekową R ze względu na przemoc i język.
Chodź za mną @ppnkof